Ro‘zaga oid savol-javoblar
1-savol: Mahallamizdagi o‘ziga to‘q kishilar xayr-ehson qilishadi, yetimlarga va kam ta’minlangan oilalarga yordam qilishadi. Ko‘plab xayrli ishlarda homiylik qiladilar. Ammo o‘zlari namozini o‘qimaydi, ro‘zalarini tutishmaydi. Ularning oxirati qanday bo‘ladi?
Javob: Musulmon kishi qanday solih amal qilmasin, Allohning rizosini topish, savobga erishishni niyat etsa, Alloh taolo uning niyatiga qarab savob beraveradi. Masalan, bir kishi namoz o‘qimasada, ammo xayru ehson, sadaqa qilish bilan Allohdan savob umid etsa, namoz o‘qimagani uchun gunohkor bo‘ladi, lekin xayru sadaqasi uchun savob oladi. Biroq shuni yaxshi bilish kerakki, xayru ehsonlar tufayli erishilgan savoblar tark qilingan namoz evaziga orttirilgan gunohga kafforat bo‘lmaydi. Balki o‘qilmagan namozlar uchun Allohdan istig‘for so‘rab, tavba qilishi va bundan keyin biror vaqt ham namozni tark qilmasdan o‘qishi shart. Dunyo hayoti insonga berilgan imtihon muddati bo‘lib, hech kim umri qanday holatda nihoyasiga yetishini oldindan bilmaydi. Shunday ekan, inson doimo tavba va istig‘forda bardavom bo‘lib, avvalo, o‘zi uchun, qolaversa, boshqalar uchun ham Allohdan solih amallarga muvaffaq qilishini, hayoti dunyoda farz amallarni ado etishga muyassar aylashini duo qilib so‘ramog‘i lozim.
2-savol: Ramazon ro‘zasini tutishni boshlashda va uni tugatishda taqvimga e’tibor berish kifoyami yoki, albatta, oyni ko‘rish shartmi?
Javob: Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam): “Oyni ko‘rib ro‘za tutishni boshlanglar, oyni ko‘rib ro‘za tutishni tugatinglar!” deganlar.
Demak, shariat ko‘rsatmasiga binoan Ramazon ro‘zasi Ramazon oyi ko‘rinishi bilan boshlanib, shavvol oyi ko‘rinishi bilan tugaydi. Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) boshqa bir hadislarida: “Bir oy gohida o‘ttiz kunlik, gohida yigirma to‘qqiz kunlik bo‘ladi”, deganlar.
Hadisning mazmuniga qaraganda, oy har doim ham o‘ttiz kunlik bo‘lavermas ekan. Shuning uchun ham Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam) Ramazonning boshlanishida va tugashida, albatta, oyni ko‘rishni shart qilganlar. Ammo bu degani har bir kishi o‘zi oyni ko‘rmaguncha ro‘zani boshlamasin yoki tugatmasin, degani emas.
Ma’lumki, havoda gaz va chang-g‘uborlar bo‘lgani sababli ko‘pincha yangi oyni birinchi kunida ko‘rish imkoni bo‘lmaydi. Agarda har bir kishi o‘zicha oyni ko‘rib, keyin ro‘za tutsin, deyilsa, u holda birinchi kun oyni ko‘ra olmagan kishilar ro‘zani bir kun keyin tutadi va natijada bir kunlik ro‘zasi qazo bo‘ladi. Bu esa musulmonlar o‘rtasida ixtilof chiqishiga sabab bo‘ladi. Shuning uchun ham oyni ko‘rish bo‘yicha maxsus idoralarda shu sohaning mutaxassislari ish olib boradilar. Ular yil davomida oyning harakatini kuzatib, shu asosda yillik taqvimlarni ishlab chiqadilar. Ramazon ro‘zasi taqvimi ham ularning xulosasiga ko‘ra tayyorlanadi. Ammo shu bilan kifoyalanib qolmay, O‘zbekiston musulmonlari idorasi xodimlaridan bir guruhi musulmonlarning ibodatlarini mukammal bo‘lishi uchun Toshkentdagi astronomiya institutiga borib, oyning holatini aniq o‘rganadilar va Ramazon oyining kirishi oldidan radio va televideniye orqali e’lon qilishadi.
3-savol: O‘tmishda qoldirgan ro‘zalarim uchun fidya bersam bo‘ladimi?
