Insonlar dardiga malham bo‘lish – ulkan saodat!
Haftaning har chorshanba kuni O‘zbekiston musulmonlari idorasi tizimida fuqarolarni qabul qilish kuni etib belgilangan. Ushbu xayrli an’ana Rabiul avval (mavlid) oyida ham qizg‘in davom etmoqda.
Bugun, 18 sentyabr, fazilatli chorshanba kuni O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi o‘rinbosari Muhammadolim domla Muhammadsiddiqov Diniy idoraga murojaat va takliflar bilan kelgan fuqarolarni qabul qildi.
Qabulda yurtimizning turli hududlaridan, xususan, Qoraqalpog‘iston Respublikasi, Samarqand, Qashqadaryo, Toshkent, Andijon, Namangan viloyatlari hamda Toshkent shahridan kelgan har bir fuqaroning shar’iy masala, umra safari, diniy ta’lim, Qur’on kurslari va moddiy yordam kabi masalalardagi arz, muammo va takliflari tinglandi va ularning yechimi bo‘yicha amaliy choralar ko‘rildi.
Xususan, oilaviy munosabatlarda kelganlarga muammolar yechimi bo‘yicha maslahatlar, shar’iy masalalar yechimi yuzasidan tavsiyalar va moddiy yordam so‘raganlarga belgilangan tartibda ko‘mak berildi. Masjid va imomlar faoliyati, diniy ta’lim va umraga oid murojaatlar ko‘rib chiqish uchun Idora bo‘limlariga tegishli vazifalar yuklandi.
Samimiy qabuldan mamnun bo‘lgan fuqarolar O‘zbekiston musulmonlari idorasi rahbariyatiga o‘z tashakkurlarini izhor etdilar.
Bu kabi qabul jarayonlari haftaning har chorshanba kuni O‘zbekiston musulmonlari idorasining hududlardagi vakilliklarida ham amalga oshirilmoqda.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Matbuot xizmati
Ot izini toy bosar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV