العَظِيمُ
Ақл тасаввур қила олмайдиган даражада азаматли ва улуғ.
الغَفُورُ
Кўп мағфират қилувчи.
الشَّكُورُ
Оз амал учун кўп савоб берувчи.
العَلِيُّ
Мартабаси олийликда бениҳоя.
الكَبِيرُ
Ҳар бир нарсадан улуғ.
االْحَافِظُ
Ҳар бир нарсани муҳофаза қилувчи.
المُقِيتُ
Барча моддий ва руҳий ризқларни яратувчи.
الحَسِيبُ
Кифоя қилувчи. Қиёматда бандаларнинг ҳисобини қилувчи.
الجَلِيل
Сифатлари улуғ зот.
الكَرِيمُ
Биров сўрамаса ҳам, ҳеч бир эваз олмасдан, нарсаларни кўплаб ато қилувчи.
الرَّقِيبُ
Ҳеч бир заррани ҳам қўймай текшириб турувчи.
المُجِيبُ
Дуоларни ижобат қилувчи.
الوَاسِعُ
Ҳамма нарсани кенг илми ила иҳота қилган. Барчани кенг раҳмати ила қамраб олган.
الحَكِيمُ
Ҳар бир нарсани ҳикмат ила қилувчи.
الوَدُودُ
Барчага яхшиликни раво кўрувчи.
المَجِيدُ
Шон-шарафи ва қадри беҳад юксак.
Халқларга пайғамбарлар юборувчи. Кишиларга ҳиммат юборувчи. Ўликларни қайта тирилтирувчи.
الشَّهِيدُ
Ҳар бир нарсага ҳозиру нозир. Барчага шоҳидлик берувчи.
الحَقُّ
Ўзгармас, собит зот. Ҳақни юзага чиқарувчи.
الوَكِيلُ
Барчанинг иши унга топширилган зот.
القَوِيُ
Қувватли Зот.
المَتِينُ
Машаққат билмас, кучли Зот.
الوَلِيُ
Муҳаббат қилувчи, нусрат берувчи ва халқининг ишини юритувчи зот.
الحَمِيدُ
Барчага мақтовлар ила мақталган зот.
المُحْصِى
Барча нарсанинг ҳисобини олувчи зот.
المُبْدِئ
Барча нарсаларни аввал бошдан бор қилган зот.
المُعِيد
Йўқ бўлган нарсаларни яна қайтадан бор қилувчи.
المُحْيِى
Тирилтирувчи. У зот ўликларни тирилтирувчидир.
المُمِيت
Ўлдирувчи. Барча жонзотларнинг жонини олувчи.
الحَيُّ
У ҳамиша тирикдир, У ўлмайди. Аллоҳнинг ҳаёти абадийдир, ўлим ила йўқ бўлмас. Аллоҳнинг ҳаёти азалий, олдин йўқ бўлган эмас.
القَيُّومُ
Ҳар бир нарса устида турувчи ва ҳар бир турувчи нарса Унинг сабабидангина туради.
الوَاجِد
Хоҳлаган нарсасини топувчи. Бу ишда биров Уни тўса олмайди.
المَاجِد
Улуғлик ва шараф соҳиби.
Даврон НУРМУҲАММАД
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
حدثنا علي بن عبد العزيز نا أبو حفص عمر بن يزيد الرفاء بالبصرة نا شعبة بن الحجاج عن عمرو بن مرة عن شقيق بن سلمة عن عبد الله بن مسعود قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ”ما بال أقوام يشرفون المترفين ويستخفون بالعابدين ويعملون بالقرآن ما وافق هواهم وما خالف هواهم تركوه فعند ذلك يؤمنون ببعض ويكفرون ببعض يسعون فيما يدرك بغير سعي من القدر المقدور والأجل المكتوب والرزق المقسوم ولا يسعون فيما لا يدرك إلا بالسعي من الجزاء الموفور والسعي المشكور والتجارة التي لا تبور.“
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва ъалаа олиҳи васаллам бундай дедилар: “Одамларга нима бўлдики, бадавлатларни эъзозлайди, ибодатгўйларни камситади, нафси ҳаволарига тўғри келсагина Қуръонга амал қилади, нафси ҳаволарига тўғри келмаса, уни тарк қилиб қўяди, натижада баъзисига иймон келтириб, баъзисига куфр келтиради. Саъй-ҳаракатсиз топиладиган ўлчаб берилган қадарга, ёзиб қўйилган ажал (муддат)га, тақсимлаб қўйилган ризққа ҳаракат қилади. Ҳаракат қилмаса етишиб бўлмайдиган ажру мукофотга, савобли амалларга ва касодга учрамайдиган тижоратга ҳаракат қилмайди?!”.
Абу Саид Ҳайсам ибн Кулайб Шошийнинг
“Муснади Шоший” асаридан
Даврон НУРМУҲАММАД таржимаси