G'ayridin bo'lgan, keyinchalik islomga kirgan bir ayol o'zining islomga kirish tarixini hikoya qiladi:
«Men shifokor edim. Mening bo'limimda bir qari muslima ayol davolanardi. Uning oldiga, boshqalardan farqli o'laroq, ertayu kech bir er-xotin yo'qlab kelardi. Hali dori-darmon, hali ko'ngli tusagan eguliklar olib kelar, kayfiyatini ko'tarib, yaxshi gaplar bilan ko'nglini olishardi.
Bir kuni ulardan: «Sizlarga bu ayol kim bo'ladi?», deb so'radim.
Erkak: «Mening onam», ayol esa, «Mening qaynonam», deb javob berdi. Mening hayratim yanada ortdi. Ayolga qarab: «Bu kishi-ku, onasiga qarayotgan ekan, siz nega bunchalik g'amxo'rlik qilasiz? Hozirgi kunda hech qaysi ayol birovga bunchalik mehr ko'rsatmay qo'ygan. Kuzatib tursam, u ayolga qarab yig'lab ham qo'yasiz hatto», dedim.
Shunda ayol tushuntirdi: «Bu kishi mening turmush o'rtog'im. Uning roziligida Allohning roziligi bor. Uning roziligi esa, onasining roziligida».
«Sizni bunday qilishga nima majbur qiladi?»
«Dinim shunga buyuradi». So'ngra Islom nima, uning qanday shartlari bor, qanday yaxshiliklari bor, qisqacha tushuntirib berdi.
Uning so'zlarini eshitib, o'ylanib qoldim. Mening ham bir o'g'il, bir qizim bor. Bir yilda bir qandaydir marosim bo'lib qolsa ko'rishamiz, bo'lmasa yo'q. Men kasal bo'lib, shifoxonaga tushib qolsam, o'zim xabar bermagunimcha bilishmaydi ham.
So'ngra undan islomga qanday kirishni so'rab, musulmon bo'ldim. Erim bilan ajrashib, musulmon davlatga ko'chib ketdim. O'sha erda bir musulmon erkakka turmushga chiqdim. Hozir ikki qizim bor. Baxt nimaligini birinchi bor tuydim. Islomdan oldingi hayotimni hayot deb hisoblamayman.
Hikoyani o'qib, Umar ibn Hattob roziyallohu anhuning bir so'zlari yodimga tushdi:
«Islomga jim turgan holingizda da'vat qilinglar!»
Sahobalar so'rashdi:
«Ey, amirul mu'miniyn, qanday qilib?»
«Go'zal xulqinglar bilan!», degan edilar.
Turk tili instituti Ilmiy kengashi a’zosi, filolog olim, professor Zeki Kaymaz O‘zbekiston mustaqilligining 35 yilligi arafasida “Dunyo” AA orqali yurtdoshlarimizga o‘zining samimiy tabrigi va ezgu tilaklarini yo‘lladi.
– Avvalo, O‘zbekiston xalqini istiqlolning 35 yilligi munosabati bilan chin ko‘ngildan tabriklayman. O‘ttiz besh yil oz vaqt emas. Men yuz yildan oshgan mustaqil Turkiya fuqarosi sifatida Sizlarga ham yana ko‘p asrlar mustaqillik shodiyonasini nishonlashingizni tilayman.
Tarixga nazar tashlasak, Markaziy Osiyo, xususan, O‘zbekiston bilan yaqin munosabatda bo‘lib kelganmiz. Ayniqsa, Turkiyadagi milliy ozodlik kurashi davrida bizga bu diyordan jo‘natilgan ko‘makni doimo katta minnatdorlik bilan yodga olamiz.
Qardosh o‘zbek xalqi biz uchun doimo yaqin birodar, qalin do‘st bo‘lib kelgan. O‘zbekistonning bugungi taraqqiyoti bizni juda mamnun qiladi. Ushbu zaminga har borganimda go‘zal va obod mamlakatni ko‘ramaz. Yurtingizda madaniyat va ma’rifat o‘choqlari bisyor. Albatta, bu tamaddun va sivilizatsiyaning ildizlari uzoq o‘tmishga borib taqaladi.
Markaziy Osiyodagi ilk o‘rta asrlardagi Birinchi renessans hamda Amir Temur asos solgan Ikkinchi renessans davrlarida bu zaminda buyuk sivilizatsiya shakllandi. Toshkentda bunyod etilgan Islom sivilizatsiyasi markazi, Samarqanddagi Imom Buxoriy majmuasi, Imom Moturidiy ziyoratgohi kabi madaniy-ma’naviy maskanlar islom olamida muhim ahamiyatga ega.
Geostrategik mavqei nuqtayi nazaridan, men kelgusi o‘n yil ichida O‘zbekistonni turkiy dunyo, xususan, Markaziy Osiyo davlatlari orasida yorqin yulduz sifatida ko‘raman.
Buning sabablari bor, albatta. Avvalo, mamlakatdagi kuchli iqtisodiyot. Qolaversa, chuqur ildizlarga ega bo‘lgan boy madaniyat va tarix. Turkiya bilan O‘zbekiston o‘rtasidagi mustahkam do‘stlik va yaqin hamkorlik aloqalari ham muhim ahamiyat kasb etadi.
Tilagim – do‘stlik rishtalarimiz yanada mustahkamlansin, davlatlarimiz o‘rtasidagi hamkorlik aloqalari yuqori darajaga ko‘tarilsin.
Yana bir bor mustaqillik bayrami bilan chin qalbimdan tabriklayman va o‘zbek xalqiga samimiy salomlarimni yo‘llayman.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati