Chiroyli hayot kechiray desangiz, yorqin kelajakka erishay desangiz, ba'zi hayotiy haqiqatlarni bilishingiz lozim! Ularni doim xotirangizda saqlashingiz hayotingizni Allohning izni bilan idora qilishingizda yordam beruvchi zaxira kuchini hosil qiladi.
Birinchi haqiqat: Siz eng go'zal hayot kechirishga, boshqalardan farqli bo'lgan insoniy munosabatlarni o'zingiz uchun qaror toptirishga haqli shaxssiz! Alloh sizni yaxshi yashashingiz, baxtli hayot kechirishingiz uchun yaratgan, sizni siylagan, qadringizni ko'targan. Bu Qur'oni karimning “Batahqiq, Biz insonni eng yaxshi suratda yaratdik”(Tiyn surasi, 4-oyat) oyatida namoyon.
Ikkinchi haqiqat: Hato ish sizni yomon odam qilib qo'ymaydi. Muvaffaqiyatsiz harakat sizni nodonga, bilmasvoyga chiqarmaydi. Bilingki, ichingizdagi his-tuyg'ularni, fikrlarni yuzaga chiqarish sizning eng katta huquqlaringizdan biridir!
Uchinchi haqiqat: Hozirgi zamonda barcha marralardan o'zib ketish faqatgina raqobatlashishning o'zi bilan amalga oshmaydi. Raqobatga ko'pchilik erisha oladi. Biroq yuksak cho'qqilarga chiqishdagi eng kuchli omil bu – hayotning barcha jabhalarida ustunlikka erishishdir.
To'rtinchi haqiqat: Qo'lingizda ko'p narsalarni amalga oshirish imkoniyati bor. Haqiqiy nogiron tanasi nogiron kishi emas, balki ichki iste'dodlar va yashirin imkoniyatlarni idrok qilolmaslik haqiqiy nogironlikdir!
Beshinchi haqiqat: Sizning asosiy jangingiz aslo-aslo dushmanlaringiz bilan bo'lmaydi, sizga tuzoq qo'yadiganlar bilan ham bo'lmaydi. Haqiqiy jang – siz va hoyu-havaslaringiz, ba'zi ishlarda bilimsizligingiz o'rtasida bo'ladi. Chunki aynan shu narsalar bir joyda qotib qolishga, yuksalmaslikka asosiy sababdir. Shubhasiz mufaqqiyatga erishishdagi eng muhim me'yor – avvalo o'zingizga hukmron bo'lishingiz va nafzingizni egaridan tutishingizdir. Bilingki, nafsingiz istagan narsani unga beraversangiz, undan qutilish xuddi emizikli bolani ko'krakdan chiqarishdek qiyin bo'lib qoladi.
Oltinchi haqiqat: Hayotingizdagi hech bir narsa besh yil o'tib o'zidan-o'zi o'zgarib qolmaydi. Uning uchun avvalo qabul qilish manbalaringiz o'zgarishi lozim. Bu yana asosan o'qib-o'rganayotganlaringiz, kimlar bilan hamsuhbat bo'layotganingizga qarab ham bo'ladi.
Yettinchi haqiqat: Ishning boshi o'zingizga taqaladi, xayolingizda o'zingizni qanday tasavvur qilishingizga kelib taqaladi. U yo sizni tog'ning cho'qqisiga olib chiqadi, yo bir kichik tepalikka ko'taradi. O'zingizni qiymatli, ko'p ish qilishga qodir deb ko'rsangiz haqiqatan ham shunday bo'ladi. Aksini ko'rsangiz aksi bo'ladi!
Sakkizinchi haqiqat: O'zgarishning ham, o'zgarmaslikning ham badali bor, yo o'zgarish uchun pul to'laysiz, yo o'zgarmaslik uchun pul to'laysiz. Gap shundaki, o'zgarishning natijasi tez hosil bo'ladi, o'zgarmaslikning natijasi esa ancha sekin yuzaga chiqadi! Oqil odam – ertaga rohatlanishi uchun bugun o'zini charchatgan kishidir.
To'qqizinchi haqiqat: Hayot eldek o'tib ketaveradi, ishlar ham kun sayin chigallashib boraveradi. Baxtli odamlar har bir lahzadan zavq oladigan kishilardir. Ular shodlik lahzalarini aslo o'tkazib yubormaydilar. Dam olishga, zavqlanishga vaqt topolmagan odam alal-oqibat vaqtini kasallik bilan o'tkazishi muqarrar!
O'ninchi haqiqat: Oqil odam daryodan o'tish uchun qayiq yasaydi, daryoning to'lqini menga zarar bermasin deb, o'zini himoyalash uchun to'g'on qurib o'tirmaydi. Bu nodon kishining ishidir!
Doktor Hasson Shamsi Poshoning "Metin qoyalar" kitobidan
G'iyosiddin Habibulloh, Ne'matulloh Isomov tarjimasi.
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV