Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
06 Март, 2026   |   17 Рамазон, 1447

Тошкент шаҳри
Бомдод
05:32
Қуёш
06:50
Пешин
12:39
Аср
16:34
Шом
18:23
Хуфтон
19:35
Bismillah
06 Март, 2026, 17 Рамазон, 1447

Абу Юсуф Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурий: ҳаёти ва илмий мероси

21.04.2025   15529   4 min.
Абу Юсуф Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурий: ҳаёти ва илмий мероси

Ислом илмларининг тараққиётида ҳадис илми жуда ҳам муҳим ўрин тутади. Бу илм нафақат шариат асосларининг саҳиҳ манбалар орқали етказилиши, балки мусулмон умматининг ақидавий, фиқҳий ва ахлоқий асосларини тўғри англаб олишда ҳам муҳим рўл ўйнайди.

Хусусан, ҳадис илмидаги энг йирик ва ишончли манбалардан бири бўлган Имом Бухорий раҳматуллоҳи алайҳининг “Саҳиҳ ал-Бухорий” асари бўлиб, минглаб уламолар тарафидан бу китоб ўрганилиб, унга турли мазмун ва услубларда шарҳлар ёзганлар. Ана шундай шарҳловчи уламолардан бири сифатида Абу Юсуф Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурийнинг номлари алоҳида эътиборга лойиқдир.

Абу Юсуф Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурий, баъзи манбаларда эса бу зотнинг исмлари Муҳаммад ибн Яъқуб ибн Али ал-Баноний шаклида ҳам учрайди. Бу зотнинг қачон туғулганлари борасида манбаларда аниқ маълумолар кўрсатилмаган бўлсада, ҳижрий 1098 йилда вафот этганлари очиқ баён қилинган.

Яъқуб ал-Баноний Ҳиндистоннинг илмий марказларидан бири бўлмиш Лоҳур шаҳрида таваллуд топганлар ва бутун умрларини шу ерда илмга хизмат қилишга бағишлаганлар.

Яъқуб ал-Баноний машҳур муҳаддис, фақиҳ, муфассир ва бир қанча илмларда йирик ҳанафий олимлардан ҳисобланадилар.

“Нузҳат ал-Хавотир” асарининг муаллифи шайх Яъқуб Ал-Банонийнинг таржимаи ҳолини баён қилиб айтадиларки: “У зот олим, муҳаддис Мавлоно Яъқуб Ал-Баноний Ал-Лоҳурий, Лоҳур шаҳрида туғилиб, вояга етганлар. Ўз замонасидаги етук олимлардан таҳсил олганлар ва кўплаб илмларда, хусусан ҳадис, фиқҳ ва бошқа бир қанча илмларни пухта эгаллаган машҳур олимлардан бири бўлганлар”, деб таърифлайдилар.

Бу зотнинг устозлари ҳақида аниқ маълумотлар учрамасада, энг йирик шогирдлари фазилатли шайх Муҳаммад Ғовс ибн Абу ал-Хойр ибн Абу ал-Мағфар ибн Абдуссалом ал-Ҳанафийдир. У илмли шайхлар оиласидан бўлиб, ҳижрий 1056 йилда туғилган. У ҳадис илмини шайх Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурийдан ўрганган.

Яъқуб ал-Баноний ҳадис илмда ҳам чуқур билим эгаси сифатида танилган олимлардандир. У зотнинг энг машҳур асари “Ал-хойр ал-Жорий фи Шарҳи саҳиҳ Ал-Бухорий” бўлиб, бу асар имом Бухорийнинг “Саҳиҳ ал-Бухорий” китобига ёзилган муҳим шарҳлардан бири ҳисобланади.

Абу Юсуф Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурий илмий мақом ва мартаба жиҳатидан юксак мавқега эга бўлган олимлардандир. Манбаларда у зот бир қанча асарларнинг муаллифи экани қайд этилган. Қуйида уларнинг баъзиларини келтириб ўтамиз:

  1. “Ал-Хойр ал-Жорий фи шарҳи Саҳиҳ ал-Бухорий”;
  2. “Ал-Муъаллим фи шарҳи Саҳиҳ ал-Имом Муслим”;
  3. “Ал-Мусаффа фи шарҳи ал-Муватто”;
  4. “Шарҳ аъла Таҳзийб ал-Калам” ва “Шарҳ аъла ал-Ҳусамий” каби йирик шарҳлар шулар жумласидан.

Абу Юсуф Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурий ҳижрий 1098 йилда вафот этганлари қайд этилган.

Шунингдек, қўлёзма нусхасининг кўчирилгани ҳам бу санани тасдиқлайди. “Нузҳат ал-Хавотир” китоби муаллифи ҳам унинг 1098 ҳижрий йилда вафот этганини таъкидлаб бундай ёзади: “У ҳижрий бир минг тўқсон саккизинчи йилда вафот этди. Бу санани муфтий Валиййуллоҳ ал-Фарҳободий ўз таълиқларидан бирида очиқ баён қилган”.

Бу зот Ҳиндистоннинг Деҳли шаҳрида вафот этганлар ва ўз уйларига дафн этилганлар.

Хулоса қилиб айтадиган бўлсак, Абу Юсуф Муҳаммад Яъқуб ал-Баноний ал-Лоҳурий ўз даврининг йирик алломаларидан бири бўлиб, ҳадис, фиқҳ, тафсир каби илмларда чуқур билмга эга бўлган зотлардан саналадилар. У зотнинг илмий, маънавий мероси Ҳиндистон минтақасидаги исломий илмий тараққиётга катта таъсир кўрсатган ва кўрсатиб келмоқда. Бугунги кунда ҳам у зотнинг қолдирга илмий мерослари тадқиқотчилар учун ҳам бебаҳо манба бўлиб хизмат қилмоқда.


Муҳаммад Умар Муҳаммаджонов,
Тошкент Ислом институти талабаси.

 

Бошқа мақолалар
Мақолалар

Гувоҳлиги икки кишининг гувоҳлигига ўтади

06.03.2026   1029   3 min.
Гувоҳлиги икки кишининг гувоҳлигига ўтади

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм

Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам Мадина бозорида бир аъробийдан от сотиб олдилар. Ёнларида пул йўқ эди. Савдолашиб бўлгач, пулни олиб келиш учун шошиб уйларига кетдилар. Аъробийга ортларидан боришни тайинладилар. Аъробий секин юрди. Савдо пишганидан хабари йўқ кишилар аъробийдан отнинг нархини сўрай бошлашди. Улардан бири аъробийга Набий алайҳиссалом бермоқчи бўлган пулдан ортиқроқ пул таклиф қилди. Шунда аъробий Набий соллаллоҳу алайҳи васалламдан янги нарх берсалар сотишини, акс ҳолда, бошқа кишига беришини айтди. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:

- Мен сендан отни сотиб олган эдим-ку! – дедилар.

Аъробий айтди:

- Аллоҳга қасамки, мен уни сизга сотганим йўқ! Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:

- Мен сендан уни сотиб олдим! - дедилар яна. Атрофга одам тўпланди. Аъробий Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга деди:

- Мени отни сизга сотганимга гувоҳингиз борми? Шунда Ҳузайма ибн Собит розияллоху анҳу ўртага отилиб чиқди ва:

- Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам отни сендан сотиб олганларига гувоҳман! деди. Аслида, Ҳузайма савдога гувоҳ бўлмаган эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам ундан ажабланиб сўрадилар:

- Нима билан гувоҳлик берасан?

Ҳузайма деди:

- Эй Аллоҳнинг Расули! Сизни тасдиқлаганим билан гувоҳлик бераман. Самодан хабар келтирганингизни тасдиқлаб, ердаги хабарингизни ёлғонга чиқараманми?!

Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам шунда ўша машҳур гапини айтдилар:

Ҳузайманинг гувоҳлиги икки кишининг гувоҳлигига тенгдир!

Абу Бакр розияллоҳу анҳунинг даврида Қуръон жамланди. Зайд ибн Собит розияллоҳу анҳу ҳар бир оятни ким Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг оғизларидан эшитганига иккита гувоҳ келтирсагина ёзиб олар эди. Аҳзоб сурасига етганида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан эшитган, аммо унутган бир оятни билиб қолди. Бу оятни Ҳузайма келиб унга эслатди. У оят Қуйидаги оят эди:

«Мўминлардан Аллоҳга берган ваъдаларига содиқ қолган кишилар бордир. Бас, улардан баъзилари ажалини топди. Баъзилари эса кутиб турибди. Улар бирор нарсани алмаштирмадилар» (Аҳзоб сураси, 23-оят).

Зайд розияллоҳу анҳу: «Ҳузайманинг гувоҳлиги Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтганларидек, икки кишининг гувоҳлигига ўтади», деди ва бу оятни Мусҳафга киритиб қўйди. Биз бу оятни қиёмат кунигача тиловат қиламиз!

Аллоҳ таоло ҳақларни ҳимоя қилиш учун шартномаларни ёзиб қўйишни амр қилади. Харидорнинг ҳаққини, сотувчининг ҳаққини, қарз берувчининг ҳаққини, қарз олувчининг ҳаққини, ишчининг ҳаққини, иш берувчининг ҳаққини... Аммо шуни билишимиз керакки, гапига жавоб бермайдиган кишини ҳеч қанақасига эплаб бўлмайди. Инсонлар дунё эпчилники деб ўйлашади. Юқоридаги кўпроқ берадиган кишини топган ва савдосини бузган аъробий каби мол жамлаш уни қандай йўл билан топишингиздан қатъи назар даҳоликни талаб қилади деб хаёл қилишади. Инсонлар ҳаром у ёқда турсин, ҳатто ҳалолнинг ҳам куни келиб кетишини унутишади. Қолаверса, барака деган нарса бор. Аллоҳ таоло ёлғон қасам билан, хиёнат билан, ваъдага хилоф қилиш билан топилган молдан баракани тортиб олади. Қолаверса, бундан кейин ўлим, охират ва ҳисоб-китоб деган нарсалар ҳам бор. Унутмайлик!

 «Набавий тарбия» китоби асосида тайёрланди

Мақолалар