Абу Дасама Ваҳший ибн Ҳарб ал-Ҳабаший розияллоҳу анҳу зиддиятли ҳаёт йўли билан Ислом тарихида алоҳида из қолдирган саҳобийлардан. Ваҳший Қурайш зодагонларидан Жубайр ибн Мутъимнинг қора танли қули эди. Уҳуд жанги бошланишидан олдин Жубайр Ваҳшийга: “Ҳамзани ўлдирсанг, сени озод қиламан”, дейди. Ўша пайтлар мусулмон бўлмаган Абу Суфённинг хотини Ҳинд ҳам Бадрда ўлдирилган отаси ва амакисининг интиқоми учун Ваҳшийга мукофот ваъда қилади.
Ваҳший найзани нишонга бехато уриш борасида тенгсиз эди. Найзасини олиб, қўшин ортидан йўлга чиқди.
Уҳудда бир тошнинг панасига ётиб олиб, Ҳамзани кузата бошлади. Ҳазрат Ҳамза майдонда наъра тортиб жанг қиларди. Ваҳший пайт пойлаб туриб, найзасини отди ва ҳазрат Ҳамзани шаҳид қилди...
Қонли жанг ниҳоясига етгач, қурайшийлар Маккага қайтишди. Жубайр сўзининг устидан чиқиб, Ваҳшийни қулликдан озод қилди. Аммо у бу билан ҳам бахтиёр ва хотиржам бўла олмади. У жонини сақлаб қолиш учун Тоифга қочди. Аммо Тоифликлар ҳам тез орада Ислом неъмати билан шарафланишди. Бу унинг юрагига умид учқунларини ташлади. Ниҳоят, Ваҳший ибн Ҳарб ҳам иймон келтириб мусулмон бўлди.
Аллоҳ таолонинг иродаси ва белгилаган тақдири туфайли у Уҳуд кунида Ҳамза ибн Абдулмуттолибдек улуғ саркардани ўлдириб, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг муборак қалбларини қонга бўяган бўлсада, кейинчалик Ямома куни сохта «пайғамбар» Мусайлиматул Каззобни қатл қилиб, мусулмонлар қалбидаги ярага малҳам қўйган эди. Тарихчилар унинг ҳақида «Бу киши Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламдан кейинги энг яхши одамни… ва энг ёмон одамни ҳам ўлдирган» деб ёзишган.
Ваҳший умрининг ниҳоясигача пушаймонликда «Мен Исломнинг энг яхши, улуғ кишисини ўлдириб қўйган эдим, кейинчалик унинг энг катта душманини ҳам ўлдирдим», деган таскин билан яшади...
Ҳазрат Ваҳший ибн Ҳарб ҳазрат Усмон даврида вафот этди. Аллоҳ у зотдан рози бўлсин!
Машҳур “Рисола” фильмида “Ваҳший” ролини Либиялик Алий Солим Қадома ўйнаган. Алий аслида актёр бўлмаган. У оддий электр муҳандиси бўлиб, Рисола фильмининг режессёри Мустафо Аққод келиб тушган меҳмонхонада ишлаган. Ваҳший ролига муносиб актёрни узоқ излаган режиссёр, бир куни Алийни кўриб қолади ва уни ушбу рол учун таклиф қилган. Алий Ваҳший ролини моҳирона ўйнаган.
Алийнинг кейинчалик мухбирларга берган интервьюсига кўра, фильм намойишидан сўнг унинг кекса онаси ўғлини Аллоҳнинг шери Ҳамза розияллоҳу анҳуни қатл қилгани учун уйдан ҳайдаб солган ва она болалик алоқасини узган. Алий ҳар қанча уриниб онаси билан ораларини ислоҳ қила олмаган. Охир оқибат ўртага диний арбоблар тушиб, онаизорга бу шунчаки рол эканлигини, Ҳамза розияллоҳу анҳуни аслида Ваҳший қатл қилганини, ўғли эса яхши ниятда бу ролни ижро этганини тушунтиришганидан кейин ўғлини кечирган. Ажойиб оналар бўлган экан.
Бу ҳам Алийнинг онасини асри саодатга бўлган муҳаббатини бир кўриниши бўлса, ажаб эмас.
Аммо масаланинг яна бир нуқтасига эътибор қаратиш муҳим. Ким учун бу қизиқарли маълумот, яна ким учун тарихни ёдга солган бўлиши табиий.
Бироқ мени бошқа жиҳати ўйлантиради: кино ё саҳнадаки, ёмон-салбий ҳолатни ижро этган ўғилдан она ранжимоқда. Таассуфки, бугун ҳаётда фарзандини ёмон йўлга кириши, жиноятга қўл уриши, бировнинг мулки, ҳатто жонига қасд қилишда фарзандига “йўл кўрсатувчи” бўлаётган ота-оналар... Ахир ҳаёт кино эмаску! Сиз нима дейсиз?
Раҳматилло МАДАМИНОВ,
Қўштепа тумани “Эшонгузар” масжиди имом-ноиби
тайёрлади
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам Мадина бозорида бир аъробийдан от сотиб олдилар. Ёнларида пул йўқ эди. Савдолашиб бўлгач, пулни олиб келиш учун шошиб уйларига кетдилар. Аъробийга ортларидан боришни тайинладилар. Аъробий секин юрди. Савдо пишганидан хабари йўқ кишилар аъробийдан отнинг нархини сўрай бошлашди. Улардан бири аъробийга Набий алайҳиссалом бермоқчи бўлган пулдан ортиқроқ пул таклиф қилди. Шунда аъробий Набий соллаллоҳу алайҳи васалламдан янги нарх берсалар сотишини, акс ҳолда, бошқа кишига беришини айтди. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
- Мен сендан отни сотиб олган эдим-ку! – дедилар.
Аъробий айтди:
- Аллоҳга қасамки, мен уни сизга сотганим йўқ! Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
- Мен сендан уни сотиб олдим! - дедилар яна. Атрофга одам тўпланди. Аъробий Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга деди:
- Мени отни сизга сотганимга гувоҳингиз борми? Шунда Ҳузайма ибн Собит розияллоху анҳу ўртага отилиб чиқди ва:
- Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам отни сендан сотиб олганларига гувоҳман! деди. Аслида, Ҳузайма савдога гувоҳ бўлмаган эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам ундан ажабланиб сўрадилар:
- Нима билан гувоҳлик берасан?
Ҳузайма деди:
- Эй Аллоҳнинг Расули! Сизни тасдиқлаганим билан гувоҳлик бераман. Самодан хабар келтирганингизни тасдиқлаб, ердаги хабарингизни ёлғонга чиқараманми?!
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам шунда ўша машҳур гапини айтдилар:
Ҳузайманинг гувоҳлиги икки кишининг гувоҳлигига тенгдир!
Абу Бакр розияллоҳу анҳунинг даврида Қуръон жамланди. Зайд ибн Собит розияллоҳу анҳу ҳар бир оятни ким Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг оғизларидан эшитганига иккита гувоҳ келтирсагина ёзиб олар эди. Аҳзоб сурасига етганида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан эшитган, аммо унутган бир оятни билиб қолди. Бу оятни Ҳузайма келиб унга эслатди. У оят Қуйидаги оят эди:
«Мўминлардан Аллоҳга берган ваъдаларига содиқ қолган кишилар бордир. Бас, улардан баъзилари ажалини топди. Баъзилари эса кутиб турибди. Улар бирор нарсани алмаштирмадилар» (Аҳзоб сураси, 23-оят).
Зайд розияллоҳу анҳу: «Ҳузайманинг гувоҳлиги Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтганларидек, икки кишининг гувоҳлигига ўтади», деди ва бу оятни Мусҳафга киритиб қўйди. Биз бу оятни қиёмат кунигача тиловат қиламиз!
Аллоҳ таоло ҳақларни ҳимоя қилиш учун шартномаларни ёзиб қўйишни амр қилади. Харидорнинг ҳаққини, сотувчининг ҳаққини, қарз берувчининг ҳаққини, қарз олувчининг ҳаққини, ишчининг ҳаққини, иш берувчининг ҳаққини... Аммо шуни билишимиз керакки, гапига жавоб бермайдиган кишини ҳеч қанақасига эплаб бўлмайди. Инсонлар дунё эпчилники деб ўйлашади. Юқоридаги кўпроқ берадиган кишини топган ва савдосини бузган аъробий каби мол жамлаш уни қандай йўл билан топишингиздан қатъи назар даҳоликни талаб қилади деб хаёл қилишади. Инсонлар ҳаром у ёқда турсин, ҳатто ҳалолнинг ҳам куни келиб кетишини унутишади. Қолаверса, барака деган нарса бор. Аллоҳ таоло ёлғон қасам билан, хиёнат билан, ваъдага хилоф қилиш билан топилган молдан баракани тортиб олади. Қолаверса, бундан кейин ўлим, охират ва ҳисоб-китоб деган нарсалар ҳам бор. Унутмайлик!
«Набавий тарбия» китоби асосида тайёрланди