Cavol: Meni yosh farzandim bor. Bir qo'shni ayol uni ko'rib qolsa, “Bu bunchalar chiroyli ekan”, “Shirinligini qarang buni” deb ko'p gapiradi. Shunda ko'z tegmasligi uchun nima qilsam bo'ladi?
Javob: Bismillahir rohmanir rohiym.
Ko'z tegishi voqe'likda bor narsa ekani ko'plab hadisi shariflarda aytib o'tilgan. Oisha raziyallohu anhodan rivoyat qilingan hadisi sharifda Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Ko'z tegishidan Alloh panoh berishini so'ranglar, chunki ko'z tegishi – haqdir”, deganlar (Imom Ibn Moja rivoyati).
Ko'z tegishiga qarshi Rasululloh sollallohu alayhi vasallam quyidagi duoni o'qib dam solardilar.
Ibn Abbos roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam Hasan va Husaynga panoh tilab: “U'iyzukumaa bikalimaatillahit-taammati min kulli shaytonin va haammatin. Va min kulli aynin laammatin”
Ma'nosi: “Ikkingizga Allohning tugal kalimalari ila har bir shaytondan va zararkunandadan hamda gunohkor ko'zdan panoh tilayman” deb aytardilar va so'ngra: “Bobongiz (Ibrohim alayhissalom) bular ila Ismoil va Ishoq alayhimussalomga panoh tilar edi”, derdilar” (Abu Dovud va Termiziy sahih sanad ila rivoyat qilganlar).
Yana shuni ta'kidlash lozimki, kishi biror ne'matni ko'rganida unga ko'zi tegib, zarar etib qolmasligi uchun ko'rgan ne'mat haqqiga duo qilib qo'yishi kerak. Shunda o'ziga tegishli bo'lgan yoki biror birodariga tegishli bo'lgan narsaga ziyoni tegib qolmaydi. Bu haqda Nabiy alayhissalom shunday deganlar: “Sizlardan biringiz o'zida, molida yoki birodarida ko'zni quvontiradigan narsani ko'rsa, unga baraka so'rab duo qilsin. Chunki ko'z tegishi – haqdir”(Imom Hokim rivoyati) Vallohu a'lam!
O'zbekiston musulmonlari idorasi Fatvo markazi.
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Zinniyra roziyallohu anho Abu Jahlning quli edi. U zot iymon keltirganida, Abu Jahl bundan xabar topib, uni juda qattiq azoblaydi. Zinniyra katta yoshda bo‘lishlariga qaramasdan, ayanchli azoblarga bardosh beradilar. Chunki u zot iymon keltirsalar qanday mashaqqatlar bo‘lishini yaxshi bilganlar. Abu Jahl u zotning tilidan kufr kalimasi chiqmayotganini ko‘rib darg‘azab bo‘ladi va boshlariga qattiq narsa bilan uradi. Buning natijasida Zinniyra roziyallohu anhuning ko‘zlari ko‘r bo‘lib qoladi. Shunda kofirlar “sen bizning butlarimizga sig‘inishni tark etganing uchun ularning g‘azabiga duchor bo‘lding”, deb mazax qilishadi. U zot shuncha qiyinchiliklarga chidaydilar, mashaqqatlarga bardosh beradilar lekin Allohning sha’niga bo‘lgan bu so‘zlariga chidab turolmaydilar.
Darhol sajdaga yiqiladilar va haqiqiy ma’budga o‘z hollarini shikoyat qiladilar: “Yo Allohim! Ular meni juda ko‘p qiynoqlarga solishdi, ta’na-malomatlar qilishdi, ularning barchasiga chidadim. Mening suyaklarimni sindirishdi, jismimni ilma-teshik qilishdi barchasiga bardosh berdim. Lekin, Sening sha’ningga noloyiq so‘zlarni so‘zlashganiga chiday olmadim. Ularning aytishicha, toshdan yasalgan butlari meni ko‘r qilib qo‘ygan emish. Allohim! Mening ko‘z nurimni qaytargin, toki ularga sening ulug‘liging namoyon bo‘lsin”.
Zinniyra roziyallohu anho duoga ko‘targan qo‘llarini yuzlariga tortmasdan turib, Alloh taolo u zotga ko‘z nurlarini qaytarib berdi. Subhanalloh! U davrdagi erkaklar qanchalik mard bo‘lsalar, ayollarining ham qalbida ilohiy ishq jazbalari limmo-lim edi.
Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning
"Ilohiy ishq" kitobidan Nodir Odinayev tarjimasi