Суфёни Саврий, Авзоъий, Лайс Ибн Саъд, Суфён ибн Уяйна, Абдуллоҳ ибн Муборак ва аҳли суннанинг бошқа уламоларидан муташобиҳ сифатлар келган оятлар ҳақида: “Сифатларнинг хабарлари қандай келган бўлса, шундайлигича бирор нарсага ўхшатмасдан ва инкор қилмасдан гапирилади. “Қандай?”, “Нима учун?”, дейилмайди” деган ривоятлар келади.
Имом Абу Сулаймон Хаттобий роҳимаҳуллоҳ айтадилар: “Бизга ва ҳар бир мусулмон кишига Парвардигоримиз сурат, шакл эгаси эмаслигини билиши шартдир. Чунки сурат бўлиши кайфиятни тақозо қилади ва бу нарса эса Аллоҳ таолодан ва Унинг сифатларидан инкор қилинади”.

Имом Байзовий Ҳанафий роҳимаҳуллоҳ “Ишоротул маром” номли китобларида шундай дейдилар: ““Била кайф” дегани бу “кайфиятсиз, тана аъзосисиз ва махлуқотларга ўхшамайди” деганидир. Бу гапда бир нечта нарсага ишоралар бор. Уларнинг энг муҳими барча кайфиятнинг турларини Аллоҳдан нафий қилиш, чунки кайфият луғатда шакл маъносида келади. Бу гап “Мисбоҳул мунирда” зикр қилинган””.

Рустам Охунжонов,

"Кўкалдош" ўрта махсус ислом таълим муассасаси

матбуот котиби