Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Эй Роббим! Орзуларимнинг рўёбини насиб эт ва мендан умидсизликни кетказ.
Эй Роббим! Муҳаббат латофатини қалбимга жойла ва кек тиконларини суғуриб ташла.
Эй Роббим! Нафсимнинг истакларига ғолиб келишни насиб эт, бировларнинг айбларини бўрттириб юбормаслигим учун кўзимга қора парда торт.
Эй Роббим! Қалб кўзимни нурлантиргинки, ўз айбларимни яхшироқ кўрайин ва бошқаларнинг айбларини бўрттириб юбормаслигим учун кўзимга қора парда торт.
Эй Роббим! Одамларга қувонч улашиб, уларни саодатманд этишимда менга ёрдам бер. Шу орқали уларнинг бахтиёр кунларини кўпайтириб, кўз ёшлари билан ўтажак тунларини камайтира олсам .
Эй Роббим! Менга афв этиш лаззатини ато эт. Ўч олишга бўлган иштиёқдан маҳрум қил. Кучлилар қаршисида мени заифлардан ва рўпарамда заифлар турганида зулмкорлардан айлама.
Эй Роббим! Қалбимга бағрикенглик ва раҳмат уруғини сеп, кўнгил боғларимдан таассуб ва қаҳри қаттиқликни суғуриб ташла.
Эй Роббим! Қалбимни иймон, ҳар тарафимни Ўзингга муҳаббат ила лиммо-лим айла ва бутун танамга ихлосли бўлишни насиб эт.
Эй Роббим! Сен яратган нарсаларнинг гўзаллигини кўра олишим учун кўзларимни каттароқ оч.
Эй Роббим! Ғурур кўзларимни кўр қилган чоғда, қалб кўзимни нурлантир. Менга хорлик ҳукмрон бўлган он азизлик ила мартабамни кўтар. Борди-ю, давр алғов-далғов бўлиб, ташқи куч олдида бошим эгилса, куч-қувват доимий эмаслигини, ҳақ гап эса барҳаёт ва боқий эканини менга эслат.
Эй Роббим! Чоҳга қулаганим он тик туришни ўргат. Қаддимни ростлаган пайтим бошқа йиқилганлар бор эканини ёдимга солгинки, бўйнимни эгиб, уларнинг қадлари рост бўлиши учун кўмак қўлимни чўзайин.
Эй Роббим! Қарши тараф устидан ғалаба насиб этсанг, уларнинг устидан кулишдан сақла.
Эй Роббим! Қаноат қилиш ва йўқ бўлиб кетиш орасини, иззат ва ғурур орасини, камтарлик ва хорлик орасини ажрата оладиган қил.
Эй Роббим! Ҳақ кучлилар ёки заифлар тарафида бўлмасин, ҳаққа кўмакчи бўлишим учун менга қувват ато эт.
Эй Роббим! Зулматларни аритадиган кичик бир шамчироқ бўлишимда менга кўмак бер.
Эй Роббим! Одамлар орасида мурувватни ёйишимда, уларга интиқом заифнинг қуроли, кенгбағирлик кучлиларнинг аслаҳаси эканини том маънода англай олишимга ва улар менинг гапларимдан қаноат ҳосил қилишларида менга мадад бер.
Эй Роббим! Хатоларимдан қутулишим учун хатоларимни тан олишимда мадад бер. Ўзгаларнинг айбу нуқсонларини, хатоларини фош этишдан асра.
Эй Роббим! Мени ёмон кўрганларни мен ёмон кўрмай, мени яхши кўрганларга кўпроқ муҳаббат қўяй.
Эй Роббим! Агар одамларнинг ҳақлари борасида хатога йўл қўйсам, содир этган хатоларим учун улардан узр сўрашимда Ўзинг қўлла. Агар одамлар менинг ҳақимда хато қилсалар, уларнинг бу хатоларини кечириб юборишим учун куч ато эт.
Абдуллоҳ Абдулмуътий, Ҳуда Саъид Баҳлулнинг
“Қулоғим сенда қизим” китобидан Ғиёсиддин Ҳабибуллоҳ,
Абдулҳамид Умаралиев таржимаси.
Бугун, 4 апрель куни Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси, муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратлари жума намозини Самарқанд шаҳридаги "Намозгоҳ" жоме масжидида адо этдилар.
Жамоат намозидан олдин Муфтий ҳазратлари жомега йиғилганларга қадим Самарқанд шаҳрида бўлаётган "Марказий Осиё – Европа Иттифоқи" биринчи саммити халқаро иқлим форумининг аҳамияти ҳақида сўзлаш баробарида “Ўзгаларга озор бермаслик – динимиз талаби” мавзусида суҳбат қилиб бердилар.
Муфтий ҳазрат маъруза давомида аҳиллик, биродарлик, ўзаро ҳамжиҳатлик бўлган юртда тараққиёт, равнақ ва эл-юрт осойишталиги-ю фаровонлиги ҳукм суриши, аксинча қай бир жамиятда муросасизлик, ўзаро хусумат кучайса, бундай жамиятларда уруш ва можаролар авж олиб, юрт вайрон, эл пароканда бўлишини баён этдилар. Шунингдек, ўзга дин вакилларига ҳам озор бермаслик, улар билан жамиятда тинч-осуда, аҳил-иноқ бўлиб яшаш зарурлиги ҳақида сўз юритдилар.
Мавъиза асносида ўзгаларга озор бериш динимизда катта гуноҳлардан бири саналиши, Қуръони каримдаги: “Мўмин ва мўминаларга қилмаган гуноҳлари билан озор берадиган кимсалар бўҳтон ва аниқ гуноҳни ўзларига олган бўлурлар” (Аҳзоб сураси, 58-оят), деган мазмундаги ояти каримани шарҳлаб, унда ўзгаларга озор етказиш ножоизлиги, бу озор етказишнинг ҳар қандай кўринишини ўз ичига олиши, ўзгаларга озор бермаслик садақанинг бир тури эканини ҳаётий мисоллар билан сўзлаб бердилар.
Мазмунли суҳбат якунида Муфтий ҳазратлари Ҳақ таоло барчага икки дунё саодатини насиб қилишини сўраб, элу юртимиз ҳаққига хайрли дуолар қилдилар.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати