Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатлари Ислом шариатининг муҳим манбаси сифатида Қуръони каримдан кейинги ўринда туради. Шу сабабли, суннатнинг ўрни асрлар ўтиши билан ўзгармади ва асло ўзгармайди ҳам.
Мусулмонлар орасида фиқий масалаларда турли хилма-хиллик мавжуд бўлсада, бироқ Қуръони карим ва Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам суннатларининг аҳамияти бирор фақиҳ томонидан рад этилмаган. Аҳли сунна вал жамоадан ажралиб чиққан фирқалардан ташқари, ҳеч ким суннат Ислом шариатининг муқаддас манбаси эканини инкор қилмади.
Бугунги аҳвол ҳам шу тариқа давом этмоқда. Аммо афсуски сўнгги йилларда баъзи тоифалар суннатни шариат манбаи эканини инкор этиб, ҳадиси шарифларга тош отишга, суннатга нисбатан асоссиз шубҳаларни уйғотишга қаттиқ ҳаракат қилишмоқда. Натижада Ислом таълимотини асл манбадан ўргана олмайдиган баъзи мусулмонларда суннатга нисбатан шубҳали фикрлар пайдо бўлмоқда.
Қўлингиздаги ушбу рисола Ислом таълимотининг асл манбаларига таянган ҳолда суннатнинг асл ва холис таърифини баён этишга хизмат қилади. Бу рисола билан фойдасиз ҳамда бехуда баҳс-мунозара қилиш эмас, балки ҳақиқатни очиқ-ойдин қўрсатиш ният қилинди.
Муфтий Муҳаммад Тақий Усмоний ҳафизаҳуллоҳнинг
"Ислом шариатида суннатнинг ўрни" китобидан
Таржимон: Даврон НУРМУҲАММАД
Давоми бор...
Гуноҳга сабаб бўлмаса, отаонанинг буюрганларини албатта бажариш; ота-онага мулойим сўзлаш; уйга кирганларида, ҳурматлари учун ўрнидан туриш; ҳар тонг салом бериш, уйқудан олдин хайрли тун тилаш; мол-мулкларини сақлаш; сўраган нарсаларини бериш; улардан маслаҳат сўраш; ота-она ҳақига дуо ва истиғфор айтиш; улар меҳмон кутишса, ёнларида мунтазир бўлиб туриш; уларнинг айтишларини кутмай, уларни хурсанд қиладиган ишларни бажариш; уларнинг ҳузурларида овозни баланд кўтармаслик; гапларини бўлмаслик; изн беришмаган жойга бормаслик; ухлаётганларида безовта қилмаслик; аҳли аёли, фарзандларини улардан устун қўймаслик; ота-она хатога йўл қўйсалар, билмасликка олиш, дарҳол кечириб, унутиш; кулгили гап бўлса ҳам, уларнинг ҳузурларида ўзини тутиш; улар яхши кўрадиган таомни илиниш; улардан олдин таомга қўл чўзмаслик; уларнинг олдиларида чўзилиб ётмаслик, оёқ узатмаслик; уйга улардан олдин кирмаслик, олдиларига тушиб юрмаслик; чақирганларида тезлик билан жавоб бериш; уларнинг ҳаётликларида ҳам, вафот этганларидан кейин ҳам дўстларини ҳурмат қилиш; ота-онасининг ҳурматини қилмайдиганлар билан дўстлашмаслик; уларнинг ҳақларига дуо қилиш; вафотларидан кейин Аллоҳнинг қуйидаги каломини кўп айтиш: «Эй, Раббим! Мени улар гўдаклик чоғимда тарбиялаганларидек, Сен ҳам уларга раҳм қилгин!» (Исро сураси, 24-оят).
Иброҳимжон ИНОМОВ тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2026 йил 10-сонидан
http://hidoyatuz.taplink.ws