#xabar #ramazo #vatandoshlar #iftorlik
Муборак Рамазон ойи муносабати билан дунёнинг турли давлатларида яшаб меҳнат қилаётган ватандошлар иштирокида юртимиздан борган уламолар иштирокида маънавий-маърифий тадбирлар, ифторлик дастурхонлари ҳамда таровеҳ намозлари давом этмоқда.
Россиянинг Москва шаҳрида “Ўзбекистон куни” доирасида ифторлик дастурхони ёзилиб, унга 500 нафарга яқин ватандошлар таклиф этилди. Тадбирда Рамазон ойининг фазилатлари, биродарлик, меҳр-мурувват ва ўзаро ҳамжиҳатлик каби эзгу қадриятлар ҳақида маъруза қилинди.
АҚШнинг Орландо шаҳридаги Имом Бухорий марказида ҳам навбатдаги суҳбат ўтказилиб, таровеҳ намози адо этилди. Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси, муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратларининг “Инсон қадри” номли китобининг тақдимоти ҳам бўлиб ўтди. Тадбирда 250 нафарга яқин иштирокчи қатнашди. Маърифий суҳбат давомида тарбиянинг аҳамияти ва бошқа мавзуларда савол-жавоблар бўлиб ўтди.
Финландиянинг Ҳелсинки шаҳридаги Ўзбек маданияти марказида ҳам ватандошлар учун ана шундай тадбирлар ташкил этилди. Унда ватандошларни қизиқтирган саволларга жавоблар берилиб, “Аёллар – Аллоҳнинг омонати”, “Ватан саждагоҳ каби улуғдир” каби мавзуларда маърузалар қилинди. Тадбирда 160 нафарга яқин ватандошимиз қатнашди.
Шунингдек, Жанубий Кореянинг Геонгсан шаҳридаги “Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф” масжидида ватандошлар иштирокида таровеҳ намози адо этилди. Унда асосан талабалардан иборат 150 нафарга яқин намозхон иштирок этди. Намоздан сўнг “Рамазон – саховат ойи” мавзусида суҳбат ташкил этилди.
Бундай хайрли тадбирлар хориждаги юртдошларда она Ватанга муҳаббатни янада ошириш, улар ўртасида бирдамликни мустаҳкамлаш, миллий ва диний қадриятларни асраб-авайлашга хизмат қилмоқда.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