frontend\widgets\header\Header: Attempt to read property "fajr" on null

Kaftdek ravon va tekis

08.04.2024   2720   1 min.
Kaftdek ravon va tekis

Kechagina shodu xurramlik bilan kutib olgan muborak Ramazon oyi bugun nihoyalab qoldi. Bu xayr-saxovat va muruvvat oyida ko'plab ko'ngli o'ksik insonlar holidan xabar olinib, ularga hadyalar ulashildi.
Bu oyda qanday xayrli ish bo'lsa, hammasi amalga oshirildi. Hududlarni obodonlashtirish, ko'chat o'tqazish, gulu rayhonlar ekish.. hammasi uddalandi.
Ramazon hayitiga Bo'stonliq tumani Sobir Rahimov nomidagi mahalla fuqarolar yig'ini hududida joylashgan «Olimjon ota» jome masjidi imom-xatibi Elyorjon domla Erpo'latov tashabbusi bilan homiylar ko'magida mazkur mahallaning 144 metrli yo'liga asfal't qoplamasi yotqizilgani chinakam quvonchli voqYea bo'ldi. Bu xayrli ishga 139 million so'm homiylar mablag'i sarflangani mahalla ahlining uzog'ini yaqin qiladigan bo'ldi.
Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: “Inson vafot etsa uchta amalining savobidan boshqa hammasi to'xtaydi. Ular – sadaqai joriya, foydali ilm va ota-ona haqqiga duo qiladigan solih farzand”, deb marhamat qilganlar.
Sadaqai joriya – oqib turadigan, ya'ni savobi mo'minga nafaqat bu dunyoda, balki qabrda ham manfaat berib turadigan go'zal ishlar majmuidir. Jumladan, jamiyat uchun o'ta manfaatli bo'lgan yo'llar va ko'priklarni qurish va ta'mirlash, maktab-madrasa va shifoxona kabilarni barpo etish ishlari ham ulamolarimiz tomonidan sadaqai joriya toifasidagi savobli ishlar, deb e'tirof etilgan.
Alloh taolo kaftdek ravon va tekis bunday yo'l qurilishiga, asfal't yotqizilishiga hissa qo'shgan barcha azizlarimizdan rozi bo'lsin.

Toshkent viloyati vakilligi

Matbuot xizmati

O'zbekiston yangiliklari
Boshqa maqolalar
Maqolalar

"Kim o‘zini tanisa..."

11.09.2026   24437   2 min.

Hayotda ko‘pincha to‘g‘ri yo‘nalish emas, balki tezlashish o‘rgatiladi. Tezroq yurish, tezroq yetib borish, hamma narsani tezroq bajarish... Lekin hech kim to‘xtab: “Bunchalik shoshilishdan maqsad nima?” deb so‘ramaydi. Inson tinimsiz harakatda bo‘lishni erishish, tabiiy hayot tarzi deb o‘ylab, sarflanayotgan umri evaziga aslida nimaga erishayotgani haqida o‘ylamay qo‘yadi.
 

Ba’zan yo‘lni yo‘qotdik, deb o‘ylaymiz. Holbuki, yo‘qoladigan narsa yo‘l emas, balki to‘g‘ri yo‘nalishdir. Bu yo‘nalish xaritadagi chiziqlar yoki telefondagi yo‘l ko‘rsatkich emas, balki Alloh taolo borlig‘imizga jo qilgan ichki yo‘naltirgich, ya’ni fitratimizdir.

Bu ichki yo‘naltirgich ba’zan to‘g‘ri tomonni ko‘rsatmayotgandek tuyuladi. Dunyo tashvishlari, nafs istaklari ko‘payib ketganida, u sarson bo‘ladi yo qotib qoladi. Shunda biz uni buzildi deb o‘ylaymiz. Lekin fitrat buzilmaydi, shunchaki biz unga ahamiyat bermay qo‘ygan bo‘lamiz. Ba’zilar bu yo‘naltirgichni boshqalarning qo‘liga berib qo‘yadi...

Yo‘nalishini yo‘qotgan odam to‘g‘ri yo‘lga qaytishi kerak. Bu qaytish shunchaki bir manzilga qaytib borishmas, balki ichki dunyomizdagi tarqoqlikni jamlash, fitratimizga qaytishdir. Shunda inson dunyoning “hammasiga erishish” vasvasasidan xalos bo‘ladi. O‘tmishdagi xato va sinovlardan ibrat oladi, ammo ularni o‘ziga og‘ir yuk qilib olmaydi. Boshqalardan va hayotdan juda ko‘p narsa kutishni to‘xtatadi...

Haqiqiy xotirjamlik – hamma narsa mukammal bo‘lishi deganimas. Inson o‘z harakat doirasi chegarasiga yetganida Allohning qazo va qadariga rozi bo‘lsa xotirjamlik topadi. Bu loqaydlik emas.
Musulmon kishi ham xursand bo‘ladi, qayg‘uradi, boshqalar kabi yashaydi. Lekin u o‘tkinchi tuyg‘ular, orzu-havaslar aro sarson bo‘lib qolmaydi. Chunki dunyodagi har bir holat vaqtinchalik sinov ekanini yaxshi anglaydi.

Inson o‘zligiga qaytganida boshqalarning yukini yelkasiga olishga urinmaydi. Yordam beradi, lekin har kim o‘z qismati va qilmishi uchun o‘zi mas’ul ekanini tushunadi. Boshqalarning aybiga qaramay, o‘z xatolarini tuzatish bilan band bo‘ladi. Muhimi, har ishida shoshqaloqlik qilmaydi. Chunki oxiratga va ma’naviy kamolotga eltuvchi yo‘lni shoshib bosib o‘tib bo‘lmasligini biladi.

Aytilganidek: “Kim o‘zini tanisa, Rabbini taniydi”. Bu martabaga erishgan qalb esa hech qachon adashmaydi.

Abdulatif ABDULLOH

Maqolalar