Checheniston rahbarining e’tirofi
Ramzan Qodirov Prezident Shavkat Mirziyoyev bilan uchrashuvidan mamnun. U ijtimoiy tarmoqda, uchrashuvdan olgan tassurotini quyidagicha bayon qildi.
Assalomu alaykum! Dushanba kuni men O‘zbekiston poytaxti – Toshkentga keldim. O‘zbekistonga va uning poytaxtiga kelishni ko‘p vaqtdan beri dilimga tugib kelayotgan edim. Toshkentda kaminani muhtaram Prezident Shavkat Mirziyoyev qabul qildi. Men Shavkat Miromonovichdan ko‘rsatgan ehtiromi va do‘stona munosabatidan minnatdorman! O‘zbekiston Prezidentining padari buzrukvorim, Checheniston Respublikasining Birinchi Prezidenti, Rossiya qahramoni Ahmadhoji Qodirovni, uning terrorchilik balosiga qarshi samarali kurashganidan juda ham yaxshi xabardorligi men uchun haqiqiy kashfiyot bo‘ldi. Unga bu haqda Imom Buxoriy nomidagi Toshkent islom instituti rektori bo‘lgan, Ahmadhojiga ta’lim bergan, oilamizning yaqin do‘sti – marhum Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf hazratlari so‘zlab bergan ekan. Men ham o‘z navbatida, Ahmadhojining O‘zbekiston va uning xalqini qanchalar otashin muhabbat bilan sevganini so‘zlab berdim.
Biz investitsiya siyosati, sport, madaniyat, iqtisodiy-ijtimoiy sohalarga doir bir qancha masalalar yuzasidan fikr almashdik. Biz O‘zbekiston va Checheniston o‘rtasidagi hamkorlik aloqalarini yangi pog‘onaga olib chiqishga, ushbu hamkorliklarimizni tizimli tarzda muntazam davom ettirishga kelishib oldik.
Men Alloh taolo o‘zbek xalqini Shavkat Miromonovich siymosida o‘z Vatani va xalqini jonidan ortiq sevadigan, o‘zining butun hayotini Ona Vatani istiqboli uchun bag‘ishlashga tayyor bo‘lgan haqiqiy yo‘lboshchi bilan siylaganiga amin bo‘ldim! U O‘zbekistonda siyosiy va iqtisodiy barqarorlikni ta’minlash, mamlakatni yuksak taraqqiy etgan davlatlar qatoriga qanday olib chiqish yo‘llarini juda yaxshi biladi!
Men Shavkat Miromonovichni o‘zi uchun qulay bo‘lgan vaqtda do‘stona tashrif bilan Rossiya-Chechenistonga mehmon bo‘lishga taklif qildim. Prezident, albatta, Grozniyga borishga va’da berdi!
***
Ha darvoqe, shahar ko‘chasidan yurib borar ekanman kutilmagan uchrashuv yuz berib qoldi. Notanish bir ayolning ismimni aytib chaqirgani qulog‘imga chalindi. Darhol to‘xtab unga yaqinlashdim. U ayol – chechen ekan. Toshkentda tug‘ilibdi, shu yerda yashayotgan ekan. U chechen tilida juda ham tiniq gapirardi. Unga onasi ajdodlarimizning tilini puxta o‘rgatgani meni to‘lqinlantirib yubordi.
Ot izini toy bosar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV