Ro‘zadorlarga xushxabar
Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam)ning ro‘za va ro‘zadorlar haqida ko‘plab go‘zal bashorat-xushxabarlar berganlar. Jumladan, Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam): “Ro‘za tutgan kishining uyqusi ibodat, sukut saqlashligi Allohga tasbeh, qilgan amalining savobi orttirib beriladi va gunohi kechirilgandir”, deb marhamat qildilar.
Ramazon bu shunday muborak oyki, bu oyda ro‘za tutish ibodat, ro‘za holatda uxlash ibodat, hatto gapirmasdan jim turish ham ibodat, iftorlikda taom tanovul qilsa ham ibodatdir. Zotan, Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Bu Ramazon oyi baraka oyidir”, deb bejizga aytmadilar.
Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam) “Ro‘zadorning uyqusi ham ibodatdir” dedilar, ya’ni ro‘zador odam oilasining nafaqasi uchun ishlab mehnat qilsa va charchaganidan peshindan keyin yoki asrdan so‘ng biroz mizg‘ib olsa, uni Alloh taolo har bir chiqargan nafasi uchun zikr qildi, deb nomai a’moliga yozib qo‘yadi. Ro‘zadorning martabasiga qarang. Alloh taolo ro‘zador bandasini qanday aziz qilib qo‘ydi!
Shuningdek, Rasuli Akram (sollallohu alayhi va sallam): “Ro‘za tutgan kishining gapirmasligi, jim turishligi tasbehdir”, dedilar. Ya’ni, ro‘zador odam oldin har xil nomaqbul so‘zlarga o‘rgangan bo‘lsa, endi bu odatini tark etib yaxshi so‘z, bo‘lmasa jim turishi lozimligi tushuntirilmoqda. Mana shu holda Parvardigori olam u insonga sukut saqlagani uchun «“Subhanalloh” dedi», deb hisoblaydi. Hadisning davomida keladi “Ramazonda qilingan savobli ishlarning ajri orttiriladi”, deyiladi. Ya’ni, Ramazonda qilingan ibodatlari, boshqa vaqtlarda qilingan ibodatlari bilan bir xil bo‘lsa-da, ammo muborak oyda qilingan xayrli ishlarning savobi yetmish daraja ko‘tariladi. Bu juda katta mukofotdir. Ramazonda har tun 20 rakaat taroveh namozi o‘qiladi. Bu 1400 rakaat namoz o‘qilganning ajri beriladi deganidir. Hamda bu oyda sadaqalar, xayrli ishlar, zikrlar 70 marotaba ziyoda qilinadi. Shuning uchun ham insonlar zakotlarini ushbu muborak Ramazon oyida ado etadilar. Chunki Ramazon oyida qilingan har bir ezgu amalga 70 marta ko‘p savob beriladi.
Va yana hadisda ro‘zadorning sifatlari zikr etilib: “Ro‘zadorning duosi maqbuldir” deyiladi. Chunki u Alloh taolo yaxshi ko‘rgan banda bo‘lishga intilmoqda. U Parvardigori uchun kunduzi yeyish, ichish va oilaviy munosabatdan uzoqlashadi. Rabbisi uchun nafsining kuchli orzularini tark etadi. U Alloh taolo uchun fidokorlik qilganligi sababli ham Xudoi taolo uning duosini ijobat qiladi.
Hadisning oxirida Sarvari koinot (sollallohu alayhi va sallam) “Ro‘zadorning gunohlari kechiriladi”, deb marhamat qildilar. Ro‘za tutgan musulmon mag‘firat dahasida ko‘proq istig‘for aytsa, albatta, gunohlari kechiriladi. Boshqa bir hadisi sharifda quyidagilar aytilgan:
“Sizlarga Ramazon oyi keldi, barokot oyi keldi. Unda ko‘p yaxshiliklar bor. Sizlarni Alloh taolo O‘z rahmatiga g‘arq qiladi. Xatolaringizni kechirib, duolaringizni ijobat qiladi. Bu Ramazon oyida ibodat borasida qiladigan musobaqalaringizga Parvardigorlaringiz rozi holda qarab turadi. Bu ishlaringiz bilan Alloh taolo farishtalarga maqtanadi. Shuning uchun bu oyda Parvardigorlaringizga o‘zlaringizni yaxshi tomonlaringizni ko‘rsatinglar. Chunki faqat badbaxt insongina Allohning rahmatidan mahrum bo‘ladi”.
Ko‘pchiligimiz shu barakotli oy tufayli nomaqbul amallarimizni tark qilamiz. Shuningdek, bu muborak oyda ajru mukofotlari behisob ekanligiga Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam)ning ushbu so‘zlari dalildir:
“Bandalarim farmonimni tutib, yeyish, ichish va hamma xohishdan kechdilar, shuning uchun ularning ajru savoblarini o‘zim beraman”.
Bu oyning fazilatlaridan yana biri, ro‘zador qanday inson bo‘lishidan qat’i nazar uning duosi, albatta, ijobat bo‘ladi. Chunki bu oyda ro‘zador insonga Alloh O‘z rahmat nazari bilan qaraydi va faqat U uchun tutilgan xolis ro‘zadorni duosini ijobat qiladi. bu haqda hadisi sharifda bunday deyiladi:
“Uch toifa kishining duosi rad etilmaydi. Ular: Ro‘zadorning og‘zini ochguncha qilgan duosi, odil imomning duosi va mazlumning duosi”
Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam) aytganlaridek, ushbu oyda bizlar Allohga o‘zimizning eng yaxshi tomonlarimizni ko‘rsatishimiz, ajru mukofotlar ega bo‘lish uchun ko‘proq xayrli amallarni qilishimiz zarurdir. Chunki Sarvari koinotning o‘zlari bu oyda juda saxovatpesha bo‘lganlar va biz ummatlarga ham shuni ta’lim berganlar.
Ushbu hadisi shariflardan ko‘rinib turibdiki, bu oyning har bir daqiqasini g‘animat bilib, ezgu ishlar qilishga shoshilishimiz, shaytonlar kishanlangan paytda yomon odatlarimizdan qutulishimiz, istig‘foru tasbehlarni ko‘paytirib, nomai a’mollarimizni ajru hasanotlarga to‘ldirishimiz, ko‘proq xayru ehsonlar qilib, savoblar shodasiga ega bo‘lishimiz lozim ekan.
Hoshimjon Nizomiddinov,
Toshkent islom instituti talabasi
Muz nega suvda cho‘kmaydi? Beruniy va Ibn Sinoning ming yil oldingi ilmiy bahsi
Xorazmlik yosh mutafakkir Abu Rayhon Beruniyning Aristotel fizikasiga bildirgan tajribaviy e’tirozlari va Ibn Sino bilan yozishmalari X-XI asrlar bo‘sag‘asida Markaziy Osiyoda shakllangan mustaqil tanqidiy ilmiy fikrning eng yorqin namunasi hisoblanadi, xabar bermoqda O‘zA.
X asrning oxiri va XI asrning boshlarida Xorazm va Buxoro ilmiy muhitida antik davr yunon falsafasi hamda tabiiy fanlar merosini qayta ko‘rib chiqishga bo‘lgan qiziqish nihoyatda kuchaydi. Aristotelning “Osmon va olam haqida” hamda “Fizika” asarlaridagi ayrim xulosalar o‘sha davr tadqiqotchilari tomonidan so‘zsiz haqiqat sifatida qabul qilinayotgan bir paytda, taxminan 24–26 yoshlardagi Beruniy antik muallifning ayrim qarashlarini amaliy kuzatuv va matematik mantiq yordamida shubha ostiga oldi. Beruniy o‘z e’tirozlari va savollarini xat orqali Buxoroda yashab ijod qilayotgan, o‘sha vaqtda 17–19 yoshlarda bo‘lgan Ibn Sinoga yubordi. Ushbu tarixiy muloqotning bizgacha yetib kelgan matni Ibn Sinoning Beruniy tomonidan berilgan savollarga qator javoblaridan iborat. Manbashunos va sharqshunos Yu.Zavadovskiy ushbu qo‘lyozma matnini rus tiliga o‘girgan va u ilk bor 1957 yilda Toshkentda nashr etilgan. Keyinchalik, 1973 yilda Beruniy tavalludining 1000 yillik yubileyi munosabati bilan falsafa fanlari nomzodi A.Sharipov tomonidan tayyorlangan qayta nashrda ushbu yozishmalarning ilmiy ahamiyati yanada aniqroq yoritilgan.
Beruniyni Aristotel ta’limotidagi ba’zi fizik qoidalarning kuzatuv va tajribaga zid kelishi alohida tashvishga solgan edi. Xususan, “Fizika” bo‘limiga oid savollar orasida moddalarning nur sindirishi va issiqlik yig‘ish xususiyatiga oid aniq tajriba bayon qilinadi. Xorazmlik olim dumaloq va shaffof shisha idishni olib, uni suv bilan to‘ldirganda u billur lupa kabi quyosh nurlarini bir nuqtaga to‘plab, alanga oldirish xususiyatiga ega bo‘lishini ko‘rsatib o‘tadi. Agar ushbu idish suv o‘rniga havo bilan to‘ldirilsa, hech qanday nur yig‘ilmaydi va olov hosil bo‘lmaydi. Beruniy Ibn Sinoga murojaat qilib, suvning bunday o‘ziga xos ta’sir ko‘rsatishi sababini va nega aynan suv mavjud bo‘lganda nurlar to‘planishini so‘raydi. Sharqshunos A.Sharipov tadqiqotlarida ta’kidlanganidek, bu kabi savollar Beruniyning shunchaki nazariy mulohaza yuritmagani, balki aniq fizik hodisalarni tajribada tekshirib ko‘rganini tasdiqlaydi.
