So'nggi paytlarda dunyoda selfi epidemiyasi keng tarqalib, bu sevimli mashg'ulot shu darajasiga etdiki, selfi olishni o'rgatadigan maxsus saytlar, poyabzallar, maktablarda esa xavfsiz suratga olish darslari joriy etildi.
Ho'sh, biz kamerada o'zimizni suratga olishni istashimiz xudbin bo'lib qolishimizni anglatadimi?
Insonlar yaqin-yaqingacha shaxsiy hayotini o'zgalardan yashirar, bu masalada ehtiyotkorroq munosabatda bo'lardi. Afsuski, bugungi kunda bu manzara o'zgardi. Texnologiyalar rivoji insoniyatning necha asrlar osha yashab kelgan qadriyatu madaniyatlariga o'z ta'sirini o'tkazdi. Endilikda kishilik jamiyati nafaqat o'z-o'zini hurmat qilishni hatto shaxsiy hayotning qadr-qimmatini ham unutmoqda. Manmanlik, xudbinlik avj olib hamma o'zi haqida butun dunyoga jar solishga tayyor. Nima qilsa ham tezroq mashhur bo'lish, hamma u haqida gapirishini istaydi. Bu borada esa selfimaniya asosiy qurolga aylangan.
Qizig'i shundaki, selfi qanchalik go'zal bo'lsa, shunchalik ko'p “layk”larni yig'adi. Bu bir qaraganda zararsiz bo'lib tuyulishi mumkin, lekin agar fotosurat kam layklarni yig'sa-chi? Bu kishida o'zi haqida salbiy fikrlarni paydo qiladi. Shuning uchun ham ba'zi odamlar telefon kamerasidan ajralmaydilar va Tvitter, Instagram yoki Facebookdagi izdoshlari uchun iste'mol mahsuloti kabi yashaydi. Bunday sevimli mashg'ulot allaqachon kasallikka aylanib ulgurgan.
Bu borada tadqiqot o'tkazgan mutaxasissislar fikricha, ko'plab ijtimoiy tarmoq foydalanuvchilari va selfi ixlosmandlari ruhiy kasallikdan aziyat chekayotganlarini o'zlari ham tushunmaydilar. Unga berilish xulq-atvorga salbiy ta'sir etishi mumkinligini tadqiqotchilar alohida ta'kidlashmoqda.
Ho'sh, Islom olamida selfiga bo'lgan munosabat qanday?
Umra va haj ziyoratiga borganlarning aksariyati ziyoratdan xotira sifatida qolish uchun Ka'ba fonida o'zlarini suratga oladi. Bunda bir qaraganda hech qanday salbiy illat yo'qdek. Ammo inson o'zini qanchalik ishontirmasin, uning oqibatlarida oz bo'lsa-da be'manilik bor.
Misol uchun, siz Madinayu Makkada ibodatlarni amalga oshirayotganingizda yoki Allohga astoydil duo qilayotganingizda yoningizga bir kishi kelib selfi olish bilan ovora bo'ladi. Bu sizga og'ir botishi tayin. Agar bu ishni siz qilgan bo'lsangiz bilingki, siz kimlarningdir g'ashiga tekib, uning ibodatiga halaqit bergan bo'lishingiz mumkin.
Ayniqsa, Makkada Ka'ba atrofida tavof amalining o'rtasida selfi olish uchun odamlar to'xtab qolsa, bu tiqilinchlik hosil bo'lishiga olib keladi va ko'plab odamlarga muammo tug'diradi. Bu haqda Masjidul Haromda xizmat qiluvchi xodimlardan bir bunday deydi:
"Keyingi yillarda ziyoratchilar orasida selfiga tushish odam tusiga kirib bormoqda. Bu albatta, kimlar uchundir ma'qul ishdir. Ammo yonidagi kishilar ozor bermagan holda suratga olsa zarari yo'q. Biroq bugun ayrim insonlar juma kunlari juma namozi paytida imomni tinglash o'rniga, ibodat qiluvchilarni suratga olishni yoki selfi qilishni afzal ko'radi. Ular bu harakati bilan o'zgalarning g'ashiga tegayotganini yoki ibodatlariga ozor berayotganini tushunmaydilar”.
Bu borada ziyoratchilarning o'zi nima deydi?:
"Men Ka'bani ko'rish va umra amalini ado etishni uzoq yillar davomida kutdim", – dedi pokistonlik Abdul Rahmon Yasin. – Shuning uchun bu safarim abadiy yodimda qolishini istayman. Selfiga tushishimning sababi ham shu. Bu mening mobil' telefonimdagi eng yaxshi fotosurat bo'ladi."
Quvaytlik yana bir ziyoratchi Holid Al-Shimran: “Ka'baning ko'rinishi haqiqatan ham ajoyib va hayajonli. Men buni do'stlarim va izdoshlarim bilan ijtimoiy tarmoqlarda baham ko'rmoqchiman.”
Ziyoratchilarning selfiga tushishining sababi tushunarli, lekin har bir insonning qalbida qolishi kerak bo'lgan hayajonli daqiqalarning o'zi ular uchun etarli emasmi? Selfi baxt va quvonch tuyg'usini etkaza olmaydi, u faqat yuzdagi hissiyotni aks ettirishi mumkin, xolos. Makka kabi muqaddas joyda bebaho onlarni shu kabi ishlar bilan o'tkazishga arziydimi? Yoki Ka'ba selfi olish uchun ko'ngilochar markazga o'xshaydimi? Yo selfi alohida dunyoga cho'mib, Allohga yaqinlashganingizda o'sha noyob daqiqani qayta tiklashga yordam beradimi? Bu harakatimiz bilan ibodatimizni riyoga almashtirib qo'ymayapmizmi?
E'tibor qaratsak, hayotimizning har bir sohasiga ijtimoiy tarmoqlarning kirib borishi, eng nozik daqiqalarning yaratuvchisi – Alloh bilan yolg'iz qolishdek muborak ibodatimizni barchaga fosh etib, ibodatlarimizga ham ta'sir etmoqda.
Bugun haj va umra ibodatlarini bajarish paytida har qadamda telefonidan qo'rslik bilan suratga tushayotgan odamlarni ko'rasiz. Aftidan, agar ular suratga tushmasalar, hech kim ularga ishonmaydi.
Agar fotosuratlarimizdan birini tarmoqqa joylash biz uchun ibodat qilishdan ko'ra muhimroq bo'lsa, qanday qilib haj yo umra qilganimiz uchun mukofot olishimiz mumkin? Agar siz Facebookdagi Ka'ba fonida sizning suratingiz ostidagi "layklar" sonini doimiy ravishda tekshirib tursangiz, haj ruhini his qilish mumkinmi?
Bir mulohaza qiling, biz ibodatning eng qizg'in lahzalarida fikru-xayolimiz faqat Alloh taologa qaratilgan bo'lsa, nega selfi olish orqali xushumizni yo'q qilishimiz kerak?!
Qisqasini aytganda, har bir insonda tan olinish va qadrlanish istagi bor. Ammo bunga fotosuratlar yoki selfi orqali erishilmaydi. Chin mo'min uchun Yaratuvchining roziligi qiziqtiradi, o'zgalarning nechta layk bosgani emas.
Abdulla Muslimov
Bugunning gapi
“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
“Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.
Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.
Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!
Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).
Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.
Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.
Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.
Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.
Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.
Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.
Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.
Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.
Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.
Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.
Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:
O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.
Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.
Tolibjon NIZOM