Ҳозир кўпчилик ёшлар телефонига термулган. Бошини кўтарай демайди. Доимо ёнида олиб юради. Уйғонса, аввал телефонига қарайди. Уйқуга ётганда ҳам телефонига тикилиб ухлаб қолади. Бир таниш йигит бор. У ҳам кўпчилик қатори телефон шайдоси. Қаерга борса, нима иш қилса, нима еса, нима ичса, кимлар билан ўтирса, ҳаммасини расмга олиб, интернетга жойларди. Агар ўша йигитга:
“Ука китоб ҳам ўқиб тур. Доим телефонга термулиб ўтирасан. Нуқул селфи қилиб, расмингни қўяверасан. Вақт, умр ғанимат. Буни совурма” десам, нима деб жавоб бериши мумкин, буни аниқ билмаймиз. Тахмин қилиб кўрамиз.
Бироз уялиб, хижолат бўлиб, “Фойдали маълумотларни телефонда ўқийман. Расм қўйгим келаверади-да. Қаерда юрганимни, нима қилаётганимни, нима еб ўтирганимни қўйиш одат бўлиб қолган” деб ёки шунга ўхшаш маънода жавоб берса керак.
Мен яна ундан: “Китобнинг ўзидан ўқиган бошқа. Устозларимиз айтишганки, китобнинг муқовасини ушлаб, аста очиб, қўлинг билан варақлаб-варақлаб ўқиганинг бошқа. Унинг таъсири ҳам бошқача бўлади. Бундан ташқари сен еб ўтирган овқатни ея олмайдиганлар бор. Шуни ўйласанг бўлмайдими?!” деб сўрасам, у “Хўп, энди ўзимнинг расмларимни камроқ қўйиб, кўпроқ китоб ўқишга ҳаракат қиламан” деб ёки шунга ўхшаш маънода жавоб берса керак.
Охирида мен унга: “Ўқигин! Кўпроқ Қуръон ўқигин!” дейман. У эса “Хўп бўлади, раҳмат” деб айтса керак.
Азизлар, вақтимизнинг қадрига етайлик. Бу умр чегараланган. Бир кун тугайди. Ҳар бир дақиқамиздан савоб олишни йўлга қўяйлик. Бунинг учун аввало қиладиган ишимиз шариатга мувофиқ бўлсин. Кейин ўша ишни бажаришимиздан олдин ниятимизни чиройли қилиб олайлик!
Зеро, Муоз ибн Жабал розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай марҳамат қилганлар:
“Қиёмат куни то тўрт нарса ҳақида сўралмагунича банданинг қадами жойидан силжимайди:
1) Умрини қандай ўтказгани ҳақида;
2) Ёшлигидан қандай фойдалангани ҳақида;
3) Молини қаердан топиб, қаерга сарф қилгани тўғрисида;
4) Билган нарсасига қанчалик амал қилгани тўғрисида”.
Аллоҳ таоло бизни вақтнинг қадрига етиб, ундан унумли фойдаланадиган бандаларидан қилсин!
Нозимжон Ҳошимжон тайёрлади
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
حدثنا علي بن عبد العزيز نا أبو حفص عمر بن يزيد الرفاء بالبصرة نا شعبة بن الحجاج عن عمرو بن مرة عن شقيق بن سلمة عن عبد الله بن مسعود قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ”ما بال أقوام يشرفون المترفين ويستخفون بالعابدين ويعملون بالقرآن ما وافق هواهم وما خالف هواهم تركوه فعند ذلك يؤمنون ببعض ويكفرون ببعض يسعون فيما يدرك بغير سعي من القدر المقدور والأجل المكتوب والرزق المقسوم ولا يسعون فيما لا يدرك إلا بالسعي من الجزاء الموفور والسعي المشكور والتجارة التي لا تبور.“
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва ъалаа олиҳи васаллам бундай дедилар: “Одамларга нима бўлдики, бадавлатларни эъзозлайди, ибодатгўйларни камситади, нафси ҳаволарига тўғри келсагина Қуръонга амал қилади, нафси ҳаволарига тўғри келмаса, уни тарк қилиб қўяди, натижада баъзисига иймон келтириб, баъзисига куфр келтиради. Саъй-ҳаракатсиз топиладиган ўлчаб берилган қадарга, ёзиб қўйилган ажал (муддат)га, тақсимлаб қўйилган ризққа ҳаракат қилади. Ҳаракат қилмаса етишиб бўлмайдиган ажру мукофотга, савобли амалларга ва касодга учрамайдиган тижоратга ҳаракат қилмайди?!”.
Абу Саид Ҳайсам ибн Кулайб Шошийнинг
“Муснади Шоший” асаридан
Даврон НУРМУҲАММАД таржимаси