frontend\widgets\header\Header: Attempt to read property "fajr" on null

Qur’onni tinglash odobi haqida bilasizmi?

14.02.2018   22857   6 min.
Qur’onni tinglash odobi haqida bilasizmi?

Mamlakatimizda o‘tkazilayotgan Qur’on musobaqasini ko‘rish, unga some’ bo‘lib, fayzu-rahmat kechalarida ishtirok etish niyatida yurtdoshlarimiz soni kundan-kunga ortib bormoqda. Xo‘sh, bu kabi marosimlarda musulmon kishi o‘zini qanday tutishi lozim? Qur’onga hurmat, uni eshitish odoblari nimalardan iborat? Quyidagi maqola aynan shu haqda: 

Qur’oni Karim Alloh taoloning O‘z Payg‘ambari Muhammad (sollallohu alayhi va sallam)ga vahiy orqali nozil qilgan kalomidir. Shu sababdan ham Qur’on muqaddas ilohiy kalom hisoblanadi. Har bir musulmon  uning haybatini qalbda his qilib, hurmatini o‘z o‘rniga qo‘yishi lozim. Mujtahid ulamolarimiz oyat va hadislarga asoslanib, Qur’on ya’ni, Mus'haf va uning qiroatiga tegishli bo‘lgan fiqhiy hukmlarni batafsil bayon qilganlar. Qur’on qiroati ustozlari esa, Qur’on o‘qish, tajvid qoidalariga rioya qilish, o‘rganish, tinglash va unga amal qilish fazilatlari va odoblari hamda Qur’onni to‘liq yodlagan qoriga beriladigan ajr-savoblar haqida yetarlicha so‘z yuritganlar. 

Biz ushbu maqolada Qur’oni karimga tegishli odoblardan biri Qur’on tilovatini tinglash odobi haqida to‘xtalib o‘tmoqchimiz. 

Alloh taolo bu borada O‘zining kalomida shunday marhamat qilgan: 

 “Qur’on o‘qilganda uni tinglangiz va sukut saqlangiz! Shoyad (shunda) rahm qilingaysiz!” 

Namoz ilk farz qilinganda namoz ichida o‘zaro gaplashish joiz bo‘lgan. Ushbu oyati karima namozda gapirishni nasx (bekor) qilib, jim turib Qur’onga quloq solishga buyurgan. Ya’ni, xos sabab bilan nozil bo‘lgan. Lekin ulamolarimiz Lafzning umumiyligi e’tiborga olinadi, sababning xosligi emas” degan qoidaga ko‘ra, “uni tinglangiz va sukut saqlangiz” buyrug‘i namoz ichi va namozdan tashqariga barobar tegishlidir, deyishgan. 

Ibn Jazviy: “Ushbu oyatga ko‘ra, Qur’onga quloq soluvchiga rahmat nihoyatda yaqin bo‘ladi”, degan.Mazkur qoidalarga asosan, ulamolarimiz Qur’oni karim tilovat qilinganda unga jim turib, quloq osish vojibligi haqidagi hukmni chiqarganlar. Xususan, hanafiy mazhabi ulamolari namozda imom qiroat qilganida, iqtido qiluvchilar jim quloq osishi lozimligini alohida ta’kidlaganlar. 

Ibn Obidin (rahmatullohi alayh) aytadi: “Aslida, Qur’onga quloq solish farzi kifoyadir. Chunki bunda unga e’tibor qilish, zoye qilmaslik bo‘lgan haqni bajarish bor”. 

Hamaviy ustozi, qozilar qozisi Minqoriyzoda ismi bilan mashhur bo‘lgan Yahyo (rahmatullohi alayh)dan “Qur’onga quloq solish farzu ayndir”, degan so‘zni naql qilgan. 

Darhaqiqat, hanafiy ulamolarimiz bir insonning Qur’on tinglashi o‘zi qiroat qilishidan afzaldir, deyishadi. Chunki, tinglovchi tinglashi bilan farzni ado qiladi. Qur’on qiroati esa, farz emas. Abu Su’ud: “Qur’on tinglash qiroat qilishdan savobliroqdir, chunki tinglash farz, qiroat farz emas”, degan. 

Ba’zi ulamolar Qur’on tilovatiga quloq solmasdan boshqa gap-so‘zlar bilan mashg‘ul bo‘lish, shariatga nisbatan odobsizlik bo‘lishini aytishgan. 

Shu bilan birga, jumhur ulamolar Qur’onnig barcha tajvid va qiroat qoidalariga rioya qilinib o‘qilgan qiroatga jim quloq tutish lozimligini alohida ta’kidlaganlar. 

O‘z o‘rnida oqil musulmon Qur’onning hurmatiga rioya qilgan holda o‘zini ham, boshqalarni ham gunohkor qilmaslik uchun odamlar ish bilan mashg‘ul bo‘ladigan o‘rinlarda baland ovozda tilovat qilmasligi lozim. Biror kishi insonlar o‘z ishlari bilan mashg‘ul bo‘ladigan ishxonalarda, oldi-sotdi qiladigan bozorlarda, dars bilan mashg‘ul bo‘ladigan darsxonalarda, uy ishlari bilan mashg‘ul bo‘lganda baland ovozda Qur’on o‘qisa, eshituvchilar uzrli sanalib, tilovat qilgan odam gunohkor bo‘ladi. Bunday holatlarda eshituvchilardan gunohning soqit bo‘lishi, insonlarni qiyin ahvolga solib qo‘ymaslik uchundir. Zero, Alloh bizga dinda qiyinchilik qilmagan. Bunday o‘rinlarda tilovat qilgan kishi Qur’on hurmatini zoye qilgani uchun gunohkor bo‘ladi. 

Musulmon inson uchun tajvid qoidalariga rioya qilib, go‘zal ovozda qiroat qiladigan qoridan tilovat qilib berishini so‘rab, uni tinglashi mustahabdir. Imom Navaviy aytadilar: “Bilginki, ko‘pchilik ulamolar (Alloh ulardan rozi bo‘lsin) chiroyli ovozli qiroat sohiblaridan tilovat qilib berishlarini so‘rashib, ularni tinglashar edilar. Ilmiy majlislarini Qur’on tilovati bilan boshlab, Qur’on tilovati bilan nihoya qilar edilar”. 

Eng muhimi bu Payg‘ambarimizning sunnati hamdir. Abdulloh ibn Mas’ud roziyallohu anhum aytadi: “Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) menga: “Menga qiroat qilib bergin”, dedilar. Men: “Ey Rasululloh, Qur’on sizga nozil qilingan bo‘lsa, sizga men qiroat qilib berayinmi?”, dedim. U zot “Ha”, dedilar.Boshqa rivoyatda “Men Qur’onni boshqadan eshitishni xush ko‘raman”, dedilar. Men “Niso” surasini o‘qib, “Har bir ummatdan (o‘z payg‘ambarini) guvoh sifatida keltirganimizda va sizni (ey, Muhammad!) ularga guvoh qilib keltirganimizda, (ularning holi) ne kechur?!” oyatiga yetganimda, “Yetarli” dedilar. Qarasam ikki ko‘zlaridan yosh oqayotgan ekan”, deyilgan. 

Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam)ning boshqadan Qur’on eshitishni xush ko‘rganlari, Qur’on qiroatini ustozdan o‘tkazib olish sunnat ekanini bildirib qo‘yish ehtimolidan bo‘lishi mumkin. Yoki yaxshi tadabbur qilish uchun bo‘lishi ham mumkin, chunki qiroat qilgan odam uning tajvid qoidalari va hukmlariga rioya qilaman, deb, eshitgan odamchalik tadabbur qilish imkoni bo‘lmaydi. 

Imom Dorimiy va boshqalar Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilishgan. U zot Abu Muso Ash’ariy (roziyallohu anhu)ga: “Bizga Rabbimizni eslatgin” , der, Abu Muso esa uning huzurida Qur’on o‘qir edi. 

Shuningdek Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam) Qur’on qiroatini o‘rganishni va mohir qorilardan puxta o‘zlashtirib olishni buyurganlar. Shu sababdan ham sahobiylarga: “Qur’onni to‘rt kishidan olinglar: Abdulloh ibn Mas’ud, Solim, Muoz va Ubay ibn Ka’bdan”, deb buyurganlar. U zotning ushbu buyruqlari ummatning keyingilariga mohir qorilaridan Qur’onni yaxshi o‘rganib olishlariga buyruq bo‘lib qolaveradi. 

Har bir musulmon Qur’onni bevosita qoridan eshitadimi yoki biror texnik vositalari orqali eshitadimi, jim turib tinglashga intilishi va Qur’on qiroati majlisi odoblariga qat’iy rioya qilishi lozim. 

Farhod JO‘RAYEV

Shayxontohur tumani, “Xuvaydo” jome masjidi imom noibi 

O‘MI Matbuot xizmati

Qur'oni karim
Boshqa maqolalar
Yangiliklar

Shayboniylar daxmasi ziyoratgohga aylantiriladi

13.08.2026   6683   3 min.
Shayboniylar daxmasi ziyoratgohga aylantiriladi

Samarqandning yuragi boʻlgan Registon maydoni hududidagi Shayboniyxon va uning sulolasi dafn etilgan maskan ziyoratgohga aylantiriladi.

Registon majmuasi rahbari Xonqul Samarovning soʻzlariga koʻra,1960–1962-yillarda hozirgi Islom Karimov koʻchasini kengaytirish, obodonlashtirish ishlari jarayonida mazkur daxma shu hududda boʻlgan Shayboniyxon madrasasi hovlisidan Registon maydoniga – Tillakori va Sherdor madrasalari yoniga koʻchirilgan.

“Maʼlumki, mazkur hudud Amir Temur bobomiz davrida Samarqand shahrining eng muhim markazlaridan biri boʻlgan, bu hududda koʻplab madrasa va masjidlar bunyod etilgan. Jumladan, Amir Temur masjidi va uning roʻparasida Bibixonim madrasasi qad rostlagan. Keyinchalik Mirzo Ulugʻbek bobomiz tomonidan ulkan madrasa qurilgan. Balki Shayboniyxon ham ana shu ulugʻvor madrasa va masjidlarga havas qilib, ularning yonida madrasa qurgandir. Chunki, tarixiy manbalardan bilamizki, Muhammad Shayboniyxon ham ulugʻ hukmdor boʻlish bilan birga ilm-maʼrifat homiysi, ilmli inson va ijodkor sifatida Samarqandda ulkan bunyodkorlik ishlarini amalga oshirgan, koʻplab masjid va madrasalar qurdirgan. Amir Temurdan keyin qudratli davlat tashkil etib, uning chegaralarini kengaytirgan, obod qilgan”, deydi Registon majmuasi rahbari.

Tarixiy manbalarda Shayboniyxon 1510-yilda Eron shohi Ismoil Safaviy bilan boʻlgan jangda halok boʻlgach, uning boshsiz tanasi Samarqandga keltirilib, Baland Sufaga dafn qilingani yozilgan.

Baland Sufa oʻz vaqtida Shayboniyxon madrasasida boʻlgan va keyinchalik (1960–1962-yillarda) oʻz holicha Registon hududiga koʻchirilgan daxmadir.

Xonqul Samarovning qoʻshimcha qilishicha, shu paytgacha Muhammad Shayboniyxon shaxsiga munosabat ortidan bu joyga ham yetarli darajada eʼtibor qaratilmagan.

Shuningdek, u oltmish yildan ortiq vaqtdan buyon ushbu hududda turgan bu ziyoratgoh haqida oddiy odamlar, hatto koʻpchilik tarixchilarda ham ma'lumot yo'qligini, bunga sabab esa hududda hech qanday koʻrgazmali vosita yoki yozuv mavjud emasligini taʼkidlaydi.

“Yillar davomida xalqimiz ongiga Bobur ijobiy, Shayboniyxon salbiy shaxs sifatida singdirildi. Aslida esa davlatchilik tariximiz, qolaversa, adabiyotimiz rivojida bu ikki buyuk bobomizning ham oʻz munosib oʻrni, hissasi bor. Zahiriddin Muhammad Boburning oʻzi ham “Boburnoma”da bu zotning nomi haqida toʻxtalib, “Shayboq”, yaʼni “kuch-qudratli” degan taʼrif bergan. Shayboniyxon va shayboniylar tomonidan Samarqandda, umuman, ushbu mintaqada katta bunyodkorlik ishlari amalga oshirilgani haqida tarixiy manbalarda koʻplab maʼlumotlar uchraydi. Masalan, Shayboniyxon bir necha bosqichli oʻqitish tizimi joriy etib, barcha ilmlardan xabardor boʻlish uchun bola 26-yil taʼlim olishi kerak, deb hisoblagan. Ikki yillik maktab taʼlimidan soʻng har biri 8-yildan iborat uch bosqichli madrasa taʼlimini olish zarur boʻlgan”, deya maʼlumot beradi Registon majmuasi rahbari Xonqul Samarov.

Maʼlumot uchun, Shayboniyxon kuchli sarkarda, hukmdor boʻlish bilan birga ijodkor sifatida nafis gʻazal va ruboiylar, dostonlar yozgan. Jumladan, “Bahr-ul xudo” nomli dostoni va oʻgʻli valiahd Temur sultonga atalgan pand-nasihatlardan iborat kitobi mavjudligi qayd etiladi.

Tarixiy manbalarda keltirilishicha, u bobosi Abulxayrxon vafotidan keyin parokanda boʻlib ketgan qabilalarni birlashtirib, koʻchmanchi oʻzbeklar davlatini qayta tiklagan. Movarounnahr, Xorazm va Xurosonni egallab, qudratli davlat barpo qilgan. Muhammad Shayboniyxon butun mintaqani yagona bir markaz – Samarqand qoʻl ostida birlashtirgan.

O'zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati

O'zbekiston yangiliklari