110 оилага зарур кўмаклар берилди
Сайёр йиғилиш
2026 йил 23 июнь куни Оҳангаон туманидаги «Қорахитой» жоме масжидида навбатдаги маънавий-маърифий сайёр йиғилиш ўтказилди.
Йиғилишда Ўзбекистон мусулмонлари идораси Тошкент вилояти вакили, бош имом Дониёр домла Икромов, туман-шаҳарлар бош имом-хатиблари ҳамда отинойилар, шунингдек, Оҳангарон туманидаги масжид имом-хатиблари, ноиблар, отинойилар, “Ҳаж 2026” зиёратчилари ва маҳаллалар раислари иштирок этди.
Йиғилиш иштирокчилари Оҳангарон туманидаги 12 та масжид ҳамда 22 та маҳаллага бириктирилди.
Тадбир доирасида ҳар бир маҳалланинг камида 5 тагача муаммоли хонадонига кирилиб, у ерда яшаётган кишилардан ҳол-аҳвол сўралди.
Имом-хатиблар 7 тоифага мансуб 110 та оилага кирилиб, маънавий-маърифий тарғибот ҳамда амалий ёрдам тадбирлари олиб борилди.
Нотинч оилалар ўрганилиб, улар яраштирилди.
Шунингдек, 25 та хонадонда ичкиликка ружу қўйган кишилар билан суҳбатлар ўтказилди.
Ишчи гуруҳи аъзолари ўзларига бириктирилган масжидларда пешин намозини адо қилгач, қавмга “Тинчлик-хотиржамлик – улуғ неъмат”, “Ўзаро ҳамжиҳатлик”, “Оила – муқаддас”, “Янги Ўзбекистонда инсон қадри”, “Шукроналик – буюк фазилат”, “Фарзанд тарбияси”, “Яхшиликнинг мукофоти яхшиликдир”, “Қўни-қўшничилик ҳуқуқлари”, “Ислоҳотлар – халқ манфаати учун”, “Мазҳабга эргашиш ва ёт ғоялар таъсиридан сақланиш” каби долзарб мавзудаги маъруза қилишди.
Тошкент вилояти вакиллиги
Матбуот хизмати
"Ким ўзини таниса..."
Ҳаётда кўпинча тўғри йўналиш эмас, балки тезлашиш ўргатилади. Тезроқ юриш, тезроқ етиб бориш, ҳамма нарсани тезроқ бажариш... Лекин ҳеч ким тўхтаб: “Бунчалик шошилишдан мақсад нима?” деб сўрамайди. Инсон тинимсиз ҳаракатда бўлишни эришиш, табиий ҳаёт тарзи деб ўйлаб, сарфланаётган умри эвазига аслида нимага эришаётгани ҳақида ўйламай қўяди.
Баъзан йўлни йўқотдик, деб ўйлаймиз. Ҳолбуки, йўқоладиган нарса йўл эмас, балки тўғри йўналишдир. Бу йўналиш харитадаги чизиқлар ёки телефондаги йўл кўрсаткич эмас, балки Аллоҳ таоло борлиғимизга жо қилган ички йўналтиргич, яъни фитратимиздир.
Бу ички йўналтиргич баъзан тўғри томонни кўрсатмаётгандек туюлади. Дунё ташвишлари, нафс истаклари кўпайиб кетганида, у сарсон бўлади ё қотиб қолади. Шунда биз уни бузилди деб ўйлаймиз. Лекин фитрат бузилмайди, шунчаки биз унга аҳамият бермай қўйган бўламиз. Баъзилар бу йўналтиргични бошқаларнинг қўлига бериб қўяди...
Йўналишини йўқотган одам тўғри йўлга қайтиши керак. Бу қайтиш шунчаки бир манзилга қайтиб боришмас, балки ички дунёмиздаги тарқоқликни жамлаш, фитратимизга қайтишдир. Шунда инсон дунёнинг “ҳаммасига эришиш” васвасасидан халос бўлади. Ўтмишдаги хато ва синовлардан ибрат олади, аммо уларни ўзига оғир юк қилиб олмайди. Бошқалардан ва ҳаётдан жуда кўп нарса кутишни тўхтатади...
Ҳақиқий хотиржамлик – ҳамма нарса мукаммал бўлиши деганимас. Инсон ўз ҳаракат доираси чегарасига етганида Аллоҳнинг қазо ва қадарига рози бўлса хотиржамлик топади. Бу лоқайдлик эмас.
Мусулмон киши ҳам хурсанд бўлади, қайғуради, бошқалар каби яшайди. Лекин у ўткинчи туйғулар, орзу-ҳаваслар аро сарсон бўлиб қолмайди. Чунки дунёдаги ҳар бир ҳолат вақтинчалик синов эканини яхши англайди.
Инсон ўзлигига қайтганида бошқаларнинг юкини елкасига олишга уринмайди. Ёрдам беради, лекин ҳар ким ўз қисмати ва қилмиши учун ўзи масъул эканини тушунади. Бошқаларнинг айбига қарамай, ўз хатоларини тузатиш билан банд бўлади. Муҳими, ҳар ишида шошқалоқлик қилмайди. Чунки охиратга ва маънавий камолотга элтувчи йўлни шошиб босиб ўтиб бўлмаслигини билади.
Айтилганидек: “Ким ўзини таниса, Раббини танийди”. Бу мартабага эришган қалб эса ҳеч қачон адашмайди.
Абдулатиф АБДУЛЛОҲ
