Анор қадим замонлардан шифобахшлиги билан эъзозланиб, меваларнинг султони ҳисобланган. Анорнинг юзлаб турлари мавжуд бўлиб, меваси таркибида органик кислоталар, витаминлар, шунингдек микробларни йўқ қилувчи моддалар мавжуд. Анорнинг асосан пояси, шохи, гули, илдиз пўстлоғи ва меваси даво сифатида қўлланилади.
Ўрта асрда Европалик табиблар анор шарбатидан асабларни тинчлантиришда фойдаланганлар.
Хитой табобатида анор гулларидан тайёрланган дамлама ичбуруғ, тишларнинг қимирлаб қолиши ва тушиб кетишиниyu олдини олишда фойдаланилган. Анор гулларининг қуритилган кукуни турли жароҳатларга ишлатилган.
Ҳинд табиби Бухан анор дарахтининг илдизидан лентасимон гижжаларни йўқотишда фойдаланган.
ХАЛҚ ТАБОБАТИДА:
Қондаги гемоглобин миқдорини ошириш учун – ярим пиёла анор, хом лавлаги, қизил сабзи шарбатига бир ош қошиқ асал солиб аралаштириб наҳорга ичилади.
Анорнинг хосиятлари
Ширин анор эрур ҳўл-совуқ ҳар вақт
Бу сўзга табиблар сўзидир ҳужжат
Аччиғидан сафро бўлур тору-мор
Ундан ёмон хилтлар туғилмас зинҳор,
Асал билан қўшиб агар ширинин
Ярага суркалса – йўқотар барин,
Чарчоқ, қулоқ оғриқ, оғиз яраси,
Меъда иллати ҳам кетар барчаси
Аччиғи сийдикни ҳайдайди кўпроқ,
Майҳуши наздимда яна яхшироқ,
Аччиғи зарардир еса томоққа,
Йўтал бўлса – шошмас эл ҳам емоққа,
Аччиқ, ширин яна ул майхуш анор,
Ҳафақон ҳайдовчи хосиятга ёр.
Анор гулининг хосиятлари
Гапирсам анор гулидан – совуқ-
Биринчи ўринда, иккинчи қуруқ,
Тиш милкин доимо қилур мустаҳкам,
Қон туфлаш дардини даф этар ҳар дам
Ичак ярасига ундан наф етар
Яра-чақаларни яна даф этар.
Ширин анор
Ширин анор сувини шиша ичига солиб,
Қайнаб чиққунча офтоб тиғига тутгин уни
Сўнг чўп билан кўзингга ўша сувдан суркасанг,
Кўз қичишни йўқотиб, кўпайтирар нурини.
“Табобат дурдоналаридан”
*****
Оғиз ичра пишган бир дона анор,
Мингталаб хом сувдан яхшидир минг бор.
Хусрав Деҳлавий
*****
Тўкди заҳмидин бағир қонини ҳижрон нолиши,
Ўйлаким сиқмоқ ила эл сув оқизгай нордин
Навоий
*****
Мунира АБУБАКИРОВА
1. Жаҳолатдан кўра ёмонроқ фақирлик йўқ.
2. Ақлдан кўра фойдалироқ мол йўқ.
3. Ўзига бино қўйишдан кўра ёмонроқ ёлғизлик йўқ.
4. Маслаҳатдан кўра ишончлироқ бир-бирини қўллаш йўқ.
5. Гўзал хулқдек насл-насаб йўқ.
6. Ўзини тия билишдек тақво йўқ.
7. Тафаккурдек ибодат йўқ.
8. Балоғатга етгандан сўнг етимлик йўқ.
9. Фатҳдан сўнг ҳижрат йўқ.
10. Омонатга хиёнат қилувчида иймон йўқ.
11. Ваъдасига вафо қилмайдиган одамда дин йўқ.
12. Уч кундан ортиқ аразлашиб юриш йўқ.
13. Истиғфор билан гуноҳи кабира йўқ.
14. Қуръон ўқиб юрган банда учун муҳтожлик йўқ ва у учун Қуръондан ортиқроқ бойлик йўқ.
15. Аллоҳ учун дуодан ўзга ёқимлироқ нарса йўқ.
16. Зулмдан ҳам кўра жазоси тезроқ келадиган нарса йўқ.
17. Ўзгаларнинг оч қорнини тўйдиришдан кўра афзалроқ амал йўқ.
Даврон НУРМУҲАММАД