Yaratgan Robbimizga shukrlarimiz bo‘lsinki, mana Qur’on oyi bo‘lgan Ramozon oyi o‘z poyoniga yetib bormoqda. Bu muborak oyda qo‘llarimizdan kelganicha ezgu savob ishlarga intildik va Alloh taqdir qilganicha muyassar bo‘ldik. Ana shunday go‘zal amallardan biri Qur’oni karim tilovatidir. Kim Qur’oni karim tilovatini ko‘paytirgan bo‘lsa, ular uchun qiyomat kunidagi shafoat muborak bo‘lsin, barokatli bo‘lsin deymiz!!! Chunki ular ro‘za va Qur’on orasini jamlagan bo‘ladilar. Zotan Qur’on va ro‘za qiyomat kuni mo‘min kishini shafoat qilishadi. U kun kamchilik va nuqsonga yo‘l qo‘ygan banda uchun hasrat va nadomat kunidir. Jiddi-jahd va qo‘l shimargan kishilar uchun esa saodat va shafoat kunidir.
عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: الصِّيَامُ وَالْقُرْآنُ يَشْفَعَانِ لِلْعَبْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يَقُولُ الصِّيَامُ : أَيْ رَبِّ، مَنَعْتُهُ الطَّعَامَ وَالشَّهَوَاتِ بِالنَّهَارِ، فَشَفِّعْنِي فِيهِ، وَيَقُولُ الْقُرْآنُ : مَنَعْتُهُ النَّوْمَ بِاللَّيْلِ، فَشَفِّعْنِي فِيهِ. قَالَ : فَيُشَفَّعَانِ). أخرجه أحمد بسند صحيح
Abdulloh ibn Amr roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Ro‘za va Qur’on qiyomat kunida bandani shafoat qilishadi. Ro‘za aytadi: Ey, Rabbim! Men uni kunduzi taom va shahvatlardan tiydim, meni unga shafoatchi qilgin. Qur’on aytadi: Men uni kechasi uyqudan tiydim, meni unga shafoatchi qilgin. Shunda ularni shafotchi qilishadi”, dedilar. (Bu hadisni imom Ahmad (rohmatullohi alayh) sahih sanad bilan rivoyat qilgan).
Yana boshqa rivoyatda:
عن أبي أمامه - رضي الله عنه - قال: سمعت رسول الله - صلى الله عليه وسلم - يقول: (اقرؤوا القرآن فإنه يأتي يوم القيامة شفيعاً لأصحابه، اقرؤوا الزهراوين: البقرة وسورة آل عمران، فإنهما تأتيان يوم القيامة كأنهما غمامتان أو كأنهما غيايتان أو كأنهما فرقان من طير صواف تحاجان عن أصحابهما، اقرؤوا سورة البقرة فإن أخذها بركة، وتركها حسرة، ولا يستطيعها البطلة)، والبطلة هم الشياطين والسحرة. رواه مسلم.
Abu Umoma roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan “Qur’onni qiroat qilinglar, chunki u qiyomat kunida o‘z sohibini shafoat qilish uchun keladi. Qur’ondan Zahrovayn- (ya’ni) Baqara va Oli Imron suralarini qiroat qilinglar, chunki ular qiyomat kunida xuddi ikkita soya soladigan bulut yoki o‘z sohibini himoya qiladigan bir to‘p qushlar kabi keladilar. Baqara surasini qiroat qilinglar, chunki uni olish baraka va uni tark etish hasratdir. Unga batala – (ya’ni shaytonlar va sehrgarlar)ning kuchi yetmaydi”, deganlarini eshitdim, dedi (Imom Muslim rivoyati).
Zero, biz ro‘za oyida eng yaxshi foyda oladigan narsa Qur’on qiroati va u haqda tadabbur qilish hisoblanadi. Shunday ekan Qur’onga beparvo bo‘lmaylik! Zero, boshimizga Ramozon oyi keldi, bu esa biz uchun Alloh taoloning kitobiga qaytish fursatidir. Qanday qilib shafoatga beparvo bo‘lgan kishidan yaxshilik umid qilish mumkin.
Ey, ro‘zador va ibodatda qoim bo‘luvchi azizlar! Balki sizu biz o‘tkazayotgan bu Ramozon oyi musulmon ummati Alloh taoloning ulug‘ kitobiga ishonchli qaytish zaruratini eslayotgan kunlar bo‘lsa ne ajab! Alloh taolo bu oyni Qur’on nozil qilish ila sharafi qildi. Alloh taolo Baqara surasining 185-oyatida:
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآَنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَان... البقرة-185.
“Ramazon oyi – odamlar uchun hidoyat (manbai) va to‘g‘ri yo‘l hamda ajrim etuvchi hujjatlardan iborat Qur’on nozil qilingan oydir”, deya marhamat qilgan.
Alloh taolo O‘zining aziz kitobini insoniyat ergashishi va uni mustahkam tutishi uchun nozil qilgan. Chunki u quvvat va azizlik manbai, xotirjamlik va martaba asosidir. Unda hidoyat va nur bo‘lib, kim unga haqiqiy iymon keltirsa, ishonsa va to‘g‘ri ixlos qilsa, Alloh taolo uni hidoyatga boshlaydi, unga O‘z fazlidan ato qiladi va unga barcha yaxshiliklarda ko‘mak beradi. Kim xalqlar orasida martaba, sharaf va eslanishni istasa, o‘ziga Qur’onni lozim tutsin! Bu borada Alloh taolo Zuxruf surasining 44-oyatida:
وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ
Albatta, u (Qur’on) Siz uchun ham, qavmingiz (ummatingiz) uchun ham sharafdir va yaqinda (qiyomatda hammangiz) so‘ralursiz”, deb marhamat qiladi.
Shuningdek, U zot Anbiyo surasining 10-oyatida:
نْزَلْنَا إِلَيْكُمْ كِتَابًا فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
Darhaqiqat, sizlarga Kitob (Qur’on) nozil qildik. Unda sizlarning zikringiz bordir. (Buni) anglamaysizmi?!”, degan. Ya’ni unda kim yer yuzida xalifa (Alloh taoloning yerdagi o‘rinbosari) bo‘lish, xotirjam yashash va dushmanlarga g‘olib bo‘lishni xohlasa, o‘ziga Qur’onni lozim tutadi, uni tilovat qiladi, tadabbur qiladi va unga qo‘lidan kelgancha amal qiladi. Chunki uning hukmlari dunyo va oxiratda martabadir. Bu qanday ulug‘ ikromdir!
Oisha roziyallohu anhodan rivoyat qilingan hadisda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Qur’onga mohir bo‘lgan kishi mukarram va o‘ta yaxshi farishtalar bilan birga bo‘ladi. Qur’onni qiynalib o‘qigan kishi uchun ikki ajr bo‘ladi”, dedilar (Imom Termiziy rivoyati).
Iymonning nuri toatlar bilan ziyoda bo‘lganidek, gunohlar sabab kamayadi. Iymon nurining ziyoda bo‘lishida eng afzal sabab Qur’on karim tilovatidir. Bu haqda Alloh taolo Anfol surasining 2-oyatida:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آَيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
Mo‘minlar – Alloh (nomi) zikr etilganida – dillarida qo‘rquv bo‘ladigan, oyatlari ularga tilovat qilinganida – imonlari ziyoda bo‘ladigan, Parvardigorlarigagina (barcha ishlarida) tavakkul qiladigan”, degan.
Shu bilan birgalikda, Qur’on qalb kasalliklarining eng samarali davosidir. Bu haqda Alloh taolo Yunus surasining 57-oyatida:
“ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
“Ey, odamlar! Sizlarga Rabbingizdan va’z (nasihat), dillardagi narsa (shirk va boshqa illatlar)ga shifo va mo‘minlarga hidoyat va rahmat keldi”, deb marhamat qilgan.
Albatta, Qur’oni karim Alloh taolo tomonidan berilgan mav’izadir. Dunyoda Qur’on oyatlaridan ham balog‘atliroq va’z bormi, o‘zi? Qur’onda Alloh taolo tomon yurish yo‘l-yo‘riqlari ochiq-oydin ko‘rsatib berilgan. Kimda-kim, Alloh taolo tomon ishonchli va to‘g‘ri yo‘ldan yurishni istasa, o‘ziga Qur’onni lozim tutadi. Bu borada Alloh taolo Takvir surasining 27-28-oyatlarida:
“ لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ,إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ
U (Qur’on), haqiqatan, butun olam (xalqi) uchun eslatmadir. Orangizdagi to‘g‘ri yo‘lda bo‘lishni xohlagan kishilar uchun (albatta)”, degan.
Qur’oni karim uning yo‘lidan yuruvchilar uchun shak-zulumat yo‘llaridan haq-hidoyat yo‘lini ajratib beruvchi, nurafshon yo‘ldir. Bu haqda Alloh taolo Moida surasining 15-16-oyatlarida:
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِمَّا كُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ قَدْ جَاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُبِينٌ
Ey, ahli kitoblar! Sizlarga rasulimiz (Muhammad) kelib, Kitobdagi ko‘pgina siz yashirgan (oyatlar)ni sizlarga bayon qilmoqda va (xatolaringizning) aksariyatini afv etmoqda. Allohdan sizlarga Nur va ravshan Kitob keldiki,
يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ
u bilan Alloh rizosini topishga intilganlarni (U) tinchlik va salomatlik yo‘llariga yo‘llab, O‘z izni bilan ularni zulmatlardan nurga chiqarur va to‘g‘ri yo‘lga hidoyat qilur, deb marhamat qilgan.
Shuningdek, bandaning Alloh taolo tomon yo‘l topishi A’rof surasining 203-oyatida:
هَذَا بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُون
َ “Bu (Qur’on) iymon keltiradigan qavm uchun Rabbingizdan ko‘rsatmalar, hidoyat va rahmat (manbai)dir”, deb bayon etilgan.
Kimda-kim, Qur’on yo‘lidan yursa, siroti mustaqimni lozim topgan bo‘ladi, bu borada Alloh taolo Niso surasining 174-oyatida:
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمْ بُرْهَانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُبِينًا
“Ey, odamlar! Sizlarga Rabbingizdan hujjat (Payg‘ambar va mo‘jizalar) keldi. Sizlarga yana ravshan nur (Qur’on)ni ham nozil etdik”, deb marhamat qilgan.
Albatta, Qur’on ulug‘ ne’matdir. Alloh taolo Ankabut surasining 51-oyatida:
أَوَلَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ يُتْلَى عَلَيْهِمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَرَحْمَةً وَذِكْرَى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
“Axir, ularga tilovat qilinayotgan (shu) Kitobni Biz Sizga nozil qilganimiz ular uchun yetarli emasmi?! Albatta, bu (Kitob)da imon keltiradigan qavm uchun rahmat (mo‘jiza) va eslatma bordir”, degan.
Xabbob ibn Arat roziyallohu anhu aytadi: “Kim imkoni boricha, Alloh taologa yaqinlashmoqchi bo‘lsa, albatta, U zotga hargiz O‘z kalomichalik boshqa biror narsa bilan yaqinlashtira olmaydi”.
Qur’on karim eng afzal va’z va eng buyuk eslatmadir. Bu narsalar kim uchun o‘zi? Alloh taolo A’lo surasining 10-oyatida:
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَى
“(Allohdan) qo‘rqadigan kishi eslatma olar”, degan. Yana, Alloh taolo Hud surasining 103-oyatida:
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآَخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ
“Albatta, bunda oxirat azobidan ko‘rqqanlar uchun ibrat bordir. Bu kun odamlar to‘planadigan va hozir bo‘linadigan kundir”, degan. Qo‘rqadiganlar Qur’ondan manfaaat olib, u sabab xavf va qo‘rqinchi ziyoda bo‘ladigan kishilardir.
Alloh taoloning Qur’on uchun xos tanlab olgan, uni chuqur biladigan va uning hukm va ko‘rsatmalariga to‘liq amal qiladigan Qur’on ahli bo‘lgan bandalari bor. Alloh taolo siz-bizni o‘shanday zotlardan qilsin!
Alloh taolo shohidki, unga Qur’on karim muhabbati kirmagan biror bandaning qalbi yo‘qki, uning ortidan uni hayotga tatbiq qilish jarayoni kechmagan bo‘lsa. Agar inson qalbiga uning muhabbati kirar ekan, u bu bilan qattiq ta’sirlanadi. Insonning saodatli va haqiqiy iymonli ekanining alomati ham Qur’onni sevish, uni eshitish, tilovat qilishni yoqtirish, u bilan hayot kechirish va yashash demakdir. Qur’on bilan salafi-solihlarimiz baxtli bo‘lishgan, zafar quchishgan va mukarramlikka erishishgan. Alloh taolo ularga iymon halovatini shunday tatitgan ediki, natijada ular Qur’ondan zikr, shukr, to‘g‘ri so‘z, asosli ish kabi jarayonlarda foydalanib, pok, yoqimli va roziy hayot kechirishgan. Bularning hammasi ular Qur’on bilan birga bo‘lishganida ro‘yobga chiqqan.
Kimda-kim Qur’on bilan birga bo‘lsa, Alloh taolo o‘sha banda bilan birga bo‘ladi. Kimda-kim Qur’on bilan birga yashasa, Alloh taolo uning qalbini Qur’on bilan tiriltirib qo‘yadi. Inson qalbini Qur’oni karimchalik boshqa biror narsa jonlantira olmaydi. Inson qalbini Rohmanning kalomidan boshqa biror narsa nurofshon va charog‘on qila olmaydi. Agar qalblar Qur’on bilan baxtni his qilmasa, undan o‘zga yana nima bilan rohatlanishi mumkin?! Agar qalblar Qur’on bilan hidoyatlanmasa, undan boshqa yana nimalar bilan hidoyatlanishi mumkin?! Bu borada Alloh taolo A’rof surasining 185-oyatida;
فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ
“Undan (Qur’on inkoridan) keyin (yana) qaysi gapga ishonar ham edilar?!”, deb marhamat qilgan.
Shuningdek, Alloh taolo Jasiya surasining 6-oyatida:
فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّه وَآَيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ
“Bas, ular (Makka kofirlari) Alloh va Uning oyatlarini qo‘yib, qaysi so‘zga iymon keltirmoqdalar o‘zi?!”, degan.
Bu o‘zi “qaysi so‘z”?, bu ulug‘ oyat bo‘lgan, yetuk hidoyat bo‘lgan va Alloh taolo tomonidan ulug‘ mukofot sifatida berilgan hidoyat asosi bo‘lgan Qur’oni karimdir.
Bu o‘zi “qanday hidoyat”?, bu-kim u bilan birga yashasa, saodat lazzatini topadigan, barokotli, yoqimli hayot kechiradigan va uni hayotda tatbiq etilgan va tilovatini yodda saqlab kelingan Qur’oni karimdir.
Qur’on o‘quvchi kishi qalb qoraligi nimaligini bilmaydi. Kechalarni Qur’on qiroati bilan qoyim qilish qalbni muloyim qiladi. Avvalida qalbda ozgina qoralik bo‘lishi mumkin, lekin ozgina fursatdan keyin esa inson qalbi yumshaydi. Qur’on bor qalbda qoralik qolmaydi. Bu haqda Alloh taolo Zumar surasining 23-oyatida;
اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا مَثَانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ ذَلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشَاءُ
“Alloh go‘zal So‘zni (oyatlari balog‘atda) bir-biriga o‘xshagan, (hukmlari) takror-takror keluvchi bir Kitob (Qur’on) qilib nozil qildiki, undan (o‘qilganda) Parvardigoridan qo‘rqadigan zotlarning terilari (badanlari) titrab ketar, so‘ngra terilari va dillari Allohning zikriga yumshar (moyil bo‘lur)”, deb marhamat qilgan. Agar siz Qur’on bilan yashasangiz va hayot o‘tkazsangiz, yoqimli hayotni qo‘lga kiritasiz!
Allohim bizni Qur’onni haqiqiy ulug‘laydigan, mutashobihlariga iymon keltiradigan, hukmlariga amal qiladigan, u halol deganini halol, harom deganini harom deydigan ahli Qur’onlardan qilsin!
Alloh taolo Isro surasining 9-oyatida;
إِنَّ هَذَا الْقُرْآَنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا
“Albatta, bu Qur’on eng to‘g‘ri yo‘lga hidoyat etur va ezgu ishlarni qiladigan mo‘minlarga katta mukofot borligi haqida bashorat berur”, deb marhamat qilgan.
Xulosa o‘rinida bizning tabarruk Yurtimiz ahli Allohning kalomiga juda muhabbatli xalq hisoblanadi. Mana bir oy mobaynida tunlari bedor bo‘lib taroveh namozlarida Qur’oni karimni tilavotlarini tingladik, huzur qildik. Bu olgan malakamiz kelasi Ramazongacha quvvat va dars bo‘lishida Alloh himmatlarimizni baland qilsin. Eshitgan va o‘qigan Qur’onlarimiz o‘tganlarimizga nur, hayotlarimizga surur va Vatanimizga baraka bo‘lishini ham nasib etsin. Yaratgan barchalarimizni kelasi Ramazon oyiga sog‘u salomat yetkazsin. Bunday muborak kunlarni ko‘piga shohid qilsin!
Jaloliddin Hamroqulov
TII “Tahfizul Qur’on” kafedrasi mudiri
Abu Mansur Moturidiy kalom ilmiga oid ulkan ilmiy meros qoldirgan. Mutakallim o‘zi yashagan davrdayoq zamondoshlari tomonidan “Imomul huda” – “To‘g‘ri yo‘lga soluvchi imom”, “Qudvatu ahlis sunna” – “Ahlus sunnaning andozasi”, “Qole’u abobilil fitna val bid’a” – “Fitna va bid’at to‘dalarini ag‘daruvchi”, “Imomul mutakallimin” – “Mutakallimlarning peshvosi”, “Rofe’u a’lomish shari’a” – “Shariat bayroqdori”, “Musahhihu aqoidil muslimin” – “Musulmonlarning aqidalarini tuzatuvchi” kabi sharafli nomlarga sazovor bo‘lgan.
Moturidiyning kalom ilmida yuksak martabalarga ko‘tarilishi, olimlar orasida qadr-qimmat topishida u shakllangan ilmiy muhitning o‘rni katta bo‘lgan. Jumladan, IX-X asrlarda Movarounnahr va musulmon dunyosi mamlakatlarida yashagan ustozlar olimning yuksak malakali bo‘lib shakllanishiga ijobiy ta’sir ko‘rsatgan. Jumladan, Abu Nasr Ahmad Iyodiy hamda Abu Bakr Juzjoniyning xizmatlari katta ekani ta’kidlangan.
Olimning ilmiy faoliyatiga ta’sirini o‘tkazgan va shakllanishiga ta’sir ko‘rsatgan ustozlari mavzusi hali ilmiy o‘rganilishi lozim. Chunki o‘rta asr manbalarining kamligi sababli ular haqidagi ma’lumotlarni jamlash qiyin kechmoqda. Masalan, Nusayr Balxiy bilan Muhammad Roziy olimning ustozlari sifatida zikr etilgan ma’lumotlar mavjud. Lekin Abu Muin Nasafiy ularni samarqandlik olimlar qatoriga qo‘shmaydi. Moturidiyshunos olim Ulrix Rudolfning ta’kidlashicha, Moturidiy bilan bog‘liq biror asarda ularning nomi uchramaydi.
Manbalar Abu Bakr Juzjoniyning Abu Mansur Moturidiyning birinchi ustozlaridan ekanini ta’kidlaydi. Olimning hayoti va ijodi haqidagi ma’lumotlarga ega manbalar juda kam saqlanib qolgan.
Abu Bakr Juzjoniy Movarounnahr, xususan, Samarqanddagi hanafiy mazhabi fiqhiy maktabi rivoji hamda taraqqiyotiga muhim hissa qo‘shgan. Abu Muin Nasafiyning “Tabsiratul adilla” asarida keltirilishicha, Abu Bakr Juzjoniy mashhur olim Abu Sulaymon Juzjoniydan ta’lim oldi, so‘ng Samarqandga kelib, ilm va g‘oyalarini yoyish bilan mashg‘ul bo‘ldi. Keyinchalik Samarqandda Abu Muqotil Samarqandiy, Abu Bakr Samarqandiy kabi yirik ilohiyotchi olimlar keng qamrovli faoliyat olib bordi. Jumladan, Abu Muqotil Samarqandiy bu yerda mashhur “Kitobul olim val mutaallim” – “Olim va shogird kitobi”ni yaratadi.
Mavjud manbalarning ma’lumot berishicha, olim usul hamda furu’ borasida o‘z zamonasining yetuk mutaxassislaridan sanalgan. Klassik manbalarda, jumladan, Abu Muin Nasafiyning “Tabsiratul adilla”, Ibn Abil Vafoning “Javohirul mudi’a fi tabaqotil hanafiya” – “Hanafiy olimlarning tabaqasi haqida nur taratuvchi javohir”, Muhammad Abdulhayning “Favoidul bahiya fi tarojimil hanafiya” – “Hanafiy olimlarning biografiyasi haqida yorqin foydalar” asarlarida Abu Bakr Juzjoniyning ikkita asar yozgani ko‘rsatib o‘tilgan. Birinchisi “Kitobut tavba” – “Tavba kitobi” Movarounnahr va qo‘shni hududlarda keng shuhrat topgan. Ushbu asar mashhur olim Abul Lays Samarqandiyning “Tanbehul g‘ofilin” – “G‘ofillarni uyg‘otish” asariga o‘xshagan nasihatnoma, pandnoma mavzusidagi asar bo‘lib hisoblangan.
Olmon olimi Ulrix Rudolfning “Moturidiy va Samarqanddagi sunniylik ilohiyoti” nomli kitobida ta’kidlanishicha, Abu Bakr Juzjoniy tom ma’noda mutakallim bo‘lmasada, lekin Abu Mansur Moturidiy hanafiy mazhabi ta’limoti hamda mohiyatini aynan undan o‘rgangan. Shu nuqtayi nazardan ham u Moturidiy ilmiy muhitining shakllanishiga sezilarli hissa qo‘shgan deb sanaladi.
Abu Mansur Moturidiy ilmiy muhitining shakllanishida Abu Nasr Iyodiy (vaf. 277/890 y.)ning xizmati ham katta. Movarounnahrning ko‘pgina yirik olimlari Abu Nasr Iyodiy faoliyatini juda yuqori baholashadi, qomusiy ilmiga alohida urg‘u berishadi. Abul Mute’ Nasafiy olimni tavsiflab, Abu Nasr Iyodiy ilm sohasida tubsiz bahri ummonga monand edi, deb yozadi. Shuningdek, u yigirma yoshida tengdoshlaridan bilim borasida anchagina ilgarilab ketgan bo‘lib, aqlu zakovatining o‘tkirligi, sabr-toqati, o‘ta sinchkovligi bilan munozaraga kiruvchi har qanday odamni asosli javobi, Qur’oni karimdan keltirgan dalillari bilan tang qoldirar edi, degan mazmundagi ma’lumot keltiriladi.
Abu Nasr Iyodiy buyuk alloma sifatida nafaqat o‘zining ustida muntazam ishladi, bilimlarini boyitdi, balki ilm tarqatish, shogirdlar tayyorlashga ham katta e’tibor berdi. Abu Mansur Moturidiy bilan bir qatorda Hakim Samarqandiy, Abu Ahmad Nasr Iyodiy, Abu Bakr Muhammad Iyodiy kabi olimlar ham Abu Nasrning shogird, yaqin muxlislaridan bo‘lgan. Abu Nasr Iyodiyning ilohiyot borasidagi faoliyatida bir necha muhim o‘rinlarni ta’kidlab o‘tish joiz. Olim o‘z davrida paydo bo‘lgan turli oqimlarga nisbatan juda ehtiyotkor munosabatda bo‘ldi. Abu Nasr Iyodiy Muhammad alayhissalom va u zotning sahobalariga hurmat bilan qaradi va ularni turli bo‘htonlardan doimo himoya qildi. Hoji Xalifaning yozishicha, uning “Sayful maslul ala man sabba as’hobar rasul” – “Payg‘ambar sahobalarini haqorat qiluvchilarga qarshi yalang‘ochlangan qilich” asari aynan ana shu maqsadni ko‘zlab yozilgan. Shuningdek, Abu Nasr Iyodiy Allohning sifatlariga bag‘ishlangan asar ham yaratdi. Unda turli yo‘nalishlar, jumladan, mo‘taziliylarning fikrini keskin muhokama qildi. Abu Nasr Iyodiy Movarounnahrdagi mavjud hanafiy mazhabiga xos kalom ilmi bo‘yicha asar yaratgan ilk mualliflardan biri sanaladi. Chunki asar ilmiy risola tarzida bo‘lib, unga qadar keng xalq ommasiga mo‘ljallanib yozilgan asarlardan farq qilgan. Va aynan Abu Mansur Moturidiy Abu Nasr Iyodiydan diniy, ilohiy masalalar borasida faqatgina tasavvurlarni berish bilangina kifoyalanmadi, balki bunday munozaralarda aqlu zakovatga ham suyanish lozimligini ta’kidlab, insondagi “af’oli ixtiyoriyga” ishora qildi.
Moturidiy ta’limotining shakllanishi, ilmiy jihatdan boyitilishi, keyingi avlodlar tomonidan eng hayotiy nizom sifatida qabul qilinishida alloma tarbiyalagan olim-shogirdlarining xizmatlari katta. Abu Mansur Moturidiy ilmiy muhitining rivoji va uning boshqa hududlarga tarqalishiga ilmiy asarlari bilan ijobiy ta’sir ko‘rsatishdi.
Abu Mansur Moturidiyning dastlabki shogirdi mutakallim Abu Nasr Iyodiyning farzandi Abu Ahmad Nasr ibn Ahmad Iyodiydir. Abu Ahmad ilohiyot ilmini dastlab otasi, so‘ng Abu Mansur Moturidiydan o‘rgandi. Kalom bo‘yicha yuqori ilmiy salohiyati bilan olimlar orasida shuhratga sazovor bo‘ldi. Abu Hafs Buxoriyning ma’lumotiga ko‘ra, Abu Ahmad haqiqatgo‘yligi sabab hanafiy mazhabiga yod fikr va xulosalarning kiritilishiga yo‘l qo‘ymadi. Shu tariqa mazhab sofligini saqlashga chin dildan xizmat qildi. Hakim Samarqandiy ham olimni ta’riflab, Abu Ahmad Xuroson hamda Movarounnahrdagi eng yetuk olimlardan edi, deb yozadi. Abu Ahmad mu’taziylar bilan keskin bahslar olib bordi va uning bu boradagi fikrlari ustozi Abu Mansur Moturidiy qarashlari bilan hamohang edi. Abu Ahmadning hayoti, ilmiy merosi haqida Abu Muin Nasafiyning “Tabsiratul adilla” kitobida muhim ma’lumotlar keltiradi.
O‘rta asrlarga oid manbalarga ko‘ra, Abu Ahmad Abu Mansur Moturidiy ta’limotining keyingi asrlardagi rivojiga ulkan hissa qo‘shgan. Ustoz-shogirdlik an’anasining uzviyligi ilohiy ta’limotning rivojlanishi va keng tarqalishiga katta hissa qo‘shdi. Ayniqsa, Abu Ahmadning shogirdi Abu Salom Muhammad ibn Muhammad Samarqandiyning mazkur ta’limot rivojlanishi va tarqalishida katta ulushi bor. Taxminan X asrda yashab ijod etgan bu olimning “Jumal usulid din” – “Din asoslari majmui” nomli asari davrimizga qadar yetib keldi. Mazkur asarning qo‘lyozmasi Istanbuldagi Sulaymoniya qo‘lyozmalar xazinasida saqlanadi. Qo‘lyozmaning matni 1989 yili Istanbulda nashr etilgan. Ulrix Rudolfning yozishicha, asar Moturidiydan so‘ng Samarqandda bitilgan an’anaviy ilohiy asarlar uslubidan farq qilsada, Abu Mansur Moturidiy g‘oyalariga to‘liq mos keladi. Abu Salom zamondoshi Abul Lays Samarqandiyning uslubi kabi hanafiy mazhabining an’anaviy uslubini yangi pog‘onaga olib chiqdi hamda Moturidiy ilgari surgan g‘oyalarni rivojlantirdi. Aqidaviy maktabni ustozi uslubida davom ettirishga xizmat qildi. Shu sababli, uning “Jumal usulid din” asari moturidiylik an’analari davom ettirilgan, davrimizga qadar yetib kelgan eng dastlabki, ilk ilmiy manbalardan biri hisoblanadi.
Moturidiylik ilmiy muhitining rivojiga Abul Hasan Ali ibn Sa’id Rustug‘foniy (vaf. 350/961 y.) ham katta hissa qo‘shdi. Olim Moturidiyning shogirdlaridan biri bo‘lib, u Samarqand yaqinidagi mashhur Rustug‘fon qishlog‘ida dunyoga keldi. U Moturidiyning eng ko‘zga ko‘ringan, ilmiy bahslarda mustaqil, erkin fikrlari bilan faol ishtirok etadigan shogirdlaridan hisoblandi. Olimning nisbasi manbalarda Rustufg‘oniy, Rustug‘foniy, Rustufag‘niy ko‘rinishida uchraydi. U o‘z ustozi Abu Mansur Moturidiy bilan ayniqsa, ijtihod masalasida keskin bahslar olib bordi. Ibn Abul Vafoning “Javohirul mudi’a fi tabaqotil hanafiya” asarida ko‘rsatilishicha, Abul Hasan fiqh bo‘yicha ham bilimdon olimlardan biri edi. Manbalar fiqh, ilohiyot ilmlarini mukammal egallagan Abul Hasan Rustug‘foniyning to‘rt asar yozgani haqida xabar beradi. Birinchisi, olimning fatvolari yig‘indisi “Fatava Rustug‘foniy” – “Rustug‘foniy fatvolari”. Olimning turli ensiklopedik lug‘atlarda nomi keltirilgan ikkinchi asari “Kitobul xilof” – “Munozaralar kitobi” esa hozirga qadar topilmagan.
Kalom ilmiga bag‘ishlangan eng asosiy hamda muhim asari “Kitob irshodul muhtadiy” – “To‘g‘ri yo‘ldan yuruvchiga qo‘llanma” deb nomlanadi. Ibn Qutlubug‘aning “Tojut tarojim” – “Biografiyalar toji”, Muhammad Abdul Hayning “Favoyidul bahiya fi tarojimil hanafiya” asarlarida “Irshodul muhtadiy”ga katta e’tibor berildi va yuqori baholandi. Abul Hasan o‘rta asr olimlariga ergashgan holda ularning ijodiga xos qomusiy asar yozish yo‘lidan borib, ilmlar tasnifigabag‘ishlangan “Kitobuz zavoyid val favoyid” – “Qo‘shimchalar va foydalar kitobi” asarini yaratgan. Ushbu silsilaga Abu Zayd Balxiyning “Aqsomul ulum” – “Ilmlarning qismlari”, Ibn Farug‘ning “Javomiul ulum” – “Ilmlarning jamlovchilari”, Xorazmiyning “Mafotihul ulum” – “Ilmlarning kalitlari” asarlarini kiritish mumkin. Bunday asarning hanafiy mazhabidagi olim, Moturidiyning shogirdi tomonidan yaratilishi uning har tomonlama yetukligidan dalolat beradi. Bu esa X asrda Moturidiy ta’limoti va g‘oyalarining yoyilishi, shuningdek, hanafiy mazhabining Movarounnahrdagi rivojiga ulkan hissa qo‘shdi.
Abdul Karim Pazdaviy (vaf. 390/999) ham Abu Mansur Moturidiy ilmiy muhitining shakllanishiga sezilarli ta’sir ko‘rsatdi. Moturidiyning shogirdi sifatida Moturidiylik ta’limoti hamda asarlarining yoyilishida katta ahamiyat kasb etdi. Abdul Karim Pazdaviyning hayoti va asarlari haqida juda kam ma’lumotlar yetib kelgan. Uning nomi “Kitobul olim val mutaallim” asarida uchraydi. Bu asar matnini Pazdaviy Muhammad Nasafiyga yetkazdi. Ibn Abul Vafo hamda Laknaviylarning ta’kidlashicha, Abdul Karim Pazdaviy Abu Mansur Moturidiyning yaqin shogirdlaridan hisoblanadi. Abdul Karim Pazdaviy o‘zidan keyin ilm maydoniga chiqqan ilohiyotchi olimlar sulolasi – Pazdaviylarga tamal toshini qo‘ydi. Abu Mansur Moturidiyning izdoshlari nomini olgan mashhur Abul Yusr Pazdaviy (vaf. 493/1100 y.), Faxrul islom Abul Hasan Pazdaviy (vaf. 482/1089 y.) shular jumlasidan hisoblanadi. Ular moturudiya ta’limotining davomchilari sifatida aqida ilmi rivojida muhim o‘rin egallashgan. Abul Yusr “Usulud din” – “Din asoslari” nomli asarida bobosi Abdul Karim Pazdaviyning nomini faxr bilan tilga oladi va Abu Mansur Moturidiy haqidagi ma’lumotlar o‘z oilasida avloddan avlodga o‘tib kelayotganini ta’kidlaydi. Shubhasiz, Abdul Karim Pazdaviy Movarounnahrdagi kalom sohasida mavjud ustoz va shogirdlik ilmiy muhiti an’anasining rivojiga katta xizmat qildi.
Abu Mansur Moturidiy hayoti, ilmiy merosi, moturidiylik ilmiy muhitining shakllanishiga xizmat qilgan ustoz hamda shogirdlari haqidagi manbalarni izlab topish, ularni tarjima kilib ilmiy muomalaga kiritish bugungi kunning muhim vazifalaridan biridir.
O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining 2025 yil 14 martdagi “Imom Moturidiy tavalludining 1155 yilligini keng nishonlash to‘g‘risida”gi qarorida ham ayni shu masalaga alohida e’tibor qaratilgan bo‘lib, Imom Moturidiy xalqaro ilmiy-tadqiqot markazi hamda Madaniy meros agentligi zimmasiga xorijiy mamlakatlarda saqlanayotgan Imom Moturidiy va moturidiylik ta’limotiga mansub allomalarning hayoti, ilmiy merosiga oid noyob qo‘lyozma asarlar va boshqa madaniy boyliklarni aniqlash, ularning nusxalarini O‘zbekistonga olib kelish va tadqiq qilishni tizimli ravishda tashkil etish vazifasi yuklangan.
Zohidjon Islomov,
filologiya fanlari doktori,
professor, O‘zbekiston xalqaro islom akademiyasi.
O‘zA