Ijtimoiy tarmoqlarning xatari
Bugungi kunimizda internet hayotimizga shunday kirib keldiki, ularsiz hayotimizni tasavvur qilolmaymiz. Shu bilan birgalikda internetda keng tarqalib borayotgan ijtimoiy tarmoqlar ham rivojlandi. Ko'pchiligimiz bu tarmoqlardan foydalanamiz, bu juda yaxshi albatta, lekin ijtimoiy tarmoqlardan foydalanishda ham ehtiyotkor bo'lishimiz kerak. Chunki aynan mana shunday tarmoqlar orqali oilalar buzilib ketayapti, yoshlarimizning tarbiyasi buzilayapti va eng achinarlisi, buzuq niyatli g'alamiz kimsalar bu tarmoqlarni qarmoqqa aylantirmoqdalar.
Ijtimoiy tarmoqlarda bo'layotgan muloqotlar aslida virtual bo'lsada, ma'lum odob chegarasi, hududidan chiqib ketmasligi kerak. Juda ko'p odamlar virtual muloqot deb, haqiqiy voqelikdan voz kechmoqdalar. Aksar holatlarda ijtimoiy tarmoqlar odamlarni ishdan chalg'itmoqda, oila tinchligini buzmoqda. Ular bu ishga shu darajada berilib ketganidan do'stlari, hatto oilalaridan ham voz kechish holatlari nodir bo'lmay qoldi. Bugun er yuzida million-million odam virtual hayot bilan bo'lib haqiqiy hayotni unutib qo'ymoqdalar. Ijtimoiy tarmoqlarda ko'p o'tiradigan odamlarning immunitet tizimi buzilmoqda, aqli zaiflik kasaliga mubtalo bo'lish holatlari sodir bo'lmoqda. Hattoki, komp'yuter oldida kecha kunduz o'tirib to'satdan vafot etganlar ham bor.
Ot izini toy bosar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV