24 Сентябр, 2026, 13 Рабиъус сони, 1448
24 Сентябр, 2026, 13 Рабиъус сони, 1448
Одатий кунлардан бири. Автобус йўловчилар билан тўла. Ўзимга қулай жойга туриб олиб, баҳор манзарасини ойнадан томоша қилиб бораман. Мактабдан қайтаётган болажонларнинг чуғур-чуғури худди автобусга қамалиб қолган гала-гала қушларнинг овозига ўхшаб кетади. Шунча шовқин-суроннинг ичида кимнингдир узуқ-юлуқ гапи қулоғимга чалинди:
- Қанақасини олдингиз?
- Намоз ўргатадиган китоб. Диний қўмитанинг муҳри туширилгани ўтар экан. Бекор ўтирмай “у-бу” ўрганларинг, дейишибди. Пулим шунга етди.
- Ҳа, майли, шунисига ҳам шукр...
Беихтиёр орқамга ўгирилдим. Олди ўриндиқда бўйлари пастгина, ранги қорамтир, озғин, кўзлари мунгли ўрта ёшлардаги бир аёл. Орқасидаги ёши каттароқ аёл томонга дамба-дам ўгирилиб, ҳасрат қилиб қўяди...
- Ким сўраса, бир йиллик ҳарбий хизматга кетган деяпман. Бошқа нима ҳам дердим. Қаердалигини қандай айтаман. Агар бир йилдан кейин яна сўрашса, ҳарбий соҳада кўтарилиб, командировкага кетган деб қўя қоламан. Э-э-э, йиғлайвериб кўзимда ёш қолмади, олти ой бўлди кетганига. Ҳалиги гап бор-ку, “ўлган ўлиб кетаркан, қолганлар яшаши керак”, дея мана йиғламай ҳам қўйдим...
- Чакки бўлибди. Ҳай, майли сиқилманг, буёғига ўзингизни асранг. Бошга тушганини кўз кўради. Бундан ёмони бўлиши ҳам мумкин эди-ку!
- Ҳа, тинмай Худодан сўрайман, дуо қиламан...
Гапнинг сиёқидан онаизор сиқилаб тургани, фарзандига бирор корҳол бўлгани сезилиб турарди. Гаплашиб кетаётган орқадаги аёл ё қўшниси ё бирор қариндоши бўлса керак: дардини айтиб бироз тин олмоқчи бўлса керак...
Бекатларда йўловчилар тушиб, салон анча бўшади. Айниқса ғужур-ғужури қулоқни қоматга келтираётган чуғурчуқлар тушгач, автобус ичи тинчиди-қолди. Хайрият! Бояги муштипар опахоннинг тўғрисида жой бўшади. Ўша ерга ўтриб олдим. Қўлида йиртилай-йирталай деб турган ҳамёни. Ўшандан увадаси чиққан бир бўлак қоғозни чиқарди. Узун рўйхат ёзилган. Она рўйхатни белгилаб, ҳар бирининг тўғрисига нарх ёза бошлади. Аста сўрадим:
- Бозорликми, опа?
- Ҳа, ҳар ой олиб бораман. Нархини ёзиб хўжайинимга кўрсатишим керак. Мана икки халта тўла нарса.
Ҳақиқатда оёқ томонда катта иккита халтада майда-чуйдалар лиқ тўла.
- Кечирасиз, хафа кўринасиз. Бирор мусибат юз бердими?
Ҳа, бошимизга шунақа кунлар ҳам бор экан. Болам ёмон йигит эмасди. Ҳаммага қўлидан келганича ёрдам берарди. Кўпчиликни ишлик қилиб қўярди. Ўзининг ўрнига қўйиб бўлса ҳам инсонларга кўмаклашарди. Эпчил, уддабурон йигит эди. Нима бўлди-ю, ўша куни кечқурун уйдан чиқиб кетди. Қаергалигини айтмади. Анча ҳаяллади. Келавермади. Тонг ҳам отди. Минг хавотирдан ўлай дедим. Ўша куни полиция маҳкамасида эканлиги хабари келди. Аввалига эшитиб, тушунмай гаранг бўлдим. Хўжайиним иккимиз ўша ерга югурдик. Афсуски, бир кун олдин уйидан озод қушдай учган болам, эртасига жиноятчига айланиб-улгурибди. Қўлларида кишан, боши эгик. Юз-кўзлари қонталаш, моматалоқ. Ёнида яна учта ўртоқлари ҳам бор. “Вой бола-а-м”, деб дод солдим. Шўринг қургурлар, ўғлим ва яна учта ўртоғи - тўрт киши бўлиб бир йигитни дўппослашибди, ўласи қилиб калтаклашибди. Хуллас калтак еган бола реанимацида экан. Хуллас тергов, суриштирув, айблов, шикоятлар бошланиб кетди. Отаси иккимиз нима бўлсак, бўлдик. Хўжайиним бу кўргуликни кўтаролмай, эсдан оғай дедилар. Руҳий шифохонада анча даволандилар. Ҳозир ҳам аҳволлари ҳаминқадар. Уйқу дори ичиб, кўп-кўп ухлайдилар. Деярли гапирмайдилар. Ўзим инфаркт бўлдим. Дори билан тиккаман.
- Анави бола тузалиб кетдими, кейин?
- Уч ой деганда ўзига келди. Яна билмадим. Судда соғга ўхшаб кўринди, атай ётиб олган бўлиши ҳам мумкин. Униси Худога аён... Уйидагилар шикоят ёзишди. Жарима тўлатмоқчи бўлишди. Тўлашга умуман иконимиз, қурбимиз етмайди, начора. Боламга 8 йил беришди. Озодликдан маҳрум бўлди. Умидим - шояд авфга лойиқ кўришса... Унинг учун ҳам ўзим кечирим сўрайман, қаерга бўлса ҳам бораман. Бечорагинам, мана хатларини кўринг-да! Тинмай узр айтади. Мени йиғлатгани учун афсус чекади. Қамоқдан ўзига керакли нарсаларни сўраб хат ёзибди. Мана ҳозир ҳам рўйхат ёзиб юборган. Шуларни тўлдириб юрибман. Манави дориларим, буниси эса юрагимни кардиограммаси. Бу хўжайинимга ичираётган дориларим рўйхати, тепада уларга қўйилган ташхис ҳам бор. Мана ўқиб кўринг. У бояги эскириб кетган ҳамёнидан кетма-кет қоғозларни чиқариб кўрсата бошлади. Ҳа, дея бош силтайман. Сабр тилайман.
- Бояги намоз ўргатадиган китоб...
- Ҳа, уни қамоқда тарбияси оғир болаларга тавсия қилишибди. Бекор юрмай китоб ўқиларинг, дея. Шунинг учун олгандим.
- Бу қийин ҳолатда рўзғорни ким тебратяпти?
- Ўзим... Катта ўғлим ҳам қарашади.
- Дастёрликка қизлар борми?
- Йўқ-да! Мен аҳмоқ ўғил болалар ичида катта бўлганим, акаларимдан кўп дакки еганим учун катта бўлсам, фақат ўғил кўраман, қизлик бўлмайман деб қаттиқ ният қилганман. Мана ниятга яраша икки ўғлим бор. Дардкаш, меҳрибон қизим йўқ. Ўғилларимдан бири ҳам мана бунақа иш қилиб, юзимизни ерга қаратиб қўйди. Айни аримияга борадиган, ўқиб-пул топадиган, белимга қувват бўладиган маҳалида-я... Қаерда адашдим, қандай хато қилдим. Гул ёшлиги хазон бўлмаса деб қўрқаман... Дув-дув оққан ёшлар қамоқдан келган мактубни намлади. Сазойи бўлиб қолган онанинг ҳасратини эшитиб турганлар ҳам йиғлади.
Онаизор бекатига етгач, апил-тапил иккита халтасини судрганча эшик томон шошди. Ғижимланган пулни чиптачига узатди-ю, қаергадир шошиб кўздан ғойиб бўлди. Ўзи кетса ҳам гаплари қулоғимдан кетмас, фарзандига йиғлаб нола қилиши юрагимни ўйиб юборгандай бўларди. Мен ҳам онаман, ахир... Унга ачиндим. Дуо қилдим. Чайқалиб-чайқалиб бораётган автобус хаёлимни ҳам чалкаштириб юборди. Ҳиссиётлар бироз жиловланди. Ақлга иссиқлик югурди. Тавба, қочган ҳам, қувган ҳам Худо дейди, деб бекорга айтишмаган экан. Бу ерда қамалган боласига бир она куйса, у ерда тўрт киши чангалида калтакланган боласига бошқа она куяди. Бу тарбиянинг аччиқ меваси.
Шуларни ўйлаб борарканман, ўртоғи билан пулини ҳисоблаётган ёнимдаги бола дўстига шипшиди:
- Аҳмоқ, 1000 сўм берма!
- Нега?
- 500 сўп етади, биз ҳали кичкинамиз. Пулингни қолганини кўрсатма, беркитиб қўявер!
- Болажон нечанчи синфда ўқийсан?
- 3 синфда.
- Йўл кира 500 сўм эмас, 1200 сўм-ку.
- Нима қипти?
- Автобус ҳам давлатнинг мулки, бензин кетади, қанча жойга беминнат обориб-обкелади. Таксига чиқсанг, шунча йўл учун қанча олади?
- 4000-5000 олади, буни биламан.
- Билсанг, тўғри тўлаб қўй. Чиптачининг яна жаҳли чиқмасин!
- Нима-а-а, адамга битта этсам бўлди, қаматворалла!
- Аданг ким?!
- Ички ишларда катта раҳбар бўлиб ишлайдилар, чундизми? Ҳеч кимдан қўрқмиман!
Бу ҳам тарбиянинг аччиқ меваси.
Эй, Худо, ҳеч кимни фарзанди куйдирмасин, юзини ерга қаратмасин экан. Илгари ёшроқ пайтимда бунақа гапларни эшитиб, ҳа-а, дея унча эътибор бермасдим. Аммо ўзим она бўлгач, фарзанд ўстиргач, қўрқиб кетаман. Болам дунёга келганда бир севингандим, бир севингадим! Катта бўла бошлагач, минг ҳадикдаман. Гўдаклигида қорнини, соғлигини ўйлайсиз, эҳтиётлаб парваришлайсиз. Улғая бошлагач, жамиятга кира бошлагач, фикрини, эътиқодини, хулқини ҳимоя қила бошларкансиз. Шуни тарбия деб атасалар керакда. Бежизга динимиз фарзанд тарбиясига қаттиқ эътибор қаратмаган.
“Тарбия диндандир. Росулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васаллам дедилар: “Ота ўз фарзандига чиройли одобдан кўра яхшироқ ҳадия беролмайди”. (Термизий ва Аҳмад ривояти)
Ота-онанинг боласига қилган энг яхши мукофоти – чиройли тарбия беришидир. Бетарбия фарзанд ота-онанинг шўри, жамиятнинг оғриғи, - Аллоҳ сақласин - , Охиратда ёмон оқибат сабабчиси.
Эй, дўстим, балки сиз ҳам жуда ақлли, имонли, ижтимоий мавқеъи, молиявий қудрати баланд бўлган оталарни кўп кўргандирсиз, аммо улар фарзандлари сабабидан бахтсиздирлар. Бошқа томонда эса баъзи ота-оналар кўзлари қувнаётгани, ҳаётлари чиройли ўтаётганининг гувоҳи бўласиз. Бу ҳам фарзандлари туфайлидир”.[1]
Бу дунёда ҳам, Охиратда ҳам бахтли бўлишни истаган инсон фарзанди тарбиясига беэътибор бўлмасин. Агар ота-она боласига Аллоҳни эрта танитган, виждонли, ҳалол қилиб тарбиялаган, диний ахлоқ ва одобларга ўргатган бўлса, фарзанд қай соҳада, қай мансабда ишламасин, ҳалолликдан, тўғриликдан ажрамайди. Ота-она юзини шувут қилмайди. Тарбиянинг тотли мевасидан баҳраманд бўлиб яшайди.
Хадичаи кубро аёл-қизлар билим юрти
ўқитувчиси Н.Саидакбарова
[1] Муҳаммад Ротиб Нобулусий, “Авладуна – ал-вароқатур робиҳатул авла”
Хоразм вилояти бош имом-хатиби, “Имом Бухорий” ордени соҳиби Хайруллоҳ домла Абдуллаев билан суҳбат
– Ассалому алайкум муҳтарам қози домла. Аввало, вилоят вакиллигининг кўркам янги биноси муборак бўлсин. Жуда гўзал, файзли масканга эга бўлибсизлар...
– Ва алайкум ассалом ва роҳматуллоҳ. Раҳмат, алҳамдулиллаҳ. Дарҳақиқат, бу йил вакиллик фаолиятидаги энг қувонарли янгиликлардан бири замон талаблари асосида барпо этилган янги маъмурий бинога кўчиб ўтганимиз бўлди. Албатта, бу ютуқлар замирида муҳтарам Юртбошимизнинг диний соҳага қаратаётган алоҳида эътибори турибди.
Энди вилоятдаги барча имом-хатиб ва имом-ноиблар бир жойга жамлана олади. Йиғилишлар, ўқув-семинарлар, маънавий-маърифий тадбирлар, давра суҳбатлари ва бошқа йирик тадбирларни бевосита вакилликнинг ўзида ўтказиш имкониятига эгамиз. Шунингдек, янги бинода кичик мажлислар зали, ахборот-медиа фаолияти ва тасвирга олиш учун махсус хоналар ҳам ташкил этилди.
Фаолиятимиздаги яна бир қувончли воқеа – 2025 йилда Ўзбекистон мусулмонлари идораси нашрлари бўлган «Ҳидоят», «Мўминалар» журналлари ва «Ислом нури» газетаси обунасини уюшқоқлик билан ташкил этганимиз учун вакиллигимиз дамас автомобили билан тақдирлангани бўлди. Бу эътибор ва рағбат жамоамиз учун янада катта масъулият юклади.
– Сиз илк бор Хоразм вилояти вакили сифатида фаолият бошлаган даврда ҳолат қандай эди, бугун-чи?..
- Бундан роса 11 йил олдин – 2015 йилнинг май ойида Ўзбекистон мусулмонлари идорасининг Хоразм вилояти вакили, вилоят бош имом-хатиби сифатида фаолият бошлаганман. Ўша даврда вакиллик ўз биносига эга эмасди. Фаолиятни атрофлича таҳлил қилиб, соҳадаги мавжуд ҳолат, муаммо ва эҳтиёжлардан келиб чиққан ҳолда тизимли ёндашувни талаб этадиган устувор вазифаларни белгилаб олгандик.
Ўтган йиллар давомида аниқ мақсад ва режалар асосида изчил, босқичма-босқич ишлар амалга оширилди. Энг муҳими, бу жараёнда фақат мавжуд муаммоларни бартараф этиш билан чекланиб қолмасдан, вакиллик фаолиятини замонавий талаблар асосида қайта ташкил этиш, унинг бошқарув ва назорат механизмларини такомиллаштиришга устувор аҳамият қаратилди.
Бугунги кунда вакилликда 19 нафар малакали, ўз ишининг билимдони бўлган ходим фаолият юритмоқда. Масжидлар билан ишлаш, ҳаж ва умра, ахборот-медиа, аёл-қизлар, ҳуқуқшунослик, кадрлар масалалари, молия-хўжалик каби муҳим йўналишлар бўйича бўлимлар ташкил этилди. Вакиллигимиз замонавий моддий-техник базага эга бўлиб, рақамли технологиялар ва илғор иш услубларидан самарали фойдаланиб келмоқда.
Муфтий ҳазратларининг бевосита бошчиликларида масжидларда фаолият юритаётган имом-хатиблар ва имом-ноиблари мунтазам ойлик иш ҳақи билан таъминланди. Бу эса уларнинг ижтимоий барқарорлигини мустаҳкамлаш, ўз хизмат вазифаларини сидқидилдан, хотиржам, масъулият билан адо этишлари учун муҳим омил бўлмоқда.
Вилоятга ажратиладиган ҳаж квоталари ҳам йилдан-йилга ошиб бормоқда.
– Вилоятда айни пайтда қанча масжид бор? Масжидлар ва уларда фаолият олиб бораётган имом-домлаларнинг замон билан ҳамнафас бўлиши борасида ҳам тўхталсангиз...
– Масжидлар борасида катта ўзгаришлар бор. Ҳозир вилоятимизда 98 та жоме масжид фаолият юритмоқда. Ўтган йиллар давомида 27 та масжид замон талабларига мос равишда қайта бунёд этилди, 10 дан ортиқ масжидда кенг кўламли таъмирлаш ишлари қилинди. 35 дан ортиқ таҳоратхона тўлиқ қайта қурилиб, замонавий талаблар асосида фойдаланишга топширилди.
Имом-хатиблар учун ўқув-семинарлар, малака ошириш машғулотлари, Қуръон ва тажвид бўйича амалий дарслар ташкил этилмоқда. Жумладан, 2026 йилда Хоразм вилоятида имом-хатиб ва имом ноиблар учун қироат дарслари ўтказилди.
Имом-домлаларимиз фаолияти фақат масжид ва диний маросимларни ўтказиш билан чекланиб қолмай, улар маҳалла, таълим муассасалари, меҳнат жамоалари, ёшлар, хотин-қизлар, меҳнат мигрантлари ва бошқа ижтимоий қатламлар билан яқин ҳамкорликда иш олиб бормоқда.
Имом-хатиблар учун мунтазам равишда малака ошириш курслари, ўқув-семинарлар ва амалий машғулотлар ташкил этиш йўлга қўйилди. Аҳоли билан очиқ мулоқотлар, маънавий-маърифий учрашувлар ва манзилли тарғибот ишларининг кўлами ҳам сезиларли даражада кенгайди. “Жаҳолатга қарши маърифат” ғоясини кенг тарғиб этиш, ёт ғояларга қарши маърифий иммунитетни кучайтириш, ҳуқуқбузарлик, жиноятчиликнинг олдини олиш, атроф-муҳитни асрашга қаратилган кенг кўламли тарғибот-ташвиқот тадбирлари йилига 17 мингдан ортиқни ташкил этмоқда.
Аҳоли мурожаатлари билан ишлаш, эҳтиёжманд оилалар ҳолидан хабар олиш, хайру эҳсон ва саховат тадбирларини ташкил этиш, ёшларни қўллаб-қувватлаш, оилаларда тинчлик ва тотувликни мустаҳкамлаш борасида ҳам салмоқли ишлар амалга оширилмоқда.
– Вакилликнинг бошқа ташкилотлар билан ҳамкорлиги, имом-хатиблар ва отинойиларнинг диний маълумотини ошириб бориш йўлида қилинаётган амалий ишларнинг самаралари ҳақида ҳам айтиб ўтсангиз...
– Вилоят ҳокимлиги ва тегишли давлат ташкилотлари, маҳаллий идоралар, таълим муассасалари, маҳалла фаоллари ҳамда жамоат ташкилотлари билан ўзаро ҳамкорлик асосида иш олиб борамиз. Бу ҳамкорликдан кўзланган асосий мақсад юртимиздаги тинчлик- осойишталикни асраш, жамиятда ўзаро ҳурмат ва бағрикенглик муҳитини мустаҳкамлаш, аҳоли, айниқса, ёшларни соғлом эътиқод ва миллий-маънавий қадриятлар руҳида тарбиялашга ҳисса қўшишдир.
Вакиллик тизимида 175 нафар имом-хатиб ва имом-ноиб бор. Уларнинг малакасини ошириб бориш мақсадида малака ошириш курслари билан ҳам ҳамкорлигимиз бор. Охирги бир йилда 29 нафар имом-хатиб, 22 нафар имом-ноиб Диний-маърифий соҳада малака ошириш ва қайта тайёрлаш институти ҳамда Имом Бухорий номидаги Тошкент ислом институтида малака ошириб келди.
Қиёс учун, 2015 йилда вилоятдаги имом-хатибларнинг 11 нафари олий маълумотга эга эди. Ҳозиргача 55 нафар имом-хатиб диний олий маълумотли бўлди. 8 нафар имом-хатиб ва 1 нафар имом-ноиб магистрлик даражасини олди, 3 нафар имом-хатиб эса докторантура босқичида таҳсил олмоқда. 20 нафар имом-хатиб Имом Бухорий номидаги Тошкент ислом институтида модул тизими асосида ўқияпти. Яқин истиқболда имом-хатибларимизни 100 фоиз олий диний маълумотли қилиш ниятидамиз. Шу билан биргада 8 нафар имом-хатиб томонидан 12 та диний маърифий китоблар нашр этилди.
Отинойилар фаолиятини ягона тизим асосида ташкил этишга ҳам алоҳида эътибор қаратилмоқда. Вилоятда фаолият юритаётган 281 нафар отинойининг малакасини мунтазам ошириш, иш самарадорлигини ўрганиш бўйича тизимли ишлар йўлга қўйилган. Отинойилар маҳаллаларда хотин-қизлар билан манзилли ишлаш, уларнинг диний саводхонлигини ошириш, мурожаатларини ўрганиш, оилавий муҳитни соғломлаштириш ва маънавий-маърифий муҳитни мустаҳкамлашда фаол иштирок этмоқда.
– Аҳолининг диний саводхонлигини оширишга хизмат қилаётган Қуръони карим ва тажвидни ўргатиш ўқув курси фаолияти ҳақида ҳам тўхталсангиз?
– “Имом Фахриддин ар-Розий” ўрта-махсус ислом таълим муассасасида Қуръони карим ва тажвидни ўргатиш ўқув курси фаолияти йўлга қўйилган. Тингловчиларни рўйхатга олиш китоблари рақамланиб, муҳрланган ҳамда уларни электрон шаклда юритиш ташкил этилган. Ўқув курсини муваффақиятли тамомлаган тингловчиларга сертификатлар тақдим этилади.
Бугунги кунга қадар курсларга 10 мингдан зиёд тингловчи рўйхатдан ўтган бўлиб, уларнинг 4 мингдан ортиғи ўқув курсларини муваффақиятли тамомлаган. Ўзбекистон мусулмонлари идорасининг тегишли топшириғига асосан, 2025 йилдан бошлаб Қуръони карим ва тажвидни ўргатиш курсларида ўқиш истагини билдирган 60 ёш ва ундан юқори бўлган фуқароларни навбатсиз, алоҳида квота асосида қабул қилиш йўлга қўйилди. Шунингдек, 2026 йил ёз ойларида мактаб ва олий таълим муассасаларида дарс берувчи педагогларнинг меҳнат таътили вақтлари ҳисобга олиниб, 15 та квота ташкил этилди. Бу ишлар Қуръони каримни ўрганиш истагида бўлганлар учун янада қулай имкониятдир.
– “Вақф” хайрия жамоат фонди вилоят филиали томонидан ижтимоий кўмак, масжид-мадрасаларни қўллаб-қувватлаш бўйича қандай хайрли ишлар амалга оширилмоқда?
– Шу йилнинг бошидан буён филиал томонидан ижтимоий ҳимояга муҳтож ва эҳтиёжманд 2 869 та оилага жами 5 миллиард 49 миллион 104 минг сўм миқдорида моддий ёрдам кўрсатилди. Эътиборли жиҳати, 2025 йил Рамазон ойида боқувчисини йўқотган оилаларга 3 та уй-жой қуриб берилган бўлса, айни пайтда яна 9 та уй қуриб битказилиб, уларнинг ҳужжатларини расмийлаштириш ишлари амалга оширилмоқда. Бу эзгу ишлар халқимизга хос меҳр-оқибат ва саховатнинг яна бир амалий ифодасидир.
Фонднинг хайрли ишлари таълим соҳасини ҳам қамраб олган. Хусусан, “Имом Фахриддин ар-Розий” ўрта махсус ислом таълим муассасасида таҳсил олаётган, контракт тўловини амалга оширишда қийналаётган 8 нафар талабага жами 76 миллион сўм миқдорида контракт тўловлари тўлаб берилди. Таълим муассасасининг ташқи қиёфаси ва ободлигига ҳам эътибор қаратилиб, мадраса ташқи деворларини пардозлаш ва таъмирлаш ишларига 14 миллион 904 минг сўм йўналтирилди.
Шунингдек, ҳомийларни жалб этган ҳолда, ўтган ўқув йилида талабаларнинг контракт тўловлари учун 100 миллион сўм маблағ ажратиб берилган бўлса, янги ўқув йили бошланиши муносабати билан яна 60 миллион сўм миқдорида контракт тўловларига кўмак кўрсатилди.
Масжидларни зарур жиҳозлар билан таъминлаш борасида ҳам бир қатор хайрли ишлар амалга оширилмоқда. Жумладан, 4 та масжид учун жами 67 миллион 51 минг сўмлик овоз кучайтиргич жиҳозлари олиб берилди.
Келгусида ҳам “Вақф” хайрия жамоат фонди Хоразм вилояти филиали томонидан эҳтиёжманд оилаларни қўллаб-қувватлаш, ёшларнинг таълим олишига кўмаклашиш, масжид ва мадрасаларни обод қилиш каби хайрли ташаббуслар давом эттирилади.
Умуман олганда, вакиллигимиз ва тизим ходимлари ўз фаолиятига бир марталик тадбир деб эмас, балки зиммасидаги масъулият, узлуксиз жараён сифатида ёндашмоқда.
– Мазмунли ва фойдали суҳбатингиз учун ташаккур.
ЎМИ Матбуот ва медиа бўлими ходими Абдулатиф АБДУЛЛАЕВ суҳбатлашди.
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 