Ўзбекистонлик имом-хатиблар БААда малака оширмоқда
Бирлашган Араб Амирликларида хизмат сафарида бўлиб турган Ўзбекистон имом-хатиблари учун давлатчилик, бағрикенглик ва замонавий диний-ижтимоий ёндашувлар мавзусида навбатдаги илмий-амалий машғулот бўлиб ўтди.
Учрашувда БААнинг тараққиёт йўли, қонун устуворлиги ва "васатийя" (ўрталик) тамойилининг жамият тинчлигидаги ўрни алоҳида эътироф этилди. Мамлакатда 200 дан ортиқ миллат ва элат вакиллари аҳил-иноқ истиқомат қилаётгани таъкидланиб, инсон қадри ва ўзаро ҳурмат муҳим омил эканига эътибор қаратилди.
Ўз навбатида, БАА вакиллари Ўзбекистоннинг бой цивилизацияси ва дунё тамаддунига ҳисса қўшган буюк алломаларимиз хизматини юксак эҳтиром билан ёдга олишди. Тингловчиларнинг таъкидлашича, машғулотларда масжидларда маърузаларни проектор ва интерактив тақдимотлар орқали кўргазмали етказиш тажрибаси, шунингдек, имом-хатибларнинг жамият ҳаётидаги фаол ўрни кўрсатиб берилди.
Шунингдек, тадбирда БАА раҳбариятининг дунё бўйлаб амалга ошираётган инсонпарварлик ва хайрия лойиҳалари ҳақида атрофлича сўз юритилиб, бу каби манфаатли илмий сафарларни ташкил этган давлатимиз Раҳбари ва соҳа мутасаддиларига миннатдорлик билдирилди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
От изини той босар
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