Tamal toshi qo‘yildi
Ramazonda qilingan duolarning ijobati o‘laroq, Toshkent viloyati, O‘rta Chirchiq tumani, Gulzor mahallasi aholisi xayrli ish ustida jam bo‘ldilar. Erta tongda ushbu mahallaga O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi, muftiy Usmonxon Alimov hazratlarining tashrifi barchani quvontirdi. Tashrifning boisi mahalladagi “Xo‘jai Korsoz” jome masjidi binosini qayta qurish uchun tamal toshi qo‘yish edi.
Masjid XIII asrda yashab o‘tgan “Xo‘jai Korsoz” nomi bilan mashhur zot sharafiga shunday atalgan. Mahalliy aholining so‘zlariga qaraganda, u zot olim va avliyo bo‘lgan. Shu yerda shogirdlar yetishtirgan. Demak, bu maskan o‘sha zamonlardanoq ziyo maskani bo‘lib kelgan.
Aholining “Xo‘jai Korsoz” masjidining eski binosini buzib, uning o‘rniga yangisini barpo qilish bo‘yicha boshlagan sa’y-harakatlari bugun amalga ko‘chdi. Muftiy hazratlari qurilayotgan masjid qiyomatgacha xizmat qilishini niyat qilib, birinchi g‘ishtni qo‘yib berdilar. Shundan so‘ng Din ishlari bo‘yicha qo‘mita bo‘lim boshlig‘i Z.Sultonov, O‘zbekiston musulmonlari idorasi bo‘lim mudiri M.Qayumov, Toshkent viloyati bosh imom-xatibi X.Turmatov, nuroniylar va ezgu niyatda yig‘ilgan qalbi pok insonlar ham birin-ketin poydevorga g‘isht qo‘ydilar.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Masjidlar bo‘limi
Ot izini toy bosar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV