Sayt test holatida ishlamoqda!
04 Mart, 2026   |   15 Ramazon, 1447

Toshkent shahri
Tong
05:35
Quyosh
06:53
Peshin
12:40
Asr
16:32
Shom
18:21
Xufton
19:33
Bismillah
04 Mart, 2026, 15 Ramazon, 1447

Takfir (Musulmonni kofirga chiqarish)

19.05.2017   12475   5 min.
Takfir (Musulmonni kofirga chiqarish)

Takfir – arabcha so‘z bo‘lib, biror bir musulmonni assossiz kofirga chiqarish, deganidir.

Mo‘min kishi garchi kabira gunohlar sodir etgan bo‘lsa-da, do‘zaxda abadiy qolmaydi. Chunki Alloh taolo: “Bas, kim zarra og‘irligida yaxshilik qilsa ham ko‘radir”.(Zalzala surasi, 8-oyat). Azuddudin Iyjiy rohimahulloh “yaxshilik” degan so‘zning ostiga iymon ham kiradi, mo‘min kishi o‘sha kunda iymonini ko‘radi, deydilar. Shuning uchun, kabira gunoh qilgan kishi mo‘min bo‘lsa, jannatga oxiri bo‘lib kiradi.

Kabira gunohlar quyidagilar: Allohga shirk keltirish, nohaq jonni o‘ldirish, pokdomon ayolga zinoda tuxmat qilish, zino qilish, sehr qilish, dushman kelayotganda qochish, yetimlar molini yeyish, musulmon ota-onaga oq bo‘lish, ribo molini yeyish, xamr (mast qiluvchi ichimlik) ichish va boshqalar. Mutloq kabira gunoh esa – kufrdir. Zotan, kufrdanda kattaroq gunoh yo‘q. Musulmon kishi iymoni bor ekan kofir hisoblanmaydi, garchi katta gunohlarni sodir etgan bo‘lsa ham. Hozirda chiqayotgan ba’zi adashgan oqimlar har qanday gunoh ish qilgan kishini kofirga chiqarishadi. Ularning bu da’volari asossizdir. Zero Alloh taolo shunday deydi: “Albatta, Alloh O‘ziga shirk keltirilishini kechirmas. Undan boshqa gunohni, kimni xohlasa, kechirur. Kim Allohga shirk keltirsa, shubhasiz, katta gunohni to‘qibdir” (Niso surasi, 48-oyat).

Shundan kelib chiqadiki, Alloh taolo tavbasiz ham, agar xohlasa, katta-yu kichik gunohlarni avf etadi. Shunday ekan, musulmon kishi Alloh taoloning marhamatidan umidini uzmasligi barobarida gunoh sodir etganiga Alloh taoloning azobini esdan chiqarmasligi darkor. Ya’ni, domio xavf va rajo (umid) o‘rtasida yurmog‘i kerak.

Alloh taolo mo‘min kishiga musibatu balolarni uning gunohlariga kafforot bo‘lsin uchun yuboradi. Ularga sabr qilsa ham ajr oladi, ham gunohlari avf etiladi. Mobodo, bundan keyin ham gunohlari ortsa, o‘lim shiddatidagi qiyinchiliklarda gunohlar to‘kiladi. Bundan keyin ham gunohlari bo‘lsa, qab qisishi, uning azobida kafforot bo‘ladi. bulardan ham keyiin mo‘min kishini gunohlari bo‘lsa, Sirot ko‘prigi dan o‘tishdagi qiyinchiliklarda gunohlari to‘kiladi. Bordiyu, yana gunohlar ortsa, do‘zax olovi ularni kuydiradi.

Xullas, qalbida iymon nuri bo‘lgan kishi, gunhkor bo‘lsa-da, kofir bo‘lmaydi va jahannamda abadiy qolmaydi. Alloh taolo mo‘min bandasiga o‘ta mehribon va rahmili Zotdir![1]

"Takfir" masalasi to‘g‘risida ahli sunna va adashgan firqalar o‘rtasidagi farqlar:

Ahli sunna: gunohi kabira mo‘min bandani imondan ham chiqarmaydi, kufrga ham kirgizmaydi.

Mu’taziliylar:  gunohi kabira mo‘min bandani imondan chiqaradi, lekin uni kufrga kirgizmaydi.

Xavorijlar: gunohi kabira mo‘min bandani imondan chiqaradi va kufrga kirgizadi.

Murjialar: kufr bilan birga toat naf bermaganidek, imon bilan birga gunoh ham zarar bermaydi.

Kalom va fiqh ulamolariga ko‘ra, biror-bir musulmonni kofirga chiqarmaslik lozimdir.

Biroq ba’zi adashgan firqalar esa mo‘min-musulmon bo‘lgan shaxsni gunohi tufayli kofirga chiqarib yuboraverishadi. Kofirga chiqarib, qatl qilishadi, tahqirlashadi, azob-uqubatlarga duchor qilishadi. Buning sababi - ular ilmda mustahkam emaslar, uni puxta egallamaganlar.

Ayrim kishilar, ayniqsa, yoshlar buni bilmasdan islom aqidalariga zid ravishda faoliyat olib borayotgan kishilar to‘dasiga qo‘shilib qolmoqda. Bunday aqidaparastlar islom dinining asl mohiyatini tushunmagan yoshlarda mutaassiblik ruhining ildiz olishiga imkon yaratadi, ularni Vatanga qarshi ruhda tarbiyalashga harakat qiladi.

O‘zidan boshqalarni kofirlikda ayblash islom dini ta’limotiga zid ekani Payg‘ambarimiz (s.a.v.) hadislari va ulamolarning asarlarida quyidagicha berilgan. Imom Buxoriy rivoyat qilgan hadisda shunday deyiladi: “Agar bir kishi o‘z birodariga: «Ey kofir» desa, ikkisidan biri o‘shanday (ya’ni kofir) bo‘ladi”. Ya’ni ayblangan kishi musulmon bo‘lsa, ayblovchining o‘zi kofir bo‘lib qoladi. 

Hazrat Oysha (roziyallohu anho): “Ahli qiblani kofirga chiqarish yo‘q”, deganlar.

Mufassir, muhaddis olim Jaloliddin Suyutiy esa: “Musulmonni kofirlikda ayblagan odam, uni o‘ldirgan bilan barobardir”, deb ta’kidlaganlar. 

Takfirchilar din masalasida ilm va aqlni emas, balki his-tuyg‘uni hukmron tutishlari oqibatida ayrim oyati karimalar va hadisi shariflarning noto‘g‘ri ta’vil qilgan holda, qandaydir xatolarni ro‘kach qilib, hech bir shar’iy asossiz, musulmonlarni kofirga hukm qilmoqdalar. 

Imon qalbda bo‘ladi. Bir insonning qalbini bilmasdan turib, qaysidir ishi uchun darrov kofirga chiqarishdan ehtiyot bo‘lish lozim. Aks holda bu tamg‘a insonning o‘ziga qaytib, imondan ayirishi hech gap emas. Zero, yuqorida keltirilgan hadisi shariflarning mazmuni kofir bo‘lmagan odamni kofirga chiqargan kimsaning o‘zi kufrga tushib qolishini anglatadi. 

Komilov Ilhom

TII bitiruvchisi

 

[1] Husayn ibn Shihob al-Kayloniy. Sharhul-aqoidil-izdiyya. Bayrut: Dorul-fikr. 2011 y. –B. 86, 87.

MAQOLA
Boshqa maqolalar

Baqara surasi fazilatlari

03.03.2026   6111   6 min.
Baqara surasi fazilatlari

Bismillahir Rohmanir Rohiym

Qur’oni karimning ikkinchi surasi “Baqara” deb nomlanib, u Madinada nozil bo‘lgan, 286 oyatdan iborat. “Baqara” so‘zi sigir ma’nosini bildiradi. Bu sura Baqara deb nomlanishiga sabab shuki, o‘tmishda Bani isroillik bir kishi o‘ldirilganida uning qotili topilmaydi. Shunda Alloh taolo Muso alayhissalomga vahiy yuborib: “Qavmingga ayt, sigir so‘yib, uning bir bo‘lagi bilan o‘likni ursin”, deb buyuradi. Allohning buyrug‘i bajarilganidan so‘ng o‘likka jon kirib, qotili kimligini aytib beradi.

Surada sigir bilan bog‘liq voqea keltirilgani uchun unga Baqara deb nom berilgan. U Qur’ondagi eng yirik sura bo‘lib, unda e’tiqod, ibodat, iqtisod, muomala, axloq, nikoh, taloq, idda kabi masalalar bilan bir qatorda Muso alayhissalom Fir’avn va Bani Isroil qavmi o‘rtasidagi mojarolar o‘z aksini topgan.

Suraning avvalida mo‘minlar, kofirlar va munofiqlar sifatlari haqida bayon qilinib, keyin insonning yaratilish qissasi, ro‘za, haj va umra ibodati masalalari, ko‘pgina ijtimoiy masalalar oila, taloq, emizish, idda, mushrika ayolga uylanish haromligi, sudxo‘rlikning man etilgani va uning oqibatlari, qarz oldi-berdi masalalari, qiyomat kuni dahshatlari zikr qilinadi. Shuningdek, Bani Isroilning o‘tmishda qilgan makr-hiylalari, xiyonati, aldamchiliklari, buzuq tabiati haqida xabardor qiladi. Suraning oxirida mo‘minlarning tavba qilishga, Allohga doimo tazarruda bo‘lishiga chaqiriq keladi.

Ushbu suraning fazilatlari haqida hadislarda ham bayon etilgan. Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: «Qur’onni o‘qinglar, chunki u qiyomat kuni o‘z ahli uchun shafoatchi bo‘ladi. Ikki yorituvchi nur – Baqara va Oli Imron suralarini o‘qinglar. Zero, bu ikkisi qiyomat kuni ikki bulut yoki bir guruh saf-saf qushlar shaklida kelib, o‘z sohiblarining hojatini ravo qiladi. Baqara surasini o‘qinglar. Uni o‘qish baraka, tark etish esa hasratdir», deganlar (Imom Muslim, Imom Dorimiy, Imom Ahmad rivoyati).

Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: «Uylaringizni qabrga aylantirmanglar! Baqara surasi o‘qilgan uyga shayton kirmaydi», dedilar (Imom Termiziy rivoyati).

Abdulloh ibn Mas’ud roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Payg‘ambar alayhissalom: «Har narsaning sanomi – ko‘zga ko‘ringan joyi bo‘ladi. Baqara surasi Qur’onning sanomidir. Albatta, shayton (qaysi bir) uyda Baqara surasi o‘qilayotganini eshitsa, (u yerdan) chiqib ketadi», dedilar (Imom Hokim rivoyati).

Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: «Qur’on oyatlarining sayyidi Oyatul Kursiydir», deganlar (Imom Hokim rivoyati).

Ubay ibn Ka’b roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: «Ey Abu Munzir, Allohning kitobidan sen yod olgan qaysi oyat ulug‘ ekanini bilasanmi?» dedilar. Men: «Allohu laa ilaha illa huval hayyul qoyyum», dedim. Shunda u zot ko‘ksimga urib: «Ilm muborak bo‘lsin, ey Abu Munzir», dedilar (Imom Muslim rivoyati).

Abu Umoma rivoyat qilgan hadisda Payg‘ambarimiz alayhissalom: «Kim har farz namozdan keyin “Oyatul Kursiy”ni o‘qisa, uning jannatga kirishini faqat o‘lim to‘sib turadi, xolos» dedilar (Imom Nasaiy rivoyati).

Abdulloh ibn Abbos roziyallohu anhu: «Kim Baqara surasidan o‘n oyatni – avvalidan to‘rt oyat, oyatul kursiy va undan keyingi ikki oyat hamda oxiridan uch oyatni kechasi o‘qisa, o‘sha uyga shu kechasi shayton kirmaydi» (Imom Dorimiy rivoyati).

Rasululloh sollallohu alaĭhi va sallam: «Kim Baqara surasi oxiridagi ikki oyatni bir kechada o‘qisa, kifoya qiladi», dedilar (Imom Buxoriy, Imom Muslim rivoyati). Olimlar hadisdagi “kifoya qiladi”ni ushbu oyatlarni o‘qigan inson barcha yomonliklardan saqlanishi, savob olishi, tunni ibodat bilan o‘tkazishiga kifoya qiladi deb sharhlaganlar.

Ibn Abbos roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Bir kuni Jabroil alayhissalom Rasululloh sollallohu alayhi vasallam huzurlarida o‘tirgan edilar, ustlarida yangrayotgan bir ovozni eshitdilar. Boshlarini ko‘tarib, bu osmondagi bir eshik bo‘lib, bugun shu eshik ochildi. Faqat bugun ochildi, hamda u yerdan bir farishta tushdi. Shu farishta yer yuziga bugun tushdi, xolos. Bundan oldin tushmagan edi. Farishta salom berib, ikki nur bashoratini ber, dedi.  «Bundan oldin biror payg‘ambarga berilmagan, dedi. U Fotiha surasi va Baqara surasining oxiridir. Undan biror harf o‘qisangiz, uning savobi beriladi», dedi (Imom Muslim rivoyati).

Ushbu sura haqida Ibn Arabiy: «Mening uztozlarim ushbu sura haqida shunday zikr qiladilar: Bu surada mingta amr, mingta nahiy va mingta xabar bor», deganlar.

Zubayd Abdurahmon ibn Asvaddan rivoyat qiladi: «Kim Baqara surasini o‘qisa, buning evaziga unga jannatda toj kiydiriladi» (Imom Dorimiy rivoyati).

Baqara surasