Inkori yo‘q mo‘jiza
Dunyoda yaratilgan har bir narsa vaqt o‘tib o‘z qadrini yo‘qotadi. Yil o‘tgan sari yangi ixtirolar chiqib eskisini yangisiga almashtiradi.
Ammo asrlar o‘tgan sayin Qur’oni karim qarshisida olimlarning hayrati tobora oshib, ularning aksari Islom dinini qabul qilmoqda. Tib ilmidagilar Qur’oni karimning tibbiy mo‘jizalarini, kimyo olimlari – kimyoviy, tarixchilar – tarixiy, fiziklar – fizikaviy, munajjimlar – fazoviy va hokazo. Har bir ilm sohibi o‘z sohasida Qur’on mo‘jizasini topgan va tan bergan. Ayniqsa, G‘arbning mashhur olimlari ushbu mo‘jizalar tufayli Islomni qabul qilgan va hozirgacha shunday voqealar bo‘lib kelmoqda. Ibn Sino, Forobiy, Amir Temur, Ulug‘bek, Beruniy, al-Xorazmiy, Navoiy va boshqalar Qur’oni karimga, uning ta’limotlariga amal qilganlaridan dunyo tan olgan allomalar bo‘lib yetishgan. Bunda e’tiqodning sofligi muhim o‘rin tutadi.
Eng hayratda qoladigan tomoni shundaki, bundan 1400 yil oldin bepoyon sahroning sodda hayotidan boshqa narsani bilmagan arablarni hayratga solib, qalbiga yo‘l topgan bu ilohiy Kitob, hozirgi kunda texnik taraqqiyot, ilmiy yuksalish madaniy o‘sish cho‘qqisiga chiqqan, hamma narsani kompyuterlar boshqarayotgan ilg‘or texnologiyalar asrida yashayotgan odamlar qalbiga ham bir xil ta’sir ko‘rsatmoqda.
Ayniqsa, Qur’oni karimni tinglashda dunyo olimlari o‘tkazgan tajribada musulmon va musulmon bo‘lmagan kishilarni Qur’on tilovati eshittirib ruhiy ta’sirlanishlarini sinashganda, bir xil natijaga ega bo‘linganining o‘zi buyuk mo‘jiza.
Qur’oni karimni tushungan-ku, mayli, e’tiqod nuqtayi nazaridan buni anglash aqlni shoshirmaydi. Ammo musulmon bo‘lmagan, e’tiqodsiz kishilarga nisbatan ta’siri bilan bir xilligi insonni lol qoldiradi. Hali shunday zamonlar keladiki, har bir narsada Qur’oni karimning mo‘jizalari yaqqol ko‘zga tashlanadi. Chunki kitob o‘qishga bo‘lgan targ‘ib sabab insonlar bilimini oshirar ekan, kitob sabab haq bilan botilni ajrata oladi. Qur’oni karim mo‘jizasining hozirgacha kashf bo‘lganlari dengizdan bir tomchi, xolos.
Xumorbegim tayyorladi
Shayboniylar daxmasi ziyoratgohga aylantiriladi
Samarqandning yuragi boʻlgan Registon maydoni hududidagi Shayboniyxon va uning sulolasi dafn etilgan maskan ziyoratgohga aylantiriladi.
Registon majmuasi rahbari Xonqul Samarovning soʻzlariga koʻra,1960–1962-yillarda hozirgi Islom Karimov koʻchasini kengaytirish, obodonlashtirish ishlari jarayonida mazkur daxma shu hududda boʻlgan Shayboniyxon madrasasi hovlisidan Registon maydoniga – Tillakori va Sherdor madrasalari yoniga koʻchirilgan.
“Maʼlumki, mazkur hudud Amir Temur bobomiz davrida Samarqand shahrining eng muhim markazlaridan biri boʻlgan, bu hududda koʻplab madrasa va masjidlar bunyod etilgan. Jumladan, Amir Temur masjidi va uning roʻparasida Bibixonim madrasasi qad rostlagan. Keyinchalik Mirzo Ulugʻbek bobomiz tomonidan ulkan madrasa qurilgan. Balki Shayboniyxon ham ana shu ulugʻvor madrasa va masjidlarga havas qilib, ularning yonida madrasa qurgandir. Chunki, tarixiy manbalardan bilamizki, Muhammad Shayboniyxon ham ulugʻ hukmdor boʻlish bilan birga ilm-maʼrifat homiysi, ilmli inson va ijodkor sifatida Samarqandda ulkan bunyodkorlik ishlarini amalga oshirgan, koʻplab masjid va madrasalar qurdirgan. Amir Temurdan keyin qudratli davlat tashkil etib, uning chegaralarini kengaytirgan, obod qilgan”, deydi Registon majmuasi rahbari.
Tarixiy manbalarda Shayboniyxon 1510-yilda Eron shohi Ismoil Safaviy bilan boʻlgan jangda halok boʻlgach, uning boshsiz tanasi Samarqandga keltirilib, Baland Sufaga dafn qilingani yozilgan.
Baland Sufa oʻz vaqtida Shayboniyxon madrasasida boʻlgan va keyinchalik (1960–1962-yillarda) oʻz holicha Registon hududiga koʻchirilgan daxmadir.
Xonqul Samarovning qoʻshimcha qilishicha, shu paytgacha Muhammad Shayboniyxon shaxsiga munosabat ortidan bu joyga ham yetarli darajada eʼtibor qaratilmagan.
Shuningdek, u oltmish yildan ortiq vaqtdan buyon ushbu hududda turgan bu ziyoratgoh haqida oddiy odamlar, hatto koʻpchilik tarixchilarda ham ma'lumot yo'qligini, bunga sabab esa hududda hech qanday koʻrgazmali vosita yoki yozuv mavjud emasligini taʼkidlaydi.
“Yillar davomida xalqimiz ongiga Bobur ijobiy, Shayboniyxon salbiy shaxs sifatida singdirildi. Aslida esa davlatchilik tariximiz, qolaversa, adabiyotimiz rivojida bu ikki buyuk bobomizning ham oʻz munosib oʻrni, hissasi bor. Zahiriddin Muhammad Boburning oʻzi ham “Boburnoma”da bu zotning nomi haqida toʻxtalib, “Shayboq”, yaʼni “kuch-qudratli” degan taʼrif bergan. Shayboniyxon va shayboniylar tomonidan Samarqandda, umuman, ushbu mintaqada katta bunyodkorlik ishlari amalga oshirilgani haqida tarixiy manbalarda koʻplab maʼlumotlar uchraydi. Masalan, Shayboniyxon bir necha bosqichli oʻqitish tizimi joriy etib, barcha ilmlardan xabardor boʻlish uchun bola 26-yil taʼlim olishi kerak, deb hisoblagan. Ikki yillik maktab taʼlimidan soʻng har biri 8-yildan iborat uch bosqichli madrasa taʼlimini olish zarur boʻlgan”, deya maʼlumot beradi Registon majmuasi rahbari Xonqul Samarov.
Maʼlumot uchun, Shayboniyxon kuchli sarkarda, hukmdor boʻlish bilan birga ijodkor sifatida nafis gʻazal va ruboiylar, dostonlar yozgan. Jumladan, “Bahr-ul xudo” nomli dostoni va oʻgʻli valiahd Temur sultonga atalgan pand-nasihatlardan iborat kitobi mavjudligi qayd etiladi.
Tarixiy manbalarda keltirilishicha, u bobosi Abulxayrxon vafotidan keyin parokanda boʻlib ketgan qabilalarni birlashtirib, koʻchmanchi oʻzbeklar davlatini qayta tiklagan. Movarounnahr, Xorazm va Xurosonni egallab, qudratli davlat barpo qilgan. Muhammad Shayboniyxon butun mintaqani yagona bir markaz – Samarqand qoʻl ostida birlashtirgan.
O'zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati
- «
- »