Муслималигингиз - шарафингиздир
Шодлик келмоғидан умидингми уздинг,
Улуғ зот тақдирига қани иймонинг?
Аллоҳнинг йўлида сизга етган барча нарса Унинг изни ила гуноҳларингизга каффорот бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бундай деганлар:
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: إذا صلت المرأة خمسها وصامت شهرها وحفظت فرجها وأطاعت زوجها قيل لها ادخلي من أي أبواب الجنة شئت
«Агар аёл беш вақт намозини ўқиса, фарз рўзасини тутса, номусини сақласа ва эрига итоат қилса унга “жаннат эшикларидан хоҳлаганингдан киравер дейилади”» (Имом ибн Ҳиббон ривояти).
Бу улуғ амалларни бажарсангиз меҳрибон ва раҳмли Зотга йўлиқасиз ҳамда У сизга дунё ва охиратда ёрдам беради.
Шариат белгилаган ўринда тўхтанг. Аллоҳнинг китоби ва Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатлари йўлидан юринг. Сиз муслимасиз. Бу эса улуғ шараф, улкан фахрдир. Сиздан бошқалар эса насроний, яҳудий, динсизлик ёки умуман Исломга мухолиф бўлган миллат ва элатларда туғилган. Аммо сизни Аллоҳ муслима қилишни ихтиёр этди. Сизни Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг изидан борувчилардан қилди ҳамда Оиша, Хадижа ва Фотима розияллоҳу анҳумга эргашганлардан қилди. Сизни беш маҳал намоз ўқишингиз, Рамазон рўзасини тутишингиз ва ҳар томонлама иффатингизни сақлашингиз ёқимли эмас-ми? Аллоҳни Робб, Исломни дин ва Муҳаммад алайҳиссаломни пайғамбар деб билишингиз энг қадрли неъмат, бахтингиз эмас-ми?!
Шуъла: Сизнинг динингиз олтинингиз, ахлоқингиз безагингиз ва одобингиз эса мол-мулкингиздир.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Рўзадорлар учун дарслар" китобидан
Истиғфор – маъфират, раҳмат ва барака калити!
Истиғфор инсоннинг Аллоҳ таолодан гуноҳларини кечиришини сўраши ва унинг раҳматига юзланишидир. Ислом таълимотида истиғфор нафақат гуноҳларнинг кечирилишига, балки инсон ҳаётида барака, хотиржамлик ва яхшиликлар кўпайишига сабаб бўлувчи амал сифатида таъкидланган.
Бир киши Тобеъинларнинг буюк олимларидан Ҳасан Басрий ҳузурларига келиб: Эй имом! осмондан ёмғир ёғмаяпти, деди.
У зот: Аллоҳдан мағфират сўранг (истиғфор айтинг), – дедилар.
Кейин бошқа бир киши келиб: Хотиним фарзанд кўрмаяпти, – деди.
У зот: Аллоҳдан мағфират сўранг, – дедилар.
Яна бир киши келиб: ҳаёт қийинчиликларидан, қашшоқликдан шикоят қиламан, – деди.
У зот: Аллоҳдан мағфират сўранг, – дедилар.
Шунда мажлисдаги кишилардан бири: Ажаб экан, эй имом! Ким қандай ҳожат билан келмасин, ҳаммасига истиғфор айтишни буюряпсиз, – деди.
Ҳасан Басрий бундай жавоб бердилар: Аллоҳ таолонинг ушбу сўзини ўқимадингизми?
“Бас, Парвардигорингиздан мағфират сўранглар. Албатта, У ўта Мағфиратлидир. Шунда У сизларга осмондан кетма-кет ёмғир ёғдиради. Мол-дунё ва фарзандлар билан мадад беради, сизлар учун боғлар ва анҳорлар ато этади” (Нуҳ сураси, 10–12-оятлар).
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Масжидлар билан ишлаш бўлими мутахассиси
Ҳумоюддин Хусниддин ўғлининг таржимаси.
