Agar biz tarixga murojaat qilsak, unda Alloh subhanahu va taoloning borligiga, ilmiga, barcha narsaga qodirligiga moddiy dalilni topamiz. Keling, ushbu surani o‘qib, o‘rganib chiqaylik:
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبَابِيلَ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ
“Robbing fil sohiblarini qandoq qilganini bilmadingmi? Ularning makru hiylasini zoye ketkazmadimi? Va ularning ustiga to‘p-to‘p qushlarni yubormadimi? Loydan pishirilgan toshlarni otadiganlarni? Bas, ularni qurt yeb tashlagan o‘simlikka o‘xshatib yubormadimi?” (Fil surasi)
Bu surada keltirilayotgan mo‘jiza Allohning Bayti bo‘lmish Ka’baning muqaddasligini isbotlash va uni himoya qilish uchun nozil bo‘ldi.
Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallam Fil yilida tavallud topdilar. Bu mo‘jiza Allohning Muhammad sollallohu alayhi vasallamga nozil qiladigan dinini himoya qilishdan odamlar bosh tortsalar ham Alloh taoloning O‘zi uni himoya qilishi va saqlashiga alomat tarzida sodir bo‘ldi.
Fil voqeasi juda mashhur. Uning qahramoni o‘sha paytda Yaman podshohi bo‘lgan Abrahadir. U Yamanda odamlar haj qilishlari uchun Ka’baning o‘rniga bir bino qurdiradi. Ba’zi arablar borib, o‘sha binoning ichiga axlatlarni tashlashadi. Shunda Abraha Ka’bani buzish orqali arablardan o‘ch olishni qasd etadi. Katta qo‘shin, ko‘p sonli fillarni to‘plab, Makka sari yurish qiladi. Makka ahli bu qo‘shinni ko‘rib, qochib ketadi. Shu payt bir gala qushlar jahannam toshlarini olib kelib, qo‘shinga otishadi. Bir necha daqiqa ichida Abraha, uning qo‘shini va fillar yer bilan yakson bo‘ladi.
Bu qissani musulmon bo‘lmaganlarning aqli inkor qiladi. Ular “Qanday qilib kichkina qush fillardan iborat katta qo‘shinni yo‘q qilib yuborishi mumkin?! Mabodo o‘shanday qushlardan yuztasi bitta filning ustiga qo‘nsa ham fil hech narsani sezmaydi-ku!” deyishadi.
Ba’zi “olimlar” esa “Albatta, Alloh Abraha va uning qo‘shinini yo‘q qilish uchun bakteriyalarni yuborgan” deyishadi. Go‘yo bu gaplari bilan ishni o‘zlarining ojiz aqllariga moslamoqchi bo‘lishadi. Ammo Alloh taolo barcha narsaga qodirdir!
Biz shunday deymiz: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam Fil yilida tavallud topdilar. Qirq yoshlarida u zotga payg‘ambarlik keldi. Bu sura islomiy da’vatning boshida, Makkada nozil bo‘ldi. O‘sha paytda kofirlarda quvvat va ustunlik bor edi. Musulmonlar esa ozchilik va zaif edilar. Kofirlar Islom diniga ta’na yetkazish uchun doim izlanardilar. Bu sura Makkada nozil bo‘ldi dedik. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam esa qirq yoshlarida Nabiy etib yuborildilar. O‘sha kunlarda Makkada ellik, ellik besh, oltmish, oltmish besh yoshga kirgan kishilar bor bo‘lib, ular Fil voqeasini o‘z ko‘zlari bilan ko‘rishgan edi. Agar qushlar kelmagan, Abraha va uning qo‘shini yo‘q qilinmagan bo‘lganida, o‘sha odamlar “Bu gap noto‘g‘ri. Biz o‘sha paytlarda Makkada edik. Hech qanday qushni ham, qo‘shinni ham ko‘rmaganmiz” deyishar va bu orqali Islomga, Qur’onga ta’na yetkazishga urinishar edi. Lekin qushlar kelgan, mo‘jiza sodir bo‘lib o‘tgan edi. Shuning uchun ham Islom dushmanlaridan birortasi bu voqeani inkor qilolmadi”.
Shayx Muhammad Mutavalliy
Sha’roviy rahimahullohning
“Al-Adilla al-maaddiyya ala vujudillah”
nomli asaridan Nozimjon Iminjonov tarjimasi
O‘MI Matbuot xizmati
Bir g‘amgin kishi donishmandning huzuriga kelib: “Ayting-chi, meni qiynayotgan bu g‘am–tashvishlardan qutilishning biror chorasi bormi? deya dardini doston qildi. Shunda donishmand: “Avval mening ikki savolimga javob ber”, dedi. Birinchidan: “Sen dunyoga kelgan vaqtingda seni qiynayotgan shu muammolar bor edimi?”. Haligi kishi: “Yo‘q”, deb javob berdi.
“Dunyodan ketar vaqtingda shu g‘am-tashvishlarni o‘zing bilan olib ketasanmi?” deb ikkinchi savolni so‘radi donishmand. U yana: “Yo‘q”, dedi.
“Sen bilan kelmagan va sen bilan ketmaydigan, narsa uchun nimaga g‘am chekasan?! Dunyo ishlarida sabrli bo‘l! Nazaringni yerga emas, samoga qarat! Shunda muroding hosil bo‘ladi.
Tabassum qil! Rizqing o‘lchab qo‘yilgan. Taqdiring belgilangan. Dunyo ishlari g‘am chekishga arzimaydi. Chunki u mudom Tirik va Abadiy Zotning iznidadir”, deya nasihat qildi donishmand.
Ulamolarimiz: “Mo‘min ikki holatning orasida yashaydi. Biri yengillik, ikkinchisi qiyinchilik. Agar bilsa, ularning har ikkisi ham “ne’mat”dir. Chunki yengillikda shukr qilish ajru mukofotlarga sabab bo‘ladi: «Alloh shukr qiluvchilarni, albatta, mukofotlagay» (Oli Imron surasi, 144-oyat).
Qiyinchilikda esa sabr qilish imkoni bor. Alloh taolo sabr qiluvchilarga dunyoyu oxirat mukofotlarini beradi: «Albatta, sabr qiluvchilarga (oxiratda) mukofotlari behisob berilur» (Zumar surasi, 10-oyat).
Agar baxtli hayot kechirishni istasang, hamma narsani taftish qilaverma. Chunki qimmatbaho toshlar bilan shug‘ullanuvchilar olmosni hadeb tahlil qilavergach, uning asli ko‘mir ekanini aniqladilar.