Alloh taolo Qur’oni Karimda shunday marhamat qilgan:

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً

“Robbing faqat Uning O‘zigagina ibodat qilishingni va ota-onaga yaxshilik qilishnigni amr etdi” (Isro surasi, 23-oyat).

Mashaqqatli lahzalarda, ishing osonlashishini, mashaqqating arishini duo qilib so‘rab, yoningda turadigan — onang.

Bemor bo‘lib turganingda, shifo so‘rab, dori ichirib, peshonangni silab, yoningda turadigan — onang.

Yig‘layotganingda, ko‘z yoshlaringni artib, «Nega yig‘layapsan?» deb yoningda turadigan — onang.

Ishing orqaga ketib, sen uchun jonini «fido» qilmoqchi bo‘lganlar yo‘qolib qolganda, yoningda turadigan — onang.

Xursand bo‘lganingda, shodligingdan sevinib, yuzida tabassum bilan yoningda turadigan — onang.

Qo‘pollik bilan xafa qilsang ham darrov kechirib, «O‘z bolamdan xafa bo‘larmidim» deya bag‘riga bosadigan ham — onang.

Dilini og‘ritib, dunyoni ko‘ziga tor qilib yuborganingda ham seni qarg‘amaydigan, balki “Seni tug‘may men o‘lay” deya o‘zini yomonlaydigan ham – onang.

Jannatga kirishing uchun birinchi bo‘lib rozi qilishing kerak bo‘lgan inson ham – onang.

Duolaringda o‘zingdan avval esga olishing lozim bo‘lgan insoning ham – onang.

Qorni och bo‘lsa ham, taomini senga uzatadigan, usti yupun bo‘lsa ham sening yangi libos kiyishingni istaydigan, o‘zi ko‘rmagan kunlarni ko‘rishingni yuragining tub-tubidan xohlaydigan inson ham – onang.

Alloh taolo ota-onalarimizni O‘z panohida asrab, vafot etganlarini rahmatiga g‘arq etsin!

Nozimjon Iminjonov tayyorladi