Bir odam aytadi: “Men og'ir vaznli edi. Shifokorim menga ozishni buyurdi. Bir kuni toroziga chiqib qarab, qo'rqib ketdim, vaznim doim shunday turarmikin, hech ozmasmikinman yoki aksincha yanayam semirib ketarmikinman deb vahimaga tushdim. Bir oydan keyin yana o'zimni taroziga tortib ko'rdim, qarasam bir kilogrammga ozibman. Ko'rib ko'zlarim quvnab ketdi. Hursandligimdan “Allohu akbar,Alhamdulillah” deb yubordim. Keyin o'yga botdim, ish bundanda kattaroq bo'lib, shu tarozi qiyomatdagi amallarim tarozisi bo'lganda nima qilardim? Amallarim tortilishini qanday hadik va hayajon bilan ko'rib turardim? Yaxshi amallarim vazni og'irroq bo'larmidi yoki yomon amallarim vaznimi? Bu juda daqiq tarozidirki, eng mayda zarralar ham unda tortiladi: “Biz qiyomat kuni uchun adolat tarozilarini qo'yurmiz. Biror jonga hech qanday zulm qilinmas. Agar (amal) achitqi donasi og'irligicha bo'lsa ham, keltirurmiz. Hisobchilikda O'zimiz kifoya qilurmiz”(Anbiyo surasi, 47-oyat).
Bu tarozining natijasi qog'ozga yozib menga ko'rsatilmaydi, kitoblarda uchib yuradi, kitobimni yo o'ng tarafimdan olaman yoki chap tarafimdan olaman: “Bas, kimning kitobi o'ng tarafdan berilsa, u, mana, mening kitobimni o'qib ko'ringlar... Albatta, men hisob-kitobimga yo'liqishimga ishonardim, deydir. Bas, u rozilik hayotidadir. Oliy jannatdadir. Uning mevalari yaqindir. O'tgan kunlarda qilgan narsalaringiz tufayli englar va ichinglar, osh bo'lsin. Va ammo kimning kitobi chap tarafdan berilsa, u, voy sho'rim, koshki menga kitobim berilmasa edi. Va hisob-kitob qandoqligini bilmasam edi. Qani (bu dunyodagi o'lim) oxirgisi bo'lsa edi”(Haqqo surasi,19-27-oyatlar).
Hayotdaku vazningiz ortib ketganini bilsangiz, tezda sa'y-harakat qilib, shirinliklar, yog'li ovqatlar eyishni to'xtatib, sport bilan shug'ullanib ozishga harakat qilishingiz va buning uddasidan chiqishingiz mumkin. Lekin oxiratda-chi?! Amallaringiz tarozisi yomon natija ko'rsatayotganini ko'rsangiz: “Afsuski, (oxirat) hayotimga ham biror narsa taqdim qilsam bo'lar ekan”(Fajr surasi, 24-oyat) deyishdan uyog'iga o'ta olmaysiz.
Shu gunohlarga qo'l urmaganimda edi, gunohlarni istig'for aytib o'chirib yurganimda edi, tilimni, qulog'imni, ko'zimni Alloh harom qilgan hamma narsadan tiyganimda edi, deb qolasiz! Lekin bu o'kinchlar foyda beradimi?!
Doktor Hasson Shamsi Poshoning “Metin qoyalar” kitobidan
G'iyosiddin Habibulloh, Ne'matulloh Isomov tarjimasi.
Bugun, 18 sentyabr kuni O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi, muftiy Shayx Nuriddin Xoliqnazar hazratlari Qoraqalpog‘iston Respublikasiga xizmat safari davomida Nukus shahridagi “Imom eshon Muhammad” jome masjidida juma namozini ado etdilar.
Muftiy hazratlari namozdan oldin jamoatga “Muruvvatli bo‘lish — oliy fazilat!” mavzusida manfaatli ma’ruza qilib berdilar.
Ma’ruzada ta’kidlanganidek, muruvvat — mehr-shafqat, saxovat va muhtojlarga yordam berish kabi eng go‘zal insoniy fazilatlardan sanaladi. O‘zini saxovatli deb bilgan inson o‘z manfaatini o‘zgalardan ustun qo‘ymasligi, keksalar holidan xabar olishi, yiqilganni suyash orqali qalban xotirjamlik topadi.
Shuningdek, bugungi tezkor zamonda bir-birimizga bag‘rikeng bo‘lish jamiyatda tinchlik, baraka hamda hamjihatlikni barqaror qilishi, ushbu oliy fazilatni o‘zimizda shakllantirib, farzandlarimizga meros qoldirish har birimizning burchimiz ekanligi alohida uqtirildi.
Fayzli suhbat yakunida yurtimizga tinchlik-omonlik va xonadonlarimizga baraka tilab xayrli duolar qilindi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati