— Talaba bo'lganim sababli ro'za tutishga qiynalaman. Do'stim: “Ro'za tutishga qiynaladigan kishi iftorlik qilib berishi kerak”, dedi. Agar iftorlik qilib bersam ro'za tutganlik savobini olaman-mi?
— Bismillahir Rohmanir Rohim. Ro'za tutishga qiynalish ro'za tutmaslikka uzr bo'la olmaydi. Ro'za tutmaslikka ruxsat berilganlar qatorida bemorlar, musofirlar, o'ziga yoki bolasiga zarar etishidan qo'rqadigan homilador va emizikli ayollar zikr qilingan. Alloh taolo bandalarini toqatidan ortiq ishga taklif qilmaydi. Bandalarning toqati etishini bilgani uchun ro'zani farz qilgan. Do'stlariga iftor qilib berib, ro'za tutmay yursa bo'ladi, degan gap mutlaqo noto'g'ridir. Ro'zadorlarga iftorlik qilib berish savobli amal, farz, vojib emas. Lekin ro'za tutish farzi ayndir! Allohdan yordam so'rab, ro'za tutishni boshlang!
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Kunlardan birida professor qo‘liga suv to‘ldirilgan idishni oldida, qo‘llarini oldinga uzatib, talabalardan so‘radi:
– Agar bu idishni shu holatda uzoq vaqt ushlab tursam nima bo‘ladi?
– Qo‘llaringiz og‘rib ketadi.
– Bir kun ushlab tursam-chi?
– Qo‘llaringiz zo‘riqib, uyushib, tamom bo‘ladi, mushaklaringiz shikastlanishi ham mumkin.
– Agar kun bo‘yi tursam, idishning vazni o‘zgaradimi?
– Aslo yo‘q!
– Xo‘sh, bu ahvoldan qutilish uchun nima qilishim kerak?
– Oddiy-ku! Idishni qaytarib stol ustiga qo‘ying!
– Barakalla! – yuzlariga kulgu yugirib javob berdi professor. Hayotda uchraydigan qiyinchiliklar ham shunga o‘xshaydi. Agar muammolaringizni bir necha daqiqa o‘ylasangiz, ular sizga yaqinlashadi. Hayolingizni uzoq vaqt ular bilan band qilsangiz, tinkangizni quritadi. Kun bo‘yi shu muammolaringiz dardida yuradigan bo‘lsangiz, miyangiz og‘rib, to‘g‘ri qaror qabul qilolmaydigan holga kelib qoladi. Bu bilan muammolaringizning “vazni” o‘zgarmaydi. Shunday ekan, sabr va duo bilan Alloh taolodan umidvor bo‘ling. Zero, Alloh sabr qiluvchilar bilan birgadir.