Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
05 Май, 2026   |   17 Зулқаъда, 1447

Тошкент шаҳри
Бомдод
03:45
Қуёш
05:16
Пешин
12:25
Аср
17:18
Шом
19:28
Хуфтон
20:52
Bismillah
05 Май, 2026, 17 Зулқаъда, 1447

Қиёматли уч дўст

16.11.2018   15336   2 min.
Қиёматли уч дўст

Кунлардан бир кун Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ансорий саҳобийлардан бирининг боғига кирдилар. Боғнинг салқинроқ бир жойида суви қуриб қолган бир кичикроқ қудуқ бор эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам келиб шу қудуққа муборак оёқларини солиб ўтирдилар. Ортларидан Абу Бакр Сиддиқ розияллоҳу анҳу у зотни қидириб келиб, у киши ҳам оёқларини солиб ўтирдилар, кетларидан Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу келиб, худди шундай ўтирдилар. Сўнг Усмон ибн Аффон розияллоҳу анҳу келиб қолдилар. Ҳолбуки, у кишига бу қудуқда жой қолмаганлиги учун бошқа жойга ўтирдилар. Аллоҳ таолонинг тақдири билан бу ажралмас уч дўстнинг бир қудуққа оёқларини солиб ўтиришлари ҳикмати уларнинг қабрлари бир жойдалигига боғлиқ бўлди…

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг касалликлари кучайиб кетганидан кейин барча аёлларидан Оиша розияллоҳу анҳонинг уйида қолишга изн сўрадлар. Чунки, Оиша розияллоҳу анҳо аёлларининг ичида энг ёши эдилар. Аёллари рухсат бергач, ўша уйда турдилар ва шу уйда, олтмиш уч ёшларида вафот этдилар. Дафн этилган жойлари ҳам шу уй бўлди.

Маълумки, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан кейин ўринларига Абу Бакр Сиддиқ розияллоҳу анҳу халифа бўлганлар. Абу Бакр розияллоҳу анҳу “Вафот этганимда мени Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг оёқ томонларига дафн этинглар”, деб илтимос қилдилар. Барча бунга рози бўлди. У зот ҳам олтмиш уч ёшларида вафот этдилар ва васият қилган жойларига, Оиша онамизнинг уйи, Набий алайҳиссаломнинг оёқ тарафларига дафн этилдилар.

Вафотларидан кейин ўрниларига Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу халифа бўлдилар. У зот ҳам вафот этсалар, Оиша розияллоҳу анҳодан шу уйга қўйилишга рухсат сўрадилар. Шунда Оиша розияллоҳу анҳо: “Мен бу жойни ўзимга сақлаётган эдим, майли, ўрнимни Умарга бердим” дедилар. Ҳикматни қарангки, Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу ҳам олтмиш уч ёшларида вафот этиб, шу уйга дафн этилдилар. Бу уйда бўш жой қолмаганлиги боис Оиша розияллоҳу анҳо бошқа ерга қўйилдилар.

“Қиёматли дўст – ажралмас”, деб, бекорга айтилмайди. Мана бир минг тўрт юз йилдан ўтибдики, бу уч дўст ҳали ҳам бир уйда, бир жойда, ҳали ҳам биргалар..!

Сийрат ва ислом тарихи
Бошқа мақолалар
Мақолалар

“Бизга мазҳаб керак эмас” деб даъво қилувчиларга раддия

05.05.2026   3043   1 min.
“Бизга мазҳаб керак эмас” деб даъво қилувчиларга раддия

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм

Интернет тармоқларида айрим кимсалар “Бизга мазҳаб керак эмас” деган даъволарни қилишмоқда.“Бизга мазҳаб керак эмас” деб даъво қилувчи кишиларнинг даъволари гўёки денгизда сафарга чиққан кишиларнинг “бизга кема керак эмас” деган даъволарига ўхшайди.

Ривоят қилишларича, Нажиб Фозил деган уламо кемада китоб ўқиб кетаётган экан. Кемадаги кишилардан бири у зотга яқинлашиб:
- Ҳазрат Аллоҳ бизга ақл берган, яна пайғамбарлар юборган ва саҳифалар ҳамда китоблар нозил қилган бўлса, шунда ҳам бирор уламога эргашимиз шарт-ми? Ақлимизни ишлатиб тўғри йўлни топиб кетар эдик-ку?! деди.
Шунда Нажиб Фозил китобдан бошини кўтариб:
-  Сузишни билансанми? – дедилар. У:
- Ҳа биламан – деб жавоб берди. Нажиб Фозил:
- Ўзинг сузишни билсанг, кемага нима учун чиқдинг, денгизда ўзинг сузиб кетавермайсанми? – дедилар.
Нажиб Фозилнинг бу саволига у нима деб жавоб беришини билмай қолди.

Бу қиссадан хулоса шуки, Ислом шариати улкан денгиз бўлса, “мазҳаб керак дейиш” эса, денгиз сафари учун кемага чиқишдир. “Шариат денгизида ўзим сузаман, мазҳаб керак эмас” дейиш эса, денгиз сафарига кемасиз чиқиш ва ўзини ҳалокатга қўйишдир.
 
Аллоҳ таоло барчамизни Ўзининг ҳақ йўлида бардавом қилиб, тўғри йўлидан адашишдан асрасин!

Жаҳолатга қарши маърифат