Муоза Адавийя Басрийя раҳимаҳаллоҳ ўзи эмизган фарзандларига ҳаром ейишдан четланишни буюрган эди. Абу Абдурраҳмон Сулламий айтади: «Умму Асвадни ҳам Муоза Адавийя эмизган эди. Умму Асвад айтади: «Муоза Адавийя менга: «Ҳаром еб, сутимни расво қилма. Мен сени эмизаётганимда имкон борича ҳалол ейишга ҳаракат қилганман. Сен ҳам фақат ҳалол е, шояд Хожангнинг хизматига, Унинг қазосига рози бўлишга муваффақ бўлсанг».
«Солиҳлар гулшани» китобидан
حدثنا أحمد بن خازم نا عون بن سلام نا أبو بكر النهشلي عن الأعمش عن شقيق عن عبد الله أنه لبى على الصفا وقال: يا لسان قل خيرا تغنم أو اصمت تسلم من قبل أن تندم. فقال: يا أبا عبد الرحمن أهذا شيء أنت سمعته قال: بل سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: إن أكثر خطايا ابن آدم في لسانه.
Шақиқ Абдуллоҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилади: “У Сафода талбия (лаббайка)ни айтиб туриб, “Эй тил, яхши гапни айт, фойда топасан ёки сукут сақла, пушаймон бўлишдан олдин саломат бўласан”, деди.
Унга: “Эй Абу Абдураҳмон, бу(ни ўзингизча айтаяпсизми ёки) сиз эшитган нарсами?” деди. У: “(Йўқ) балки, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва ъалаа олиҳи васалламнинг: “Одам фарзанди хатоларининг аксарияти тилидандир”, деганларини эшитганман”, деди”.
Абу Саид Ҳайсам ибн Кулайб Шошийнинг
“Муснади Шоший” асаридан
Даврон НУРМУҲАММАД таржимаси