Javob: Yo‘q. Qari kishilar, ya’ni kundan-kun madori ketayotgan chol yoki kampir Ramazon ro‘zasining har bir kuni uchun fidya (bir miskinga ikki kilo bug‘doy yo uning bahosini) beradi (“Hidoya”, “Fatovoyi Hindiya”).
Siz o‘tmishda qoldirgan ro‘zalaringizning har bir kuni uchun qazosini tutib berasiz.
4-savol: Bu yil Ramazon oyi yozning eng issiq kunlariga to‘g‘ri kelmoqda. Men ish taqozosi yuzasidan ba’zan kun bo‘yi ko‘chada yurishimga to‘g‘ri keladi. Ro‘zani yilning salqin kunlarida tutib bersam bo‘ladimi?
Javob: Qudsiy hadisda bunday deyiladi: “Odam bolasining barcha amali ko‘paytiriladi. Bir yaxshilik o‘n barobardan yetti yuz barobargacha ko‘paytiriladi”. Alloh taolo aytadi: “Faqat ro‘za unday emas, u Men uchun, uning mukofotini O‘zim beraman...” (Imom Buxoriy rivoyati).
Shunday bo‘lgach, eng uzun yozning jazirama kunlarida ham sabr bilan nafsini tiyib ro‘za tutgan bandalar Alloh taoloning rahmatiga erishadi.
5-savol: Sha’bon oyining oxirida ro‘za tutib Ramazon oyiga qo‘shib ketsa bo‘ladimi?
Javob: Sha’bonning oxirida ro‘za tutib Ramazonga ulab ketishdan Nabiy (sollallohu alayhi va sallam) qaytarganlar. Bu xususda bir qancha hadislar kelgan.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi: “Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) bunday dedilar: “Qachonki Sha’bonning yarmi qolsa, ro‘za tutmanglar” (Termiziy rivoyati).
Yana Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi: “Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Hech kim ehtiyot yuzasidan Ramazondan bir yoki ikki kun ilgari ro‘za tutmasin, ro‘zani Ramazon oyi chiqqanini ko‘rib, so‘ng tutsin, ammo haftaning ma’lum kunlari doimo nafl ro‘za tutib yurgan odam ro‘zasi shak kuniga to‘g‘ri kelib qolsa, u holda tutaversin”, deb aytganlar” (Muttafaqun alayh).
Ulamolarimiz yuqoridagi hadislarni dalil qilib, Sha’bonning yarmidan keyin ro‘za tutishni makruh deyishadi. Lekin bir kishi dushanba va payshanba kunlarida ro‘za tutishni odat qilgan bo‘lsa yoki nazr ro‘za niyat qilgan bo‘lib, u Sha’bonning oxirgi kunlariga to‘g‘ri kelib tutsa, makruh emas.
6-savol: Ro‘zador kishining tobi qochsa, unga ukol qilish mumkinmi?
Javob: Alloh taolo bandalari zimmasiga toqatidan ortiq narsalarni yuklamaydi.
Imomi A’zam (rahmatullohi alayh) hazratlari tanaga bir narsa kirishi bilan ro‘za buziladi, deganlar. Shuning uchun ro‘zador ukol olsa ro‘zasi buziladi.
Agar o‘ta zarurat bo‘lmasa, ukolni iftorlikdan keyin yoki saharlikdan oldin qildirib olgani ma’qul. Lekin ro‘za tutganida sog‘ligi yomonlashgani tufayli ukol olmasa, hayoti xavf ostida bo‘lsa, ukol olib, ro‘zasining qazosini Ramazon tugaganidan keyin tutib beradi.
7-savol: Ro‘za paytida xotin-qizlar atir-upadan foydalanishlari mumkinmi? Undan foydalanganida ro‘za ochilib ketmaydimi?
Javob: Ro‘za ochilmaydi, chunki bu ro‘zani buzuvchi amallar sirasiga kirmaydi.
O‘MI Matbuot xizmati
NIMA BID’AT-U, NIMA SUNNAT? “BID’AT” TUSHUNCHASINING BUGUNGI KUNDAGI TALQINI
Hozirgi kunda “bid’at” so‘zini ko‘pchiligimiz tez-tez eshitamiz. Ta’bir joiz bo‘lsa, bu so‘zni bilgan ham, bilmagan ham, tushungan ham, tushunmagan ham ishlatmoqda.
Alloma ibn Hajar Makkiy rahimahulloh o‘zining “Fathul Mubiyn” asarida bid’atning lug‘aviy ma’nosini quyidagicha keltirgan:
“Bid’at so‘zi lug‘atda – o‘xshashi bo‘lmagan, yangi narsani paydo qilish”, degan ma’noni beradi.