Ibn Sino Beruniyning bu savoliga javob berar ekan, suvning tabiatan tiniq, zich va silliq jism ekanini, shu sababli u o‘zidan o‘tayotgan nurni akslantirish va qaytarish xususiyatiga egaligini tushuntiradi. Optimika masalalarida olimlar o‘rtasidagi bahs Platon va Aristotel maktablarining qarashlarini qiyoslash darajasigacha yetib boradi. Ibn Sino ko‘rish jarayoni ko‘zdan nur chiqishi orqali yuz bermaydi degan Aristotel pozitsiyasini himoya qiladi va bu borada Platon qarashlaridan farqli yondashuvni ilgari suradi.
Beruniyning yana bir e’tiborga loyiq tajribaviy savoli suv va muzning zichligi hamda og‘irligi o‘rtasidagi munosabatga bag‘ishlangan. Aristotel nazariyasiga ko‘ra, sovuq va toshsimon qattiq shaklga ega bo‘lgan muz o‘z mohiyatiga ko‘ra tuproq elementiga yaqinroq bo‘lishi va suv tubiga cho‘kishi kerak edi. Lekin Beruniy amaliyotda muzning suv yuzida suzib yurishini ko‘rib, bu hodisaning fizik sababini so‘raydi. Ibn Sino o‘z javobida suv muzlagan paytda uning tarkibida havo zarralari qotib qolishini va aynan shu suyuqlik ichidagi havo pufakchalari muzni suv tubiga cho‘kishiga yo‘l qo‘ymasligini ta’kidlaydi. Yu.Zavadovskiy tomonidan o‘rganilgan ushbu ommaviy munozara o‘sha davr uchun moddalarning fizik holati va termodinamika boshlang‘ich tushunchalari bo‘yicha muhim qadam edi.
Kosmologiya va fazoviy geometriya sohasida ham Beruniy Aristotel da’volarini jiddiy sinovdan o‘tkazadi. Aristotel fazoda osmon sferasi og‘irlikka ham, yengillikka ham ega emas, chunki u markazga yoki markazdan atrofga harakat qilmaydi deb hisoblar edi. Beruniy esa xayoliy tafakkur nuqtayi nazaridan osmon jismi eng og‘ir jismlardan biri bo‘lishi mumkinligini, uning markazga tushmasligi uning vaznsizligini anglatmasligini ilgari suradi. Shuningdek, Beruniy fazo shakli borasida ham to‘xtalib, osmon sferasi mukammal sharsimon bo‘lishi shartligi, u tuxumsimon yoki yasmiqsimon shaklda ham bo‘lishi mumkinligini taxmin qiladi. Ibn Sino esa geometriya va fizika dalillarini keltirib, agar sfera sharsimon bo‘lmasa, uning harakati paytida bo‘shliq hosil bo‘lishi zaruriyatini isbotlashga urinadi.
Aristotelning fazoda olamning o‘ng va chap tomonlari haqidagi qarashlari ham Beruniyning keskin tanqidiga uchraydi. Aristotel jismning o‘ng tomoni harakat boshlanadigan joy deb ta’rif berib, keyinchalik Osmon harakati sharqdan boshlanadi, demak Sharq – bu o‘ng tomon degan xulosa chiqargan edi. Beruniy bunday xulosa chiqarish logikada “mantiqiy aylana” xatoligiga olib kelishini ko‘rsatib o‘tadi. Ibn Sino o‘z javobida Aristotel osmon sferasini tirik jism sifatida tasavvur qilganini aytib, antik muallif mantig‘ini himoya qilishga harakat qiladi.
Ushbu yozishmalar matni O‘zbekiston Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik institutining 2385-raqamli qo‘lyozmalar fondida saqlanib qolgan. Mazkur manbaning bizgacha yetib kelishida xatlarni ko‘chirib yozgan faqih Ma’sumiyning xizmati borligi xat oxiridagi qaydlarda eslatib o‘tiladi. Yu.Zavadovskiy va A.Sharipov tadqiqotlari shuni ko‘rsatadiki, XI asr boshidagi bu ilmiy bahs nafaqat ikki mutafakkirning shaxsiy muloqoti, balki Turonda tabiatshunoslik fanlari va kuzatuv tajribalariga asoslangan yangi ilmiy uslub shakllanganining tarixiy isbotidir.
Beruniy va Ibn Sino o‘rtasidagi yozishmalar X-XI asrlarda Xorazm va Buxoroda shakllangan ilmiy tafakkur darajasi antik davr falsafasini shunchaki o‘zlashtirish bilan cheklanmay, uni aniq tajriba va mantiqiy tahlil vositasida tanqidiy qayta ko‘rib chiqish bosqichiga ko‘tarilganini anglatadi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati
