Юртимиз мустақилликка эришган илк йилларда 14 январь санасида Ўзбекистон Республикасининг Қуролли кучларига асос солинди. Айнан шу сана ҳар йили мамлакатимизда Ватан ҳимоячилари куни деб белгиланиб, юртимиз бўйлаб кенг нишонланиб келинмоқда.
Бугун Нукус Муҳаммад ибн Аҳмад ал-Беруний ўрта махсус ислом билим юртида Ватан ҳимоячилари куни муносабати билан ўқитувчи ва талабалар иштирокида учрашув бўлиб ўтди. Унда Ўзбекистон ички ишлар вазирлиги халқаро хафсизликни тамийнлаш қушинлари ҳарбий қисми кичик сержантлари Б.Бекмуратов, С.Саидов ва Ж.Бабаевлар меҳмон бўлишди.
Тадбирда сўзга чиққанлар Ватанимизни севиш, ҳар бир қариш ерини асраб-авайлаш шарафли ва савобли бўлиш билан бирга, барчамизнинг бурчимиз экани таъкидланди.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Аллоҳ таоло розилиги йўлида бир кун чегара ҳудудида посбонлик қилиш бир ой кечалари ибодат қилиб, кундузлари нафл рўза тутишдан афзалдир”, деганлар. Ушбу ҳадис инсон ўзи яшаб турган Ватани, дини, оила аъзоларини ҳимоя қилиши улуғ ва хайрли амаллар сирасига кириши маълум бўлади.
Юртни асраш, қўриқлаш, Ватан ҳимояси учун ҳарбийлар сафида туриш динимиз таълимотида улкан савобли амал саналади. Бинобарин, шижоатли палласини, борингки, ҳаётларини шарафли бурчини адо этиш учун бахшида қилган ўғлонларнинг хизмати сабаб элу юрт хотиржам, заминимиз осойишталик ҳукм сурмоқда.

Бошқа бир ҳадисда юрт сарҳадларини қўриқлаш нақадар шарафли ва савоби қанчалар улуғлиги баён қилинган. Пайғамбаримиз алайҳиссалом: “Кечалари Аллохдан қўрқиб ёш тўкккан кўзни ва Аллох йўлида тунларни посбонлик килиб мижжа қоқмаган кўзни дўзах оташи куйдирмайди”, деганлар.
Ушбу ҳадислар қалбида иймони бор ҳар бир мусулмонни сергак торттириши ҳақиқат. Шунингдек, қалбида юрти, Она Ватанига бўлган муҳаббатини ҳам зиёда қилади.
Юртимиз тинчлиги ва осойишталиги йўлида тунни тун демай доимо огоҳ ва сергак туриб, сарҳадларни қўриқлаётган Ватан ҳимоячиларимиз ҳар доим соғ-омон бўлсин. Аллоҳ таоло Ўзининг ажр-мукофотлари билан тақдирласин!
Адилбай Ережепов,
Билим юртининг маънавият ва маърифат
ишлари бўйича мудир ўринбосари
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
حدثنا علي بن عبد العزيز نا أبو حفص عمر بن يزيد الرفاء بالبصرة نا شعبة بن الحجاج عن عمرو بن مرة عن شقيق بن سلمة عن عبد الله بن مسعود قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ”ما بال أقوام يشرفون المترفين ويستخفون بالعابدين ويعملون بالقرآن ما وافق هواهم وما خالف هواهم تركوه فعند ذلك يؤمنون ببعض ويكفرون ببعض يسعون فيما يدرك بغير سعي من القدر المقدور والأجل المكتوب والرزق المقسوم ولا يسعون فيما لا يدرك إلا بالسعي من الجزاء الموفور والسعي المشكور والتجارة التي لا تبور.“
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва ъалаа олиҳи васаллам бундай дедилар: “Одамларга нима бўлдики, бадавлатларни эъзозлайди, ибодатгўйларни камситади, нафси ҳаволарига тўғри келсагина Қуръонга амал қилади, нафси ҳаволарига тўғри келмаса, уни тарк қилиб қўяди, натижада баъзисига иймон келтириб, баъзисига куфр келтиради. Саъй-ҳаракатсиз топиладиган ўлчаб берилган қадарга, ёзиб қўйилган ажал (муддат)га, тақсимлаб қўйилган ризққа ҳаракат қилади. Ҳаракат қилмаса етишиб бўлмайдиган ажру мукофотга, савобли амалларга ва касодга учрамайдиган тижоратга ҳаракат қилмайди?!”.
Абу Саид Ҳайсам ибн Кулайб Шошийнинг
“Муснади Шоший” асаридан
Даврон НУРМУҲАММАД таржимаси