“Bahrul Layoliy sharhi Bad’ul Amoliy”da esa, bid’atning lug‘aviy ma’nosini: “Avval bo‘lmagan, o‘xshashi yo‘q narsani paydo qilish” deb keltirgan.
Shundan kelib chiqib, mazkur ulamolar bid’at xoh ibodatlarda, xoh odatlarda bo‘lsin, yaxshi yoki yomon bo‘lsin, Qur’on va sunnatda mavjud bo‘lmagan yangi paydo bo‘lgan narsa deb qaraganlar.
Ulamolar lug‘aviy bid’atni besh qismga bo‘lganlar.
Birinchisi: Vojib bid’at. Nahv ilmini o‘rganish bid’atning shu turiga kiradi. Chunki bu ilmni bilmasdan Qur’on va sunnatni bilib bo‘lmaydi. Bu ikki manbani o‘rganish vojib. Vojibni bajarishga xizmat qiladigan narsa ham vojib bo‘ladi.
Demak, Qur’on va sunnatni o‘rganish uchun nahvni o‘rganish vojib.
Ikkinchisi: Harom bo‘lgan bid’at. Mo‘tazila, jabariya va hozirgi salafiy hamda ahli sunnaga zid bo‘lgan turli firqa va oqimlarni ta’sis etish. Chunki bular ham Islomning ilk davrlarida bo‘lmay, keyinchalik turli maqsadlarda tashkil qilingan bo‘lib, asosan sof Islom aqidasini noto‘g‘ri talqin qilish, Islomga va musulmonlarga zarar berish bilan tanilgan. Shuning uchun bunday firqa va oqimlarga kirish harom hisoblanadi.
Uchinchisi: Mustahab bid’at. Masjidlarga minoralar qurish, ma’had va madrasalar barpo etish, Qur’on qiroatini eshitish va Nabiy sollallohu alayhi vasallamning siyratlarini o‘rganish uchun turli majlislar tashkil qilish mustahab bid’atlar sirasiga kiradi.
To‘rtinchisi: Makruh bid’at. Masjidlarga ziynat berish.
Beshinchisi: Muboh bid’at. Yeb-ichish, kiyim-kechak, maskan-manzillarda kengchilikka yo‘l qo‘yish. Ya’ni agar haloldan bo‘lsa, kishi o‘zi yashaydigan manzilini chiroyli ta’mirlasa, faxr va kibrdan xoli bo‘lib, qimmatbaho kiyim kiygan bo‘lsa va yemoq-ichmog‘ida kengchilikka yo‘l qo‘ysa, gunohkor bo‘lmaydi. Chunki shar’an bu paytda mazkur ishlar muboh sanaladi.
Bid’atning shar’iy-istilohiy ma’nolari
Bid’atning shar’iy – istilohiy ma’nolarini “Bahrul Laoliy sharhi Bad’ul Amoliy” asarining sohibi quyida uch qism qilib keltirganlar:
الزِّيَادَةُ وَالنُّقْصَانُ فِي الدِّينِ مِنْ غَيْرِ إِذْنِ الشَّارِعِ
1. “Shore’ning iznisiz dinda ziyoda va nuqsonga yo‘l ochish”.
جَعْلُ غَيْرِ الدِّينِ دِينًا أَوْ مَا يَكُونُ مُشَابِهًا بِالدِّينِ وَلَيْسَ مِنَ الدِّينِ
2. “Dindan bo‘lmagan narsani din deb bilish yoki dinga o‘xshash martabaga ko‘tarish”.
عَمَلٌ مُحْدَثٌ عَلَي نِيَّةِ الْعِبَادَةِ
3. “Dinda asli yo‘q bo‘lib, yangi paydo bo‘lgan narsani ibodat niyatida bajarish”.
Mazkur ta’riflarga asoslanib fuqaholar ikita fiqhiy qoidani joriy qilganlar.
الْأَصْلُ فِي الْأَشْيَاءِ هُوَ الْإِبَاحَةُ
1. “Narsalardagi asl qoida mubohlik va tozalikdir”. Ya’ni, aslida hamma narsa muboh va tozadir.
الْأَصْلُ فِي الْأَشْيَاءِ هُوَ الْحُرْمَةُ
2. “Narsalardagi asl qoida haromlik va nopoklikdir”.
Zohiran qaraganda bir-biriga zid bo‘lgan bu ikki qoidani tatbiqi shundayki, agar bir kishi dunyo ishlarini osonlashtirish, odamlarning og‘irini yengil va uzog‘ini yaqin qilish maqsadida biror narsa masalan mashina, telefon yoki turli foydali moslamalar o‘ylab topib ixtiro qilsa, “Narsalardagi asl qoida mubohlik va tozalikdir”, qoidasiga binoan bu yaxshi va maqtalgan ish hisoblanadi.
Ammo, ibodat niyatida dinda biror narsani joriy qilish, sunnat bo‘lmagan amalni sunnat deb e’tiqod qilish, “Narsalardagi asl qoida haromlik va nopoklikdir”, qoidasiga binoan bid’at va harom ish hisoblanadi.
Bid’atning turlari.
“Sahihi Buxoriy” kitobini sharhlagan Imom Qastaloniy rahimahulloh aytadilar: “Imom Bayhaqiy Imom Shofe’iydan naql qilib: “Kitobu sunnatga va ijmoga xilof bo‘lgan ishlar zalolatga chorlovchi bid’atdir. Ammo, kitobu sunnatga xilof bo‘lmagan yaxshi ishlar bid’at emas, balki “Muhdasotu mahmuda” ya’ni keyin paydo bo‘lgan maqtalgan ishlardir”, deganlar (Qastaloniy. J. 1. B. 302).
Jarir ibn Abdulloh roziyallohu anhudan qilingan rivoyatda:
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ سَنَّ فِي الإسلام سُنَّةً حَسَنَةً فَعُمِلَ بِهَا بَعْدَهُ کُتِبَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا وَلَا یُنْقَصُ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ وَمَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً سَیِّئَةً فَعُمِلَ بِهَا بَعْدَهُ کُتِبَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا وَلَایُنْقَصُ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْءٌ.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Kim Islomda chiroyli yo‘lni joriy qilsa, bas u uchun uning ajri va undan keyin unga amal qilganlarning ham ajri bo‘ladi. Ularning ajrlaridan biror narsa kamaytirilmaydi” (Imom Muslim rivoyati).
Mana shu va boshqa dalillarga tayanib, ulamolarimiz bid’atni ikki qismga bo‘lganlar: bid’ati hasana (yaxshi bid’at) va bid’ati sayyia (yomon bid’at).
Hofiz ibn Hajar rahimahulloh: “Shariatning asliga xilof bo‘lmay, shu bilan birga foydali va xayrli amallar bid’ati hasanadir. Shar’iy asosga ega bo‘lmagan amal yoki e’tiqodni joriy qilish bid’ati sayyia deyiladi”, deganlar. (“Fathul Boriy” kitobi, J. 4. B. 253).
Bid’ati hasana – bunga hazrati Umar roziyallohu anhuning ishlarini misol qilish mumkin. Sunnat amal bo‘lgan tarovih namozini Rasululloh sollallohu alayhi vasallam jamoat bilan o‘qimas edilar. Hazrati Umar esa xalifalik davrida mazkur namozni imomga iqtido qilib, jamoat bilan o‘qishni joriy qildi va: “Qanday yaxshi bid’at bo‘ldi”, dedi.
Shunga binoan diniy ilmlar o‘rgatish uchun alohida madrasalar qurish, kitoblar chop etish, masjidlarga gilam solish, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamni go‘zal siyratlarini targ‘ib qilish uchun mavlid o‘qish singari din asoslariga zid bo‘lmagan amallar bid’ati hasana bo‘ladi. Unga amal qilish joiz va u zalolatga boshlamaydi.
Bid’ati sayyia esa, shar’iy asosga ega bo‘lmagan biror amal yoki e’tiqodni joriy etishdir. Bunday bid’at ayni zalolat bo‘lib, u shariatimizda rad etilgan. Quyidagi hadisi sharif ham shunga dalolat qiladi.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam aytdilar:
مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
“Kim bizning bu dinimizda unda bo‘lmagan yangi narsani kiritsa, rad qilinadi” (Imom Buxoriy rivoyati).
Demak, hadisda ko‘zlangan maqsad dinning asosiy manbalari bo‘lmish Kitob, sunnat va ijmoga xilof bo‘lgan ishlarni paydo qilish bo‘lsa, bas, u rad qilingandir. Ammo dunyoviy hayotning ravnaqiga xizmat qiladigan, insonlarga manfaat beradigan ishlarni paydo qilish, garchi Kitobu sunnatda asosi mavjud bo‘lmasa-da, zinhor bid’at deyilmaydi.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi
