Бишр ибн Мансур айтади: «Айюбнинг ҳузурида ўтириб, кўп кераксиз гаплардан гаплашдик». Шунда Айюб: «Тилни тийинглар. Хоҳласам, бугун гапирган ҳар бир сўзимни айтиб бера оламан», деди.
Аллоҳ кенгчилик берса, фарзандларингга кўрсат
Ҳаммод айтади: «Айюб қачон бозорга борса, қўлида оиласи учун бирор нарса кўтариб олган бўларди. Бир куни ёғ солинган шиша идиш кўтариб олганини кўриб, бу ҳақда ундан сўрадим. У шундай деди: «Ҳасандан эшитганманки, мўмин Аллоҳ таолодан гўзал одоб олади. Агар у кенгчилик қилса, Аллоҳ ҳам унга кенгчилик қилади. Агар сиқиб қўйса, Аллоҳ ҳам унга тор қилиб қўяди».
«Солиҳлар гулшани» китобидан
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Имом Шофеъий раҳимаҳуллоҳ айтадилар: "Закотни олган одам хоҳласа, закот берган одамнинг ҳаққига "Ажарокаллоҳу фий маа аътойта, ва жаъалаҳу лака тоҳуурон, ва баарака лака фий маа абқойта", деб дуо қилсин".
Маъноси: Берганингга Аллоҳ ажр ато қилсин, покловчи қилсин, қолганига барака берсин.
Закот, садақа, назр, каффорат ёки шунга ўхшаш нарсаларни берган одамнинг "Роббанаа! Тақоббал миннаа, иннака антас самийъул ъалийм".
Маъноси: Роббимиз, биздан қабул қил, Сен эшитувчи, билувчи Зотсан дейиши мустаҳабдир.