«Asrlarni zabt etgan asar» xatmonasi bo‘lib o‘tdi
Toshkent islom institutida diniy ta’limning samarali usullaridan biri bo‘lgan «xatmul kutub» (kitoblarni to‘liq o‘qib tugatish) an’anasi izchil davom etmoqda.
Ana shunday ilmiy-ma’rifiy tadbirlardan biri – alloma Nuriddin Abdurahmon Jomiyning «Asrlarni zabt etgan asar» («Sharhi Mullo») kitobi xatmiga bag‘ishlandi.
Institut tashabbusi bilan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi kutubxonasida tashkil etilgan tadbirda so‘zga chiqqan ulamolar, soha mutaxassislari ustoz va talabalarning ilm yo‘lidagi g‘ayrati hamda sabr-matonatini yuqori baholadilar.
Arab tili grammatikasiga oid ushbu mashhur asar «Tillar» kafedrasi mudiri Ulug‘bek domla Hasanov, o‘qituvchilar Yoqubjon domla Buxorbayev va Abdulbosit domla Nurillayev rahbarligida 2-kurs talabalari ikki yil davomida dars va to‘garaklarda o‘qib, to‘liq xatm qilishdi.
Tadbir davomida talabalar tomonidan tayyorlangan sahna ko‘rinishi namoyish etildi. Shundan so‘ng ustoz va shogirdlar ishtirokida kitobning yakuniy qismi o‘qib tugatildi.
Marosim so‘ngida kitobni muvaffaqiyatli xatm qilgan 55 nafar talabaga «Sharhi Mullo» kitobi bo‘yicha ijozat shahodatnomalari, tashakkurnoma va esdalik sovg‘alari topshirildi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati
Ot izini toy bosar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV