34- وَلَمْ يَفْضُلْ وَلِيٌّ قَطُّ دَهْرًا نَبِيًّا أَوْ رَسُولاً فِي انْتِحِالِ
Ma'nolar tarjimasi:
Qilingan da'volarda biror valiy hech bir zamonda nabiydan yo rasuldan aslo afzal bo'lmagan.
Nazmiy bayoni:
Valiy biror da'voda hech bir zamon,
Nabiy yo Rasuldan afzal bo'lmagan.
Lug'atlar izohi:
– لَمْ nafiy, jazm va qalb harfi.
– يَفْضُلْ ma'lum jahd fe'li.
– وَلِيٌّ oilllikka ko'ra raf bo'lib turibdi. Lug'atda “yaqin bo'luvchi”, “to'xtovsiz ergashuvchi” kabi ma'nolarni anglatadi. Bu ism فَعِيلٌ vaznida bo'lganiga ko'ra unga ismi foil yo ismi maf'ul ma'nosini berish mumkin. Ismi foil ma'nosi berilsa: “Biror isyon aralashmasdan toat ibodati bardavom bo'luvchi” ma'nosini anglatadi. Ismi maf'ul ma'nosi berilsa: “Alloh taoloning fazlu marhamati unga to'xtovsiz yog'ilib turgan”, ma'nosini anglatadi.
– قَطُّ o'tgan zamon “istig'roqi” uchun keltirilgan zarfi zamon.
– دَهْرًا bu kalima “zamon”, “asr” va “uzun umr” ma'nolarini anglatadi. Bu erda zamon ma'nosi iroda qilingan. Zarflikka ko'ra nasb bo'lib turibdi.
– نَبِيًّا maf'ullikka ko'ra nasb bo'lib turibdi. Lug'atda “xabardor qilingan” yo “xabar beruvchi” ma'nolarini anglatadi.
أَوْ – “tafsiyl” ma'nosida kelgan atf harfi.
رَسُولاً – ma'tuf. Lug'atda “elchi” ma'nosini anglatadi.
– فِي “zarfiyat” ma'nosida kelgan jor harfi.
انْتِحِالِ – bu masdar o'ziga tegishli bo'lmagan narsani da'vo qilishga nisbatan ishlatiladi. Bu erda biror valiydan naql qilingan so'z yoki boshqalarning valiylar haqidagi so'zlari iroda qilingan. Ya'ni har qancha ulug'likka dalolat qiladigan da'volar bo'lmasin, valiy hech qachon payg'ambardan afzal bo'lmagan, deb e'tiqod qilish lozim.
Matn sharhi:
Valiylar hech qachon biror-bir payg'ambarning martabasiga eta olmagan. Bunday e'tiqod qilishga ushbu hadisda ochiq-oydin dalolat bor:
عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ رَآنِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْشِي اَمَامَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبا الدَّرْدَاءِ اَتَمْشِي اَمَامَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ فِي الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ مَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ وَلاَ غَرَبَتْ عَلَى أَحَدٍ بَعْدَ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ أَفْضَلَ مِنْ أَبِي بَكْرٍ. رَوَاهُ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَل
Abu Dardo roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam mening Abu Bakrning oldida yurganimni ko'rdilar va: “Ey Abu Dardo, dunyoda ham, oxiratda ham o'zingdan afzal bo'lgan kishining oldida yurasanmi? Nabiylar va rasullardan keyin Abu Bakrdan afzalroq biror kishining tepasiga quyosh chiqmagan ham, botmagan ham”, – dedilar”. Ahmad ibn Hanbal rivoyat qilgan.
Ya'ni barcha sahobalarning ulug'i, valiylar sultoni Abu Bakr roziyallohu anhu Nabiylar va Rasullardan keyin tursa, qolganlar shak-shubhasiz ulardan past darajada bo'ladilar.
Aslida, ushbu bayt ham karromiylar deb atalgan buzg'unchi toifaning qarashlaridan ommani ogohlantirish ma'nosida keltirilgan. Chunki valiy payg'ambarga ergashishi bilangina ushbu maqomga etishadi. Ergashuvchi esa ergashilgandan afzal bo'lmasligi hech kimga sir emas. Qolversa, payg'ambarlar ma'sum va yomon xotimadan omonda bo'lgan zotdirlar.
Valiylar va ularning karomatlari haqida “Aqoidun Nasafiy” asarida shunday deyilgan:
كَرَامَاتُ الاَوْلِيَاءِ حَقٌ فَيُظْهِرُ الْكَرَامَةَ عَلَى طَرِيقِ نَقْضِ الْعَادَةِ لِلْوَلِىِّ مِنْ قَطْعِ الْمَسَافَةِ الْبَعِيدَةِ فِى الْمُدَّةِ الْقَلِيلَةِ وَظُهُورِ الطَّعَامِ وَالشَّرَابِ وَاللِّبَاسِ عِنْدَ الْحَاجَةِ وَالْمَشْىِ عَلَى الْمَاءِ وَالطَّيَرَانِ فِى الْهَوَاءِ وَكَلاَمِ الْجَمَادِ وَالْعَجْمَاءِ وَغَيْرِ ذَلِكَ مِنَ الاَشْيَاءِ وَيَكُونُ ذَلِكَ مُعْجِزَةً لِلرَّسُولِ الَّذِى ظَهَرَتْ هَذِهِ الْكَرَامَةُ لِوَاحِدٍ مِنْ اُمَّتِهِ لاِنَّهُ يَظْهَرُ بِهَا اَنَّهُ وَلِىٌّ وَلَنْ يَكُونَ وَلِيًّا اِلاَّ اَنْ يَكُونَ مُحِقًّا فِى دِيَانَتِهِ وَدِيَانَتُهُ اَلاِقْرَارُ بِرِسَالَةِ رَسُولِهِ.
“Valiylar karomati haqdir. Uzoq masofani qisqa muddatda bosib o'tish, muhtoj paytda oziq-ovqat, ichimlik va kiyimlarning paydo bo'lishi, suv ustida yurish, havoda uchish, jonsiz va tilsiz narsalarning gapirishi va bulardan boshqa narsalarni (Alloh taolo) valiyga g'ayrioddiy yo'lga ko'ra paydo qiladi. Ummatlaridan biriga karomat sifatida paydo bo'lgan ushbu narsalar payg'ambarga mo''jiza bo'ladi. Chunki o'sha karomat sababli uning valiy ekani zohir bo'ladi. Valiy faqat va faqat o'z diyonatida haqiqiy bo'lishi bilan valiy bo'la oladi. Uning diyonati esa payg'ambarining payg'ambar ekaniga iqror bo'lishidir”[1].
Ha, valiylar payg'ambarlarning ummatlaridirlar, ular payg'ambarlari keltirgan shariatni mahkam tutib yashashga boshqalardan ko'proq intiladigan zotlar bo'lganlar. Ularning barchalariga Alloh taoloning rahmati bo'lsin.
KYeYINGI MAVZU:
Valiylar sultoni haqida
[1] Sa'duddin Taftazoniy. Sharhu aqoid. – Misr: “Maktabatul Azhariy”, 2000. – B. 131.
Johilga itoat qilma, salomat bo‘lasan, oqilga itoat qil, o‘ljali bo‘lasan.
Izoh. Johil sizni eshitmasdan turib javobga shoshiladi, sizni tushunmasdan oldin bahsga kirishadi, bilmagan narsasi bilan hukm qiladi, foidasiz gapiradi, noloyiq joyga sarflab, sarflash kerak bo‘lgan o‘rinda xasislik qiladi, egasidan boshqaga sirni ochadi, noo‘rin g‘azablanadi, do‘st bilan dushmanni ajratmasdan do‘stini yo‘qotadi, dushmanini ko‘paytiradi, faqat o‘zini mutlaq haq deb biladi, o‘z xatolari uchun o‘zgani malomat qiladi, uzundan-uzoq orzu-havaslar bilan tavba umidida bo‘ladi, amal qilmasdan amalning savobini ko‘zlaydi. Endi ayting, bunday kimsaga itoat qilgan kishi salomat qolishi mumkinmi?!
Oqil kishi tajriba va foydali ilm bilan ziynatlanadi, haqni gapiradi yoki sukut saqlaydi, ahdiga vafo qiladi, amali iymoniga guvoh bo‘ladi, xolislik uning yashash tarzi, riyo uning tabiatiga yot, u aldamaydi ham, aldanmaydi ham, haromdan qochadi, shukr va qanoat uning doimiy hamrohi, qadami mudom rozilikda, muvaffaqiyat bilan muvaffaqiyatsizlik uning uchun barobar, balki hamisha sergak va hushyor! Bunday insonga itoat qilgan kishi adashadimi? Zinhor unday emas! Unda baraka bor, baraka bor joyda esa foyda ko‘pdir.
Aql, adab, fikr, tajriba va nasab egalari bilan hamsuhbat bo‘l. Chunki oqil bilan hamsuhbat bo‘lish – ulug‘lanish, johil bilan kelishuvga borish esa sharmandalikdir.
Izoh. Oqil bilan hamsuhbat bo‘lsang, muhimni nomuhimdan ajratishni o‘rganasan. Adab egasi bilan bo‘lgan suhbating narsalarga munosabatingni o‘zgartiradi. Mutafakkir insonning suhbati seni yuksaklarga chorlaydi. Suhbatdoshing tajribali bo‘lsa, muammolardan chiqish yo‘li osonlashadi. Nasabi ulug‘ kishilar bilan suhbatlashsang, qalbing yorishadi. Oqil inson bilan qancha ko‘p suhbat qursang, shunchalik manfaat topasan. Johilning aytganiga ko‘nsang, xaloyiq oldida uyatga qolasan. Oxiratda Alloh huzurida sharmanda bo‘lasan.
Qancha hazillar bor, so‘ngida jiddiy bo‘lib qaytadi.
Izoh. Umar ibn Abdulaziz rahimahulloh aytadi: “Allohdan qo‘rqinglar, hazil-huzuldan saqlaninglar! Chunki hazilning tagi zil, undan kek va gina paydo bo‘ladi. Qur’ondan gapiringlar, Qur’on bilan majlislaringizni bezanglar. Agar og‘irlik qilsa, hadis bilan mashg‘ul bo‘linglar”.
Kim zamonga ishonsa, zamon unga xiyonat qiladi. Kim zamondan o‘zini ulug‘ tutsa, zamon uni xor qiladi.
Izoh. Umr – ulug‘ ne’mat. Bu ne’mat tug‘ilganimizdan to vafotimizgacha davom etadi. Zamon ichida yashaymiz, uning havosidan nafas olamiz, rangidan rang olamiz, lekin unga suyanib qolmaymiz.
Mazax qilishni tashlang, chunki u ginayu adovatlarni meros qoldiradi.
Izoh. Umar roziyallohu anhu aytdi:
– “Mazax” so‘zining nima uchun “mazax” deya nomlanishini bilasizmi?
– Yo‘q, – deyishdi hamrohlari.
– Chunki mazax kishini haqdan azah qiladi (ya’ni haqdan chalg‘itadi), – dedi Umar roziyallohu anhu.
Muhammad ibn Omir SHIBRAVIYning “Unvonul bayon” asaridan Rashid ZOHID tarjimasi
“Hidoyat” jurnalining 2025 yil 12-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws