Соф исломнинг ақидаси қандай?
Бизни Аҳли сунна ва жамоа тоифасидан қилиб тўғри йўлга бошлаган Аллоҳ таолога ҳамд бўлсин. Ва умматларни ҳақ йўлга бошлаган Пайғамбаримизга саловоту дурудлар бўлсин.
Аввало, ақидада ихтилофлар бўлган жойда ботил эътиқодлар илдиз отади. Чунки ақидаси дуруст ва соғлом бўлмаган кишининг дин ва имони саҳиҳ бўлмайди.
Ақида – имон билан боғлиқ нозик масала бўлгани учун, Аллоҳ таоло ўзи бу тушунчаларни баён қилиб, инсониятни ҳақиқий имон эътиқод йўлига бошлаб қўйган. Ҳозирги кунда баъзи бир бузғунчи гуруҳлар мусулмон давлатларда фитнани юзага келтиряптилар. Жумладан, исломда илк намоён бўлган хорижийлар, Азрақийлар — ўзларига қўшилмаган мусулмонларни кофир санашган. Мусулмоларнинг молини талашни ўзларига ҳалол деб билишган ва аҳли-аёлларини эса ўлжага айлантиришган. Бугунги кунда эса бунақа мисолларни кўплаб келтиришимиз мумкин. Аслида, ислом дини кишиларни ер юзида оға-ини бўлиб яшашга, бир — бирига ёрдам беришга, ота-онани ҳурмат қилишга, ватанини гуллаб яшнаши учун ҳисса қўшишга, халқдан ажралмаган ҳолатда Ҳақ розилигини топишга даъват этади. Шу ўринда Абу Нужаймнинг такфир борасидаги сўзини келтириб ўтмоқчиман; “Агарда тўқсон тўққизта далил кофирликка далолат қилсаю битта далил мўминликка далолат қилса биз уни мўмин деймиз”.
“Ҳижрат” сўзи кишиларни онгида қаттиқ кора доғ қолдиряпти. Хали исломий ақидаси тўлиқ шакилланмаган ёшлар интернет тўрига тушиб, ўзлари билмаган ҳолда дунёнинг турли ҳудудларидаги айрим ақидапараст оқимлар ва турли террорчилик гуруҳларга қўшилиб қолмоқдалар. Ваҳоланки, Пайғамбаримиз (с.а.в) “Макка фатҳидан кейин ҳижрат йўқ”, деганлар.
Ҳозирги кунда Ўзбекистонда масжидларда халқимиз ўз диний арконларини эмин-эркин бажараётган, ўрта махсус ислом билим юртлари ва Имом Бухорий номли Тошкент ислом институти фаолият олиб бораётган бир вақтда, шундай гуллаган диёрни нотўғри эътиқод билан ташлаб кетишлик энг оғир гуноҳ ҳисобланади. Инсон бу дунёда яхшиликларнинг энг афзалларини қилиши, ота-онасини хизматини то улар вафотигача сидқидилдан қилиб, жаннат калитларини қўлга киритиши, ўз маҳалласига, ўз Ватанига фойдаси тегиши, бошлиқларига боғийлик қилмаслиги камолотининг етуклигидан далолат беради ва уни юқори мартабаларга ўтқазиб қўяди. Шу ўринда Шайх Жалолиддин Румий ҳазратларининг гўзал бир байтини келтиришни лозим топдим:
Сен дунёга келганда йиғлаб келдинг,
Ҳамма кулиб қарши олди.
Сен дунёдан кетганда кулиб кетгинки,
Ҳамма йиғлаб қолсин.
Бу шиор ҳар бир қалбида ғурурли, эътиқоди соф, жўмард кишининг ҳаётдаги шиори бўлиши керак, деб ўйлайман.
М.Матирзаев
Гурлан тумани “Шайх Жамол бобо” масжиди имом-хатиби
Икки улуғ неъмат
#Мустақилликнинг 35 йиллиги
Мустақиллигимизнинг 35 йиллик тўйи яқинлашиб, жойларда байрам шукуҳи кеза бошлади. Бундан дилда шукроналик ҳисси ортмоқда.
Тарихга назар ташланса, ҳамма даврда ҳам давлатнинг ривожланиши, тараққий топиши жамиятнинг фаровон ва осойишта ҳаёт кечиришига боғлиқлиги аён бўлади.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам тинчлик-хотиржамлик энг катта неъмат эканлигини таъкидлаб, бундай деганлар: “Икки неъмат борки, кўпчилик инсонлар унинг қадрига етмайди. Улар хотиржамлик ва сиҳат-саломатлик” (Имом Бухорий ривояти).
Демак, тинчлик ва хотиржамлик Аллоҳ таъолонинг беҳисоб бўлган буюк илоҳий неъматларидан. Шундай экан, тинчликнинг қадрига етиб, унинг шукрини адо этиш инсоннинг бурчларидандир. Зеро, ҳаётнинг бир маромда давом этиши, Ҳақ таоло буюрган ишлар хотиржам адо этилиши учун ҳам осойишталик лозим бўлади. Аллоҳ таоло ҳам: “Эй, имон келтирганлар! Ёппасига тинчлик ишига киришингиз!” дея буюради (Бақара сураси, 208-оят). Тинчлик, салимлик мавзуси ўта муҳим бўлгани боис Қуръони карим оятларидан ўрин олган. Зотан, араб тилидаги “салм”, “силм”, “салом”, ва “ислом” сўзлари бир ўзакдан чиққан, турли маънодаги сўзлар бўлсада, айнан бир мақсадга йўналтирилгандир.
Бандага берилган неъматларнинг қадрига етишда ва уни асрашда, бизга пайғамларларнинг отаси бўлган, Иброҳим алайҳиссалом ўрнак бўлиб келган. У зот ўз даврида Маккага тинчлик, унинг аҳлига ризқ сўрагани сўзимизнинг ёрқин мисолидир: “Ибрoҳим: “Эй, Рaббим, бу (Мaккa)ни тинчлик шaҳри қилгин вa унинг aҳoлисидaн Aллoҳгa вa oxирaт кунигa ишoнувчилaргa (турли) мeвaлaрдaн ризқ қилиб бeргин” деди” (Бақара сураси,126-оят).
Аллоҳ таоло бу орқали Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ўтган пайғамбарлар ҳаётидан хабардор қилиш баробарида, улар сўраган нарсаларни ҳам билдириб, шунга чақирган.
Бу неъатлар бардавом бўлиши учун ҳам инсондан шукр ва қадрлаш талаб этилади. Тинчлик ҳукм суриб турган жойга яна тинчлик сўраб дуо қилиш эса, муқаддас динимиз буюрадиган ишлардан. Шундай экан, инсон ким бўлишидан қатъий назар, ўзи яшаб турган, Аллоҳ неъмат қилиб берган Ватани, унинг зилол сувлари, ҳавоси, нози неъматлари ва бошқа барча шароитларига шукр қилиб, уни зиёда бўлишини сўраб дуо қилиши лозим.
Бугун дунёда тинчлиги, хотиржамлигини йўқотганлар қанча. Буларни кўриб, эшитиб турганлар ибрат олиб, хулосалар чиқариб, ўзлари учун инъом қилинган тинчлик ва хотиржамликни қадрлаб, асраб авайлаши лозим.
Юртимизда ҳукм сураётган тинчлик, хотиржамликни сақлаш, уни турли хил ғаразли хуруж, ҳамлалардан, фитна ва бўҳтонлардан ҳимоя қилиш, ғарзли ва манфур кимсаларнинг макрларига учмасдан, ёш авлодни ҳам улардан хабардор қилиб, ислом таълимотининг эзгу ғояларини кенг тарғиб этиш ҳар биримизнинг бурчимиздир. Бу хусусида Аллоҳ таоло бундай деган: “Эзгулик ва тақво (йўли)да ҳамкорлик қилингиз, гуноҳ ва адоват (йўли)да ҳамкорлик қилмангиз! Аллоҳдан қўрқингиз! Албатта, Аллоҳ азоби қаттиқ зотдир” (Моида сураси, 2-оят).
Хулоса қиладиган бўлсак, динимизнинг тинчлик ва хотиржамликка бўлган эътибори нечоғлик катта, ҳамда бағрикенглик унинг негизи экани яққол намоён бўлади. Инсон ўзидаги неъматнинг қадрини унинг устида мулоҳаза юритиш, шу неъматдан ўзгалар ҳам баҳраманд ёки бебаҳра эканини ўйлаб кўриш билан билади. Бу эса Аллоҳга янада кўпроқ шукр қилишга ундайди.
Неъматнинг бардавом бўлиши, унинг шукри адо этилишига ҳам боғлиқ. Ёши улуғ нуроний отахон ва онахонларимиз ушбу икки улуғ неъматнинг мустаҳкамлигини сўраб дуо қилишлари шундан. Аллоҳ таоло юртимиз тинчлиги ва хотиржамлигини барқарор, бардавом, халқимиз ҳаётини бундан-да фаровон қилсин.
Исомиддин АҲРОРОВ