Субҳаналлоҳ – Аллоҳ таолога энг севимли калима. Абу Зарр розияллоҳу анҳу айтадилар: "Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам менга: “Аллоҳ таолога энг маҳбуб бўлган каломни айтайми? Аллоҳ таоло учун каломларнинг энг яхшиси “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи”, деб айтишингдир”, дедилар".
Субҳаналлоҳ – айтишга осон, тарозида оғир келувчи калима. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу ривоят қиладилар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Икки калима борки, улар тилга енгил, тарозида оғир ва Раҳмонга маҳбубдир. Улар: “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, Субҳаналлоҳил аъзийм”, дедилар" (Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти).
Субҳаналлоҳ – Жаннатда боғ бўлувчи калима. Жобир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Кимки: “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи” деса, у учун жаннатда бир хурмо экилади", дедилар (Имом Термизий ривояти).
Субҳаналлоҳ – энг афзал калима. Саҳобалар Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан: “Қайси калом афзал?” деб сўрашди. У зот соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Аллоҳ фаришталари ёки бандалари айтишини ихтиёр қилган “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи” калимасидир”, дедилар (Имом Муслим ривояти).
Субҳаналлоҳ – гуноҳларга каффорат бўлувчи калима. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Ким ҳар намоздан кейин ўттиз уч марта тасбеҳ (Субҳаналлоҳ), ўттиз уч марта ҳамд (Алҳамдулиллаҳ), ўттиз уч марта такбир (Аллоҳу акбар) айтса, жами тўқсон тўққиз бўлади, юзта бўлишига: “Лаа илааҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу лаа шарийка лаҳу, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува аъла кулли шайьин қодийр”ни айтса, унинг гуноҳлари денгиз кўпиклари каби бўлса ҳам, мағфират қилинади”, деганлар (Имом Муслим ривояти).
Субҳаналлоҳ – хатоларни кетказувчи калима. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Ким: “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи” деб бир кунда юз марта айтса, хатолари денгиз кўпигича бўлса ҳам кечиб юборилади”, дедилар (Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти).
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи аъдада холқиҳи ва ризо нафсиҳи ва зината аршиҳи ва мидада калиматиҳи”, деб айтардилар (Имом Муслим ривояти).
Даврон НУРМУҲАММАД
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Мутахассисларнинг таъкидлашича, аёлларда пролактин гармониортиб кетиши туфайли келиб чиқадиган бепуштликни даволашда рўзанинг ўрни беқиёс. Чунки аёл рўза тутганда мазкур гармон меъёрига келиб, ундаги табиий ҳолат тикланади ва бепуштлик йўқолади.
Уламолар ва тиббиёт мутахасислари биргаликда илмий тадқиқот олиб бориб, рўза йигитларнинг жинсий рағбатига таъсирини ўрганиб, уикки босқичда ўтишини аниқлашди:
Биринчиси, эркак киши рўза тутган кунлари ва ундан кейин қисқа муддат(уч кун) давомида жинсий рағбати сусаяди. Бунга Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам уйланишга имкони йўқ бўлиб, шаҳватини тия олмайдиган йигитларга айтган ҳадисларида таъкидлаганлар. Ҳадиси шарифда: “Эй йигитлар жамоаси, сизлардан ким никоҳга қодир бўлса, у уйлансин. Албатта, у(уйланиш) кўзни тиювчироқ ва фаржни сақловчироқдир. Уйланишга ҳам имкони бўлмаса, рўза тутсин. Рўза унинг учун бичилишдир”дейилган (Имом Муслим ривояти).
Демак, рўза тутиш кишининг шаҳватини бошқариб, жинсий майлини тартибга келтиради.
Иккинчиси, бир неча кун рўза тутгандан кейин эркак кишининг жинсий қуввати рўзани бошлашидан аввалги ҳолатига қараганда бир неча баробар ортади. Рамазон рўзасини тутиш асносида, инсоннинг иммунитет тизими кучаяди, бўғимларда учрайдиган яллиғланишлар тузалади, ошқозон ярасини ҳосил қилувчи ортиқча кислоталар йиғилиши бартараф бўлади.
"Исломда саломатлик" китобидан