Сизда улкан неъматлар бор
Гарчи кўринсада сенга масофа энг узоқ, Келар У зот раҳмати кўз юмишингдан тезроқ.
Сингилгинам, албатта, қийинчиликдан кейин енгиллик, кўз ёшдан сўнг табассум бор ва қоронғу зулматдан сўнг тонг отади. Аллоҳнинг изни ила тез орада ғам булутлари тарқалади, қайғу зулмати ёришиб кетади, бахтсизлик нари кетади ва хафаликлар тугайди.
Шуни билингки, сиз савобга эришасиз. Агар сиз она бўлсангиз фарзандларингизга гўзал тарбия берасиз ҳамда Ислом ёрдамчилари, дин ходимлари ва миллат қаҳрамонлари бўлиб етишади. Улар саждаларида ва саҳар вақтларида ҳаққингизга дуо қилишади. Шундай экан, сизнинг раҳмдил она бўлишингиз энг катта неъматдир. Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг оналари бу дунёга улуғ имом ва йўлбошчини ҳадя этган аёл экани сизга фахр ва шараф учун кифоя қилади.
Сизнинг ўзингиз каби аёллар орасида яхши сўз, гўзал мавъиза ва бошқа яхшиликлар ила даъватчи бўлиш имконингиз бор. Чунки аёл киши ўзининг гўзал хулқи ва яхши амаллари билан кўплаб хатиблар, маърузачилар ва мударрислар қила олмайдиган ишларни қилиши мумкин. Қанчадан-қанча маҳаллаларда биргина аёлдан дин, ибо, гўзал хулқ, қўшниларга яхшилик қилиш ва эрига итоат этиш каби яхши амаллар тарқалган. Натижада, унинг муаттар ҳаёт тарзи доим эсланадиган, инсонларга ҳикоя қилиб бериладиган бўлган ва у аёллар учун гўзал намунага айланган.
Шуъласи: Кун келиб, райҳонлар гул очади, маҳзунлик йироқ кетади ва юпанч келади.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан
"Ким ўзини таниса..."
Ҳаётда кўпинча тўғри йўналиш эмас, балки тезлашиш ўргатилади. Тезроқ юриш, тезроқ етиб бориш, ҳамма нарсани тезроқ бажариш... Лекин ҳеч ким тўхтаб: “Бунчалик шошилишдан мақсад нима?” деб сўрамайди. Инсон тинимсиз ҳаракатда бўлишни эришиш, табиий ҳаёт тарзи деб ўйлаб, сарфланаётган умри эвазига аслида нимага эришаётгани ҳақида ўйламай қўяди.
Баъзан йўлни йўқотдик, деб ўйлаймиз. Ҳолбуки, йўқоладиган нарса йўл эмас, балки тўғри йўналишдир. Бу йўналиш харитадаги чизиқлар ёки телефондаги йўл кўрсаткич эмас, балки Аллоҳ таоло борлиғимизга жо қилган ички йўналтиргич, яъни фитратимиздир.
Бу ички йўналтиргич баъзан тўғри томонни кўрсатмаётгандек туюлади. Дунё ташвишлари, нафс истаклари кўпайиб кетганида, у сарсон бўлади ё қотиб қолади. Шунда биз уни бузилди деб ўйлаймиз. Лекин фитрат бузилмайди, шунчаки биз унга аҳамият бермай қўйган бўламиз. Баъзилар бу йўналтиргични бошқаларнинг қўлига бериб қўяди...
Йўналишини йўқотган одам тўғри йўлга қайтиши керак. Бу қайтиш шунчаки бир манзилга қайтиб боришмас, балки ички дунёмиздаги тарқоқликни жамлаш, фитратимизга қайтишдир. Шунда инсон дунёнинг “ҳаммасига эришиш” васвасасидан халос бўлади. Ўтмишдаги хато ва синовлардан ибрат олади, аммо уларни ўзига оғир юк қилиб олмайди. Бошқалардан ва ҳаётдан жуда кўп нарса кутишни тўхтатади...
Ҳақиқий хотиржамлик – ҳамма нарса мукаммал бўлиши деганимас. Инсон ўз ҳаракат доираси чегарасига етганида Аллоҳнинг қазо ва қадарига рози бўлса хотиржамлик топади. Бу лоқайдлик эмас.
Мусулмон киши ҳам хурсанд бўлади, қайғуради, бошқалар каби яшайди. Лекин у ўткинчи туйғулар, орзу-ҳаваслар аро сарсон бўлиб қолмайди. Чунки дунёдаги ҳар бир ҳолат вақтинчалик синов эканини яхши англайди.
Инсон ўзлигига қайтганида бошқаларнинг юкини елкасига олишга уринмайди. Ёрдам беради, лекин ҳар ким ўз қисмати ва қилмиши учун ўзи масъул эканини тушунади. Бошқаларнинг айбига қарамай, ўз хатоларини тузатиш билан банд бўлади. Муҳими, ҳар ишида шошқалоқлик қилмайди. Чунки охиратга ва маънавий камолотга элтувчи йўлни шошиб босиб ўтиб бўлмаслигини билади.
Айтилганидек: “Ким ўзини таниса, Раббини танийди”. Бу мартабага эришган қалб эса ҳеч қачон адашмайди.
Абдулатиф АБДУЛЛОҲ
