Naqadar baxtlisiz-a, ey, Abdurahmon ibn Avf?!
Tabuk g‘azoti kuni Rasululloh sollallohu alayhi vasallam tahorat olishga chiqdilar. Rasulimiz tahorat olayotgan paytlarida namoz vaqti kirib qoldi. Shunda, sahobiylar namozga qoim bo‘ldilar, ularga Abdurahmon ibn Avf roziyallohu anhu imomlikka o‘tdi.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam tahorat olib bo‘lib, kelib qarasalar namoz boshlangan, shunda jamoatga qo‘shilib bir rakaatga ulgurdilar va qolganini o‘zlari o‘qib oldilar. O‘qib bo‘lgach: nabiy vafot etmasdan turib, solih ummatlaridan birining ortida namoz o‘qidi, dedilar.
Ey, Abdurahmon ibn Avf naqadar baxtli sahobasiz-a?! Siz, nafaqat, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning ortlaridan namoz o‘qidingiz balki Rasululloh alayhissalom ham sizning ortingizdan namoz o‘qidilar va sizni solih ummatim deb atadilar.
Alloh taolo Abdurahmon ibn Avf roziyallohu anhudan rozi bo‘lsin!
“Sifatus Sofva” kitobidan
Yahyo ABDURAHMANOV
tarjimasi
O‘MI Matbuot xizmati
Odamlarning iymoni turlicha bo‘ladi
Tili va dili bilan iymon keltirib, uning taqozosiga ko‘ra go‘zal hayot kechirgan inson komil mo‘min deyiladi. Bunday kishilar do‘zax yuzini ko‘rmay, Allohning fazli-marhamati ila to‘g‘ri jannatga kiradilar. Tili va dili bilan iymon keltirib, katta gunohlar qilib, tavba qilmay vafot etgan inson fosiq mo‘min hisoblanadi...
Tili bilan iymon keltirib, qalbida iymoni bo‘lmagan kimsa munofiq hisoblanadi. Bunday kishiga dunyoda mo‘minlarga o‘xshab muomala qilingani bilan oxiratda ular uchun hech qanday nasiba bo‘lmaydi, Alloh asrasin.
Shayx Nuriddin XOLIQNAZARning “Rabboniy nidolar” kitobidan
