Bir kuni onamni qattiq xafa qilib qo'ydim. Onam meni ko'p urushib o'tirmasdan “Hali otang kelsin, eshitadiganingni eshitasan” dedilar.
Bolaligida onasidan dakki eshitganlar yaxshi bilishadiki, bunday gapni eshitgandan keyin kechgacha ko'nglingiz bezovta bo'lib yuradi. Hatto xavotirning kuchliligidan dadangiz uzoq safarga ketgan bo'lishini yoki aybingiz onangizning esidan chiqib ketganidan keyin kelishini xohlab qolasiz.
Lekin dadam har kungidan ham barvaqtroq ishdan qaytdilar. Huddi meni jazolash uchun atayin erta kelgandek edilar. Kechki ovqatdan so'ng onam dadamga “jinoyat”im haqida bayonot berdilar. Oxirida “Yaxshilab ta'zirini bermasangiz bo'lmaydi, shekilli” deb qo'shib qo'ydilar. Endi menga “jazo hukmi” o'qilishi kerak edi. Dadam jiddiy ohangda meni chaqirdilar. Qo'rqa-pisa oldilariga bordim. Nima jazo berarkinlar deb tursam, qo'limdan tortib bag'rilariga bosdilar va yuzimdan o'pib qo'ydilar. Onam ham, men ham hayratdamiz. Keyin “Shu jazo senga etadimi yo yana jazolaymi” deb ikkinchi yuzimdan ham o'pib qo'ydilar. Yuzimdan o'pish asnosida “Onangni xafa qilmagin, qizim” deb qulog'imga pichirladilar. Onam menga berilgan “jazo”ning o'ta engiligidan norozi ekanlarini aytdilar. Otam “Qizing, hali kichkina, aqli kirib qoladi” deb onamni yupatgan bo'ldilar.
Ammo mening allaqachon aqlim kirib bo'lgan edi. Yaxshigina ta'zirimni esam kerak deb kutib turgan paytimda dadamning bunday munosabatda bo'lishlari menga o'zgacha ta'sir qildi. Dadamning menga bildirgan ishonchlaridan o'zimni katta qiz bo'lib qolganimni, endi bundan buyon quloqsizlik qilish menga yarashmasligini tushungandim.
O'sha paytlar 9-10 yoshlardagi qizaloq edim. Bugun yoshim 40 dan o'tgan bo'lishiga qaramay otamning o'sha kuni bergan tarbiyalari kechadgidek esimda. Aniq eslayman o'sha kundan keyin men onamning biror gaplarini ikki qilmadim. Itoatli qiz bo'lishga harakat qilidm. Onamni xafa qilishim ehtimoli bor o'rinlarda qulog'imga dadamning “Onangni xafa qilmagin, qizim” deb pichirlaganlari eshitilgandek bo'lardi. Pichirlab ohista aytilgan gap o'zining zalvori va jarangi bilan qulog'imga chalingandek bo'lardi. Mana shu birgina jumla mening otamni yanada qattiqroq yaxshi ko'rishimga va quloqsiz, erkatoy qizdan onamga itoat qiladigan qizga aylanishimga sabab bo'lgan edi.
Sirdoshim otam
Otam ko'pincha kechalari uxlamay chiqardilar. Kunduz kuni ozgina mudrash bilan kifoyalanadigan kam uyqu odam edilar. tunlarini namoz va zikrlar qilib bedor o'tkazishga odatlangandilar. Menga ham otamdan bu xislat o'tgan edi. Men ham kechasi allamahalgacha uxlamas edim. shu sababdan ham ko'pincha onam uxlab qolsalar, dadamni o'zim kutib olardim. Oldilariga o'zim taom tayyorlab qo'yardim. Ovqatlanib bo'lganlaridan so'ng dadam mendan o'qishlarim, ishlarim haqida so'rardilar. Padarim bilan uzoq-uzoq suhbatlar quraradik. U kishi bilan shunchalik yaqin, ochiq va samimiy gaplashardikki, hatto onamga aytmagan ba'zi gaplarni dadamga aytardim.
Ota uchun qiz farzandning o'rni o'zgacha bo'ladi degan gapda jon bor shekilli, dadam menga aka-ukalarimdan ko'proq vatq ajratardilar. Dadam bilan yaqin do'stlarga aylanib qolgandik. Bu do'stlik menga hayot yo'llarida qoqilmasdan yurishimga, mushkul vaziyatlarda to'g'ri qaror qabul qilishimda asqotdi.
Doktor Abdulloh Muhammad Abdulmu'tining
“Farzand tarbiyasida 700 ta saboq” kitobidan
G'iyosiddin Habibulloh, Kamronbek Islom tarjimasi.
Hijriy taqvimi bo‘yicha yilning birinchi oyi Muharram bo‘lib, hurmatli oylar sirasiga kiradi. Alloh taolo Qur’oni karimda to‘rtta oyni – Muharram, Rajab, Zulqa’da va Zulhijjani hurmatli, ya’ni urush harom qilingan oylar deb zikr qilgan.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Ramazondan keyingi eng fazilatli ro‘za Allohning oyi Muharramdagi ro‘zadir” deb marhamat qilganlar (Imom Muslim rivoyati).
Muharram oyining o‘ninchi kuni Ashuro kuni deb ataladi. “Ashuro” so‘zi arabcha “ashara”, o‘n sonidan olingan bo‘lib, aynan oyning o‘ninchi kuniga ishora qiladi. Bu kun islom tarixida va undan avvalgi ummatlarda ham ulug‘ ahamiyat kasb etgan.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam Madinaga hijrat qilganlarida, yahudiylarning Ashuro kuni ro‘za tutayotganini ko‘rdilar va buning sababini so‘radilar. Ular: “Bu Allohning Muso alayhissalomni va Bani Isroilni Fir’avndan qutqargan kunidir, Muso alayhissalom bu kuni shukronalik yuzasidan ro‘za tutganlar” deb javob berdilar. Shunda Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Biz Musoga ulardan ko‘ra haqliroqmiz” deb, o‘zlari ham ro‘za tutdilar va sahobalarga ham ro‘za tutishni buyurdilar (Imom Buxoriy va Muslim rivoyati).
Ashuro ro‘zasi tutishning fazilati haqida Rasululloh sollallohu alayhi vasallam shunday dedilar: “Ashuro kuni tutiladigan ro‘za bir yillik gunohlarni kaforat qiladi deb umid qilaman” (Imom Muslim rivoyati). Bu katta fazilat bo‘lib, Allohning bandalariga ko‘rsatgan ulkan rahmatidir.
Shuningdek, ulamolar Ashuro ro‘zasini tutishda to‘rtta daraja borligini zikr etganlar. Muharramning to‘qqizinchi, o‘ninchi va o‘n birinchi kunlarida ro‘za tutish eng mukammal daraja, to‘qqizinchi va o‘ninchi kunlari ro‘za tutish ikkinchi daraja, o‘ninchi va o‘n birinchi kunlari ro‘za tutish uchinchi daraja, faqat o‘ninchi kun ro‘za tutish to‘rtinchi daraja. Nabiy sollallohu alayhi vasallam ahli kitoblarga xilof qilish maqsadida to‘qqizinchi kunni ham Ashuro ro‘zasiga qo‘shib tutishni nazarda tutganlar.
Olimlar Ashuro kunida ko‘plab tarixiy voqealar yuz berganini zikr etganlar. Jumladan, Nuh alayhissalomning kemasi Judiy tog‘ida to‘xtagan, Muso alayhissalom va Bani Isroil Fir’avn zulmidan najot topgan, Ibrohim alayhissalom olovdan omon chiqqan, Yunus alayhissalom baliq qornidan qutulgan kun sifatida tilga olinadi. Bularning ichidagi eng asosiy va ishonchlirog‘i Muso alayhissalomning Fir’avndan najot topishidir. Bu Imom Buxoriy va Imom Muslim kabi muhaddislar naql qilgan sahih hadislar bilan sobitdir.
Ashuro kunida aza tutish, yig‘lash va boshqa marosimlarni o‘tkazish shariatda asosi yo‘q amallardir. Ahli sunna val jamoa ulamolari bunday amallardan qaytarganlar. Ashuro kuni shukronalik va toat-ibodat kunidir.
Muharram oyining 10-kuni joriy yil 25 iyun kuniga to‘g‘ri kelmoqda. Mazkur Ashuro kunida mo‘minga lozim bo‘lgan eng asosiy amal ro‘za tutishdir. Ro‘zaga qodir insonlar Muharramning to‘qqizinchi va o‘ninchi kunlarini qo‘shib tutsalar mustahab bo‘ladi. Shuningdek, bu kunda ko‘p zikr aytish, Allohga istig‘for aytish, nafl namozlar o‘qish, Qur’on tilovat qilish va duo qilish ibodatning go‘zal ko‘rinishlaridir.
Ashuro kuni oila a’zolari va yaqinlarga saxiylik qilish, moddiy ta’minotini yaxshilash, ehson qilish haqida ham ba’zi rivoyatlar zikr etilgan. Olimlar bu masalada turlicha fikr bildirgan bo‘lsalar-da, yaxshilik va saxiylik islom axloqining asosiy belgisi bo‘lgani bois, oila a’zolariga moddiy jihatdan kengchilik qilish savobli amallar sarasiga kiradi.
Muharram oyi va Ashuro kuni islom ummatiga Alloh taolo tomonidan ato etilgan muborak fursatdir. Alloh taolo barchamizni Ashuro ro‘zasini ixlos bilan tutishga muyassar etsin.
Toshkent islom instituti “Qur’on ilmlari” kafedrasi
o‘qituvchisi Zafar qori Mahmudov