frontend\widgets\header\Header: Attempt to read property "fajr" on null

TO'RT MAZHABDAN BOShQA YuZLAB MAZHABLAR BORMI?!

16.02.2022   2327   7 min.
TO'RT MAZHABDAN BOShQA YuZLAB MAZHABLAR BORMI?!

«Mazhablar 4 ta emas, mazhablar ko'p!», degan gap, aslida, so'z o'yinidan boshqa narsa emas!!!

Qani, o'sha 4 tadan boshqa mazhablar?!

To'rt mazhabning har birida minglab kitoblar yozilgan. Shulardan o'rtacharog'ida 30-40 ming shar'iy hukm bayon qilingan bo'ladi.

Qani, siz Imom Savriy yoki Imom Avzoiyning mazhabi bor desangiz, bizga yuqoridagining o'ndan birini – ularning mazhabidagi 3-4 mingta hukmni sanab bering-chi?! “Buxoriy”dan shuni sanab bera olasizmi?!

Ularning mazhabiga ergashgan 20 ta olimni sanab bera olasizmi?!

Hech kim Ikrimaning, Tovusning, Hasan Basriyning, Avzoiyning, Savriyning mazhabi bo'lmagan, demaydi. Balki «saqlanib qolmagan» (!) deydi.

Qadimgilarning qavllarini eng yaxshi jamlagan kitoblar Ibn Abu Shaybaning “Musannaf”lari, Imom Tahoviyning “Ixtilof ul-ulamo” kitoblari (asli yo'qolgan, biroq, Jassosning unga qilgan “Muxtasar”i va undan foydalangan Ibn Qudomaning “Mug'niy”si kabilar saqlangan), Ibn Munzirning “Avsat” kitobi. Biroq, bu asarlarda o'sha olimlar o'sha fatvoda qolganmilar, dalillari nima bo'lgan, o'sha fatvo uchun shartlari, qaydlari bo'lganmi, bu narsalarni to'la bayon qilmaganlar.

Masalan, Imom Ahmad ayol kishi tahoratga ishlatgan idishda qolgan suvdan erkak kishi tahorat qilishi mumkin emas, deydilar. Buni xiloflarni o'rgangan har qanday tolibi ilm biladi. Biroq, bu gapni hech qanday shartsiz aytmaganlar. Balki, bunga 7 ta shart keltirganlar. Buni hanbaliylar biladi. Agar Imom Ahmadning mazhablari shogirdlari va ularning shogirdlari va ularning shogirdlari kabi silsila bilan kelmaganda, balki biz shu shartlardan g'ofil qolardik.

Huddi shunga o'xshab, Imom Molik hayvonlar sutraga yaramaydi, deganlar. Biroq, molikiylardan qarasangiz, tuyani bog'lab, sutra qilib namoz o'qiyverishadi, sababi, imomlari uni 5 shart bilan keltirganlar, uni ular biladi, biz bilmaymiz. Agar Imom Molikning mazhablari shogirdlari va ularning shogirdlari va ularning shogirdlari kabi silsila bilan kelmaganda, balki biz shu shartlardan g'ofil qolardik.

Shunga ko'ra, Hasan Basriydan sa'yni teskarichasiga qilsa, joiz bo'ladi, degan fatvo topsak, yoki turmush qurib, ajrashgan balog'atga etgan ayolni valiysi majburlab erga bersa bo'ladi, degan qavlni topsak, biz bilmaymiz, u zot buni qanday shartlar bilan, qanday qaydlar bilan aytganlar. Biz bilmaymiz, bu fatvodan qaytganmilar, yo'qmi?!

Qolaversa, Savriyning mazhabi deydiganlarga kulgim keladi. Bilishimcha, Imom Savriyning qavllarini eng ko'p jamlaganlardan biri Imom Termiziy bo'ladilar. Yana Imom Ibn Abdulbar ham. “Iztizkor”ni va “Sunan”ni o'qiganlar juda yaxshi biladilarki, Imom Savriy aksar masalalarda Imom Abu Hanifa bilan qavllari bir bo'lgan. Bunga ruku'dan oldin va keyin “raf' ul-yadayn” qilmaslik, tahorat uchun niyat shart emasligi kabi salafiylar eng ko'p raddiya beradigan masalalarni ham misol qilish mumkin. Binobarin, agar Savriyning mazhabi saqlanib qolganida, siz unga ham Abu Hanifa mazhabiga qilgan muomalani qilgan bo'lardingiz. Nega Imom Savriy bilan Imom Abu Hanifa mazhablari bunchalik bir-biriga yaqin? Sababi, u qavllar Abu Hanifa yoki Savriyning emas, balki ular tarbiya topgan madrasa sohiblari Ibrohim an-Naxaiy va u zotdan oldingi Ibn Mas'ud raziyallohu anhuning qavllaridir.

Hulosa qilib aytsam, 4 mazhab – 4 fiqhiy madrasa asrlar davomida minglab, o'n minglab ulamolar tomonidan shakllantirilgan, hukmlari bizgacha kuchli silsila bilan etib kelgan mazhablardir. Biz imomimiz qaysi qavlni qaysi shartlar bilan qachon aytganini aniq silsila bilan bilamiz.

Boshqa mazhablar esa Allohning irodasi bilan fiqhiy yo'nalish – madrasa o'laroq saqlanib qolmagan. Shu sababdan Ibn Saloh, Zarkashiy (“Bahri muhit”ning sohibi), Imom ul-Haramayn, Ibn Nujaym va boshqa ko'plab ummatning muhaddis va fuqaholari asrlar davomida 4 mazhabdan chiqish joiz emas, deganlar. Bunga o'z davrlarida ijmo' bo'lganini ta'kidlaganlar.

Shuning uchun «Maroqiy» sohibi ham aytadi:

والمُجْمَعّ اليَومَ عليه الأربعةْ —— وقَفْوُ غيرِهِ الجميعّ منعهْ

Baytning sharhi المجمع عليه ijmo' qilingan narsa اليوم kunimizda, ya'ni zamonimizda الأربعة — to'rt mazhabdir, وقفو غيره — yoki غيرها — shu to'rt mazhabdan boshqasiga ergashishni yoki ularning biridan boshqasiga ergashishni الجميع منعه — barcha ulamolar man qilganlar.

Men tolibi ilm birodarlarimga mana shu baytni yodlab olishni va Alloh irodasi bilan sahih silsila asosida saqlangan 4 mazhabdan chiqib, 10 ta mazhab bor, 100 ta mazhab bor deya so'z o'yini qiluvchilarga adlanmaslikni nasihat va qattiq tavsiya qilaman.

Unutmangki, 4 mazhabdan biridagi hukmga ergashgan odam o'zi bilan Rasululloh sollallohu alayhi va sallam o'rtasida kuchli arqonni — mujtahidlar va faqihlar silsilasini ushlagan bo'ladi.

Buning eng ochiq-oydin dalili shuki, 4 mazhabning fiqh kitoblari ming — ming ikki yuz yil oldin yozilgan. Masalan, hanafiylarning “Asl”, “Al-Jome' as-Sag'ir” kitoblari ikkinchi hijriy asrda, molikiylarning “Mudavvana”si o'sha asrda, shofe'iylarning Muzaniy va Buvaytiy “Muxtasar”lari 3 chi asrda, hanbaliylarning Hiraqiy “Muxtasar”i 4 chi asrda yozilgan. Bular hammasi fiqhning barcha boblarini va undagi aksar masalalarni jamlagan kitoblar. Salafiylarda shunday kitob qachon yozilgan?! Salafiylarning ilk fiqh kitobi esa HH asr oxirida yozilgan. Ungacha bu 5 chi mazhabning barcha fiqh boblarini jamlagan fiqh kitobi bo'lmagan.

Men birovga bu «5-mazhab»ga ergashmang demayman. Aslida, 5-mazhab ham kamida 10 ta mazhab bo'lib ketdi. Hech kimga sir emaski, shayx Alboniy, shayx Ibn Usaymin, shayx Ibn Bozlar ham minglab masalada o'zaro ixtilof qilganlar. Siz istagangizga ergashavering. Shaxsan, mening e'tirozim yo'q…

Biroq…

….Biroq, “Mazhablar to'rtta emas!”, “Mazhabsiz kishi” degan gap yo'q, hammaning mazhabi bor”, kabi so'z o'yinlar qilib, barchaga ma'lum haqiqatlarni burib, buzib ko'rsatmang!!! Barchaga ma'lum terminlar – mustalahlarning ma'nosini o'zgartirib, o'zingizga moslab sharhlamang. Zero, ilmiy omonatdorlik va sidq bu dinning asrlar davomida buzilmay saqlanib qolishida, Allohning irodasi bilan, eng asosiy va birlamchi omil bo'ldi. Endiyam, shunday bo'lib qolsin!

Mahmud USMON

MAQOLA
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Kichkina demang...!

06.07.2026   3377   7 min.
Kichkina demang...!

Bismillahir Rohmanir Rohiym

Xalqimizda: “Kichgina demang bizni, ko‘tarib uramiz sizni”, degan naql bor. Juda chiroyli gap. Haqiqatda, kichik narsalarni mensimaslik keyinchalik salbiy oqibatlarga olib borishi tabiiy.

Ulamolar gunohlarning turi ko‘p bo‘lsada ularni ikkiga taqsim qilganlar. Kabira va sag‘ira ya’ni: katta – kichik. Biz ikkisi haqida ham so‘z yuritmoqchi emasmiz. Balki kichik gunohlarga oid, bilishimiz muhim bo‘lgan nuqtaga e’tibor qaratmoqchimiz, xalos.

Sag‘ira gunohlarni bir yoki ikki marta qilish bilan kabiraga aylanib qolmaydi. O‘sha sag‘irani bardavom qilish bilan unga kabira hukmi beriladi. Ulamolar esa, oltitita narsa sababli sag‘ira kabiraga aylanadi, deganlar:

1. Sag‘irani doimiy qilish bilan;
2. Uni beparvo qilish bilan;
3. Xursand bo‘lib qilish bilan;
4. Odamlarga faxrlanish bilan;
5. Oshkora qilish bilan;
6. Olim yoki muqtadolardan sodir bo‘lish bilan.

Mana shu olti sabab sag‘ira gunohni kabira gunohga aylantirar ekan. Demak, ulardan hamisha ehtiyot bo‘lishimiz lozim. Bu sabablarni yaxshi tushunib olishimiz uchun ularga biroz sharh berish maqsalga muvofiq ko‘rindi.

1.Sag‘ira gunohlarni doimiy qilish bilan kabiraga aylanadi.

Yuqorida aytib o‘tganimizdek, sag‘ira gunohlarni bir yoki ikki marta qilish bilan kabiraga aylanib qolmaydi. Gunoh kattami – kichikmi baribir, u gunoh. Oqil inson o‘zini doim gunohlardan ehtiyot qilib borishi lozimdir. “Amallarning Alloh taologa mahbubi oz bo‘lsa – da bardavom bo‘laganidir”, deyilgan hadisda. Shunday ekan, sag‘ira gunohlarni bardavom qilib, odatga aylantirib olishdan saqlanmoq lozim.

Banda qilgan gunohini kichik sanagani sari u Allohning nazdida kattalashib ketaveradi. Gunohni katta hisoblagani sari u kichayib boraveradi. Chunki gunohni katta sanash o‘sha xatoga qalb rozi bo‘lmasligidan kelib chiqadi. Ikki sahihda: “Mo‘min gunohini tog‘ni tepasida turgan, qulashidan qo‘rqadigandek biladi. Fojir esa, gunohlarini burni ustiga qo‘ngan pashshadek ko‘radi. Mana bunday qiladi. (Qo‘li bilan xaydaydi), dedilar.

Imom Buxoriyning sahihida: “Sizlar (ba’zi) ishlarni sochdan ham ingichka bilasiz. Biz esa, ularni Rasululloh sollallohu alayhi vasallam davrida halok qiluvchilardan hisoblar edik”, deyilgan.


Hadislarda: “(Gunohga) istig‘for aytish bilan kattaligicha, doimiy qilish bilan esa, kichikligicha turmaydi”, deyilgan.

Shariat tarozusida tortilayotgan gunoh kichik bo‘lgani bilan unga hayosizlik, Allohdan xavf qilmaslik qo‘shilsa vazni ortib kabira gunoh safiga o‘tib qoladi.

Ulamolarimiz: Bitta kabira gunohni kechirilishi doimiy qilinadigan sag‘irani kechirilishidan osonroq. Bunga bir misol: toshga birdaniga quyilgan suvning ta’siri bo‘lmaydi. Lekin doimiy oqizib qo‘yilgan tomchilar toshni teshib yuboradi”, deganlar.


2.Sag‘ira gunohni beparvo qilish bilan kabiraga aylanadi;

Avzo’iy rahmatullohi alayhdan rivoyat qilinadi:

“Bilol ibn Sa’dning: “Xatoning kichikligiga qarama. Balki kimga osiy bo‘layotganingga qara, deganini eshitdim”.

Tashla sag‘ira – yu kabirani ana shu taqvo,

Yurgin ehtiyot, ohista nishli yerlardan.

Haqir sanab, “sag‘ira”, deb qilma mosuvo,

Tog‘lar ham iboratdir mayda toshlardan!


3.Sag‘ira gunohni xursand bo‘lib qilish bilan kabiraga aylanadi.

Gunoh qilgan inson xatosiga afsus, nadomat qilishi lozim. Gunoh qilib xursand bo‘lish esa, o‘sha gunohga nisbatan beparvolik qilish, mensimaslik, demakdir. Hayotimizda bunga misollar juda ham ko‘p. Ko‘rdingmi, “palonchini qanday mot qildim – a?”, “xatolarini aytganimda rosa xijolat bo‘ldi – da!” kabi so‘zlarni aytib xursand bo‘lishga o‘xshash.


4.Sag‘ira gunohni odamlarga faxrlanib qilish bilan kabiraga aylanadi.

Faxrlanishning o‘zi gunoh. Lekin mana shu iftixor sag‘ira gunoh qilayotgan insondan sodir bo‘lsa uning kichik xatosi ham kabiraga aylanib qoladi.

Jurjoniy rahmatullohi alayh “Ta’rifot”ida: “Faxrlanish – odamlarga qilgan yaxshiliklarni sanashga intilish”, – deganlar. 


5.Sag‘ira gunohni oshkora qilish bilan kabiraga aylanadi.

Yomon sanalgan kashf (ochish) – u oshkoralik va istehzo ko‘rinishida bo‘lganidir. Savol va fatvo so‘rash ko‘rinishdagisi emas. Ramazonda ayoliga yaqinlik qilib Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga aytgan kishining savolini inkor qilmaganliklari dalil. Boyagi kishining qilgan ishi yomon, albatta. Lekin fatvo so‘rash uchun oshkora aytishga ruxsat beriladi. Shoyad javob olib tavba qilsa!?

Hadisi sharifda:“(Gunohni) oshkor qiluvchilardan boshqa ummatim ofiyatdadir”, deyilgan. (Abu Hurayra roziyallohu anhudan Buxoriy rivoyati)

“Fath al Boriy”da (10/486): “Oshkor qiluvchi – ma’siyatni ko‘rsatib, Alloh berkitgan narsani ochib, aytib yuradigan kishidir”.


Imomi Navaviy rahmatullohi alayh: Gunoh qilishga mubtalo bo‘lgan kishi uni boshqaga aytishi makruh bo‘ladi. Lekin undan tiyilimog‘i, nadomat qilmog‘i va qaytmaslikni qasd qilmog‘i lozim. Agar ustozi yoki shunga o‘xshash insonlarga undan qutilish yo‘lini o‘rgatish, yana takrorlab qo‘yishdan saqlanish, mubtalo qilgan sababni bildirish yoki haqqiga duo qilish va shu kabi boshqa narsalar maqsadida aytsa chiroylidir. (O‘rinli) maslaxat bo‘lmasa makruh bo‘ladi”.


6.Sag‘ira gunoh olim yoki muqtadolardan sodir bo‘lishi kabiraga aylanadi.

G‘azzoliy rahmatullohi alayh: “Olimning aslida kichik hisoblangan gunoh ila toyilishi kabira bo‘ladi”, deganlar.

Olimning zimmasida ikki vazifa bor. Biri gunohlarni tark qilish. Ikkinchisi gunoh qilib qo‘ysa yashirish. Unga yaxshilikda ergashilganda hasanotlari ziyoda bo‘lgandek, xatoda ham salmog‘i ziyoda bo‘ladi. Olimga libosi va nafaqasida mo‘tadil bo‘lmog‘i lozim. Odamlar unga qarab turgani bois ozrog‘iga moyil bo‘lsin!

Olim va muqtado kishilar hammaga o‘rnak bo‘lishlari lozim. Ulug‘ insonlardan sodir bo‘ladigan kichik gunohlar johil insonlarga hujjat bo‘ladi. Ko‘pincha bu ishni qilmang yomon bo‘ladi desak, darxol xo‘p deyish  o‘rniga “palonchi olim yoki pistonchi ulug‘ odam ham qiladi – ku!”, – deydi. Ularga aytamizki, odam bolasi xato – kamchilikdan xoli emas. Buni Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam ham o‘z hadislarida aytib qo‘yganlar: “Odam bolasi borki xatokordir. Xato qiluvchilarning yaxshilari sertavbalaridir”. Shunchalar ergashgingiz kelsa ana Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga ergashing! Chunki Alloh taolo kalomida u zotda go‘zal o‘rnak borligini aytib qo‘ygan.

Usul kitoblarimizda: “Olimning bir harom ishni qilishi uni halolga aylantirib qo‘ymaydi”, deyilgan.

Ravshanbek O‘RINBOYEV

 

Maqolalar