Меҳрибон Аллоҳ барча мўмин мусулмонларни Рамазонга етказиб, турли бало-офат ва ёмонликлардан Ўзи асрасин. Ўзи бутун дунёга ташвиш бўлаётган касалликларни аритсин, инсониятнинг ҳидоятига сабаб бўлсин. Дардга йўлиққан барча мўмин мусулмонларга Ҳаким бўлган Роббимиз гўзал сабр ва шифои комил ато қилсин.
Сабр ойига сабр-тоқатда, ризқи бутунликда, кенг феълликда, чиройли хулқда, ибодату тасбеҳда, дуойи хайрда етишликни раҳмли Раззоқ бўлган Аллоҳ барчамизни Ўзи етказсин. Омин
ЎМИ матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Кураш инсоннинг жисмонан кучли, бақувват бўлишини таъминлайдиган энгмуҳим спорт турларидан бири ҳисобланади. Ислом динида кураш тушиш ва кураш мусобақаларини ўтказиш доимо қўллаб қувватланади.
Ҳадисда ривоят қилинишича, бир куни Язид ибн Рукона уч юзта қўй етаклаб Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келди ва “Эй Муҳаммад, мен билан курашасанми?” деди. У зот алайҳиссалом: “Агар сени йиқитсам нима тикасан?” дедилар. У: “Юзта қўй”, деди. Улар кураш тушишган эди. Язид ибн Рукона йиқилди. У: “Яна қайта тушасанми?” деди. У зот: “Нима тикасан?” дедилар. У: “Бошқа юзтасини”, деди. Улар кураш тушишди. У яна йиқилди. Учинчисида ҳам шундай бўлди. Шунда у: “Эй Муҳаммад, сендан аввал бирор киши менинг курагимни ерга теккизмаган эди”, деди ва Исломни қабул қилди.
Шунда у: “Энди аҳлимга нима дейман? Битта қўйимни бўри еди, бири қочиб кетди, учинчисини нима дейман?” деди. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Биз сени йиқитиб, қўйларингга эга бўлиш учун кураш тушмадик. Қўйларингни олиб, кетавер”, дедилар.
Ушбу ҳадисдан олинадиган фойдалар қуйидагилардир:
Муҳаммад Зариф Муҳаммад Олим ўғлининг
"Исломда саломатлик" китобидан олинди