وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدٗاۗ سُبۡحَٰنَهُۥۖ بَل لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ كُلّٞ لَّهُۥ قَٰنِتُونَ١١٦
116. "Allohning farzandi bor", deyishadi. Alloh bundan pokdir! Osmonlaru Yerdagi hamma narsa Uning mulkidir, hamma Unga bo'ysunuvchidir.
Yahudiylar "Uzayr – Allohning o'g'li", deyishdi. Nasroniylar esa: "Iso Masih – Allohning o'g'li", deyishdi. Arab mushriklari: "Farishtalar Allohning qizlaridir", deyishdi. Alloh taolo ana shunday adashganlar haqida yuqoridagi oyatni nozil qildi. Alloh taolo tug'magan, tug'dirmagan va tug'ilmagandir, U bunday aybu nuqsonlardan pokdir! Osmonlaru Yerdagi, ular orasidagi hamma narsani O'zi yaratgan, hamma narsa Uning O'ziniki, borliq va koinotdagi hamma narsa Unga bo'ysunadi. Shunday bo'lgach, Uning hech qanday farzandga ehtiyoji yo'q! Alloh taologa farzand nisbat beruvchilar faqat qattiq adashishadi. Abdulloh ibn Abbos roziyallohu anhumodan rivoyat qilingan hadisda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday deganlar: "Alloh taolo bunday deydi: "Odam bolasi Menga tuhmat qildi, u bunday qilmasligi lozim edi. (Odam bolasi) Meni haqorat qildi, u bunday qilmasligi lozim edi. Ammo Menga tuhmat qilgani xususiga kelsak, u ilgarigi holimga qaytara olmaydi, deb ta'kidlaydi. Ammo Meni haqorat qilgani xususiga kelsak, "Alloh taoloning bolasi bor, U O'ziga juft va bola qila oladi", deydi" (Buxoriy rivoyati).
بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ١١٧
117. U osmonlaru Yerning yaratuvchisidir, biror ishni qilmoqchi bo'lsa, faqat "Bo'l!" deydi, shunda bo'ladi.
Alloh taolo shunchalar qudratli, buyuk, ilmi va hikmati oliy Zotki, U osmonlarni, undagi Quyosh, Oy, sayyora va yulduzlarni ham, Yer va uning ustidagi hamma narsani – tog'laru ummonlarni ham, vodiylaru shahar-qishloqlarni ham, hamma narsani yaratgan. Bunda Unga hech kim sheriklik qilolmaydi. Uning qudrati va irodasi shunchalar ulug'ki, bunday behisob mavjudotlarni yaratish Unga hech qanday qiyinchilik-mashaqqat tug'dirmaydi, birgina "Kun!" (Bo'l!) degan so'zni aytishi bilan hamma narsa bo'ladi.
Ushbu oyatdan shu narsa anglanadiki, faqat al‑Holiq (yaratuvchi) sifatli Zotgagina ibodat qilish lozim, Holiqdan boshqaga ibodat qilinmaydi. Agar inson Holiqdan boshqa Zotga yuzlansa, unda to'g'ri yo'ldan og'ib ketadi. Faqat Holiqqa ibodat qilsang, ibodat sababli baxtiyor bo'lasan. Agar ibodat qilsang, Uning azobidan najot topasan. Agar ibodat qilsang hayotingda va o'limingdan keyin yutuqqa erishib, jannatga kirasan va abadiy baxt‑saodatni qo'lga kiritasan. Demak, koinotda birdan‑bir tomon bor, o'sha tomonga qarab ibodat qilib, itoat qilishing darkor. O'sha tomon al‑Holiq sifatiga ega bo'lgan Allohdir. Al‑Holiq degani barcha narsani, oldin bo'lmagani holda, yo'qlikdan paydo qilib, yaratgan Zotga aytiladi. Vaholanki bu narsa insonga nisbatan majoziy ishlatiladi. Ya'ni inson, oldin bor bo'lgan barcha narsadan bir narsani yasaydi. Bu bilan oldin bo'lmagani holda Yeru‑osmonlarni yaratish bilan, bor narsadan bitta narsa yasashning orasida katta farq bor. Demak Alloh yo'q joydan, oldin bo'lmagani holda yaratuvchidir. Inson esa bor narsalardan bitta narsa yasovchidir, yaratuvchi emas.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ لَوۡلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوۡ تَأۡتِينَآ ءَايَةٞۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّثۡلَ قَوۡلِهِمۡۘ تَشَٰبَهَتۡ قُلُوبُهُمۡۗ قَدۡ بَيَّنَّا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يُوقِنُونَ١١٨
118. Johil kimsalar: "Alloh biz bilan so'zlashsa edi yo Undan bir dalil kelsa edi", deyishadi. Bulardan oldingilar ham ularnikiday gap aytishgan edi, dillari bir-da! Biz oyatlarni chindan ishonuvchilarga bayon qilganmiz.
Johillarning tabiati shunday: haqiqatni ko'rib-bilib turib ham isbot-dalil talab etishaveradi. "Bu oyatlar Alloh taolo huzuridan kelgan" desang, bunga ishonmaydi, isbotlab berishni talab etib turaveradi. "Bu kishi Allohning elchisi, Uning risolatini biz, bandalarga keltirgan" desang, bunga ham ishonmaydi, oxirgi Payg'ambarning arablaridan chiqqaniga toqat qilolmay, kufrga ketaveradi. "Imonga kelinglar, hidoyat yo'lidan yuringlar" desang, Allohning O'zi bizlarga buyursin yoki O'z huzuridan biror dalil keltirsin", deb gumrohlikka borishadi. Oldingi ajdodlari ham xuddi shunga o'xshash gaplarni aytishgandi. Muso alayhissalomning qavmiga Allohdan bir sigir so'yish amri kelganida uning qanaqa rangdaligi, necha yoshdaligi, qay ko'rinishda ekani haqida payg'ambarga savol qilaverib, oxiri Allohning g'azabiga uchragani zikri ushbu surada batafsil keltirilgan.
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗاۖ وَلَا تُسَۡٔلُ عَنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡجَحِيمِ١١٩
119. (Ey Muhammad), Biz sizni Haq bilan xushxabar beruvchi va ogohlantiruvchi qilib yuborganmiz. Do'zaxiylar xususida sizdan so'ralmaydi.
Oyatdagi "Haq"dan murod, Qur'on, tavhid va Islomdir. Payg'ambarimiz Muhammad alayhissalom Qur'on, tavhid va Islom vositasida mo'minlarga oxiratdagi ulkan mukofotlarning xushxabarini, kofir va mushrik kimsalarga esa abadiy jazo-azoblardan ogohlantirishni etkazish uchun yuborilganlar. Qur'oni karimda shunday marhamat etiladi: "Zotan, Haq Podshoh – Alloh yuksakdir!" (Mu'minun, 116). Alloh taolo bunday deydi: "Ey odamlar, sizlarga Parvardigoringizdan haq keldi" (Yunus, 108); "Alloh O'z Payg'ambarini hidoyat va haq din (Islom) bilan, uni barchaga g'olib-ustun qilish uchun yuborgan Zotdir!" (Fath, 28). Alloh taologa yaqinlashish, Uning mehribonligi, rahm-shafqati, ajr-mukofotlaridan umidvor bo'lishning eng ishonchli va to'g'ri yo'li Islomdir! Do'zaxiylar xususidagi ishlarni Allohning O'ziga havola qiling, ey Payg'ambarim, ular haqida sizdan so'ralmaydi, Ularning jazosini Parvardigoringizga havola eting. Ibn Abbos roziyallohu anhumo aytadi: "Bir kuni Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Qaniydi ota-onamga nima bo'lganini bilsaydim" deganlarida ushbu oyat nozil bo'lgan. Ba'zi mufassirlar bu oyatni "do'zax ahli haqida so'ramang" degan ma'no bilan o'qishadi. Muqotil esa bunday degan: "Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Alloh yahudlarga azob tushirsa edi" deganlarida mazkur oyat nozil bo'lgan".
Bugunning gapi
“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
“Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.
Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.
Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!
Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).
Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.
Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.
Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.
Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.
Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.
Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.
Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.
Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.
Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.
Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.
Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:
O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.
Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.
Tolibjon NIZOM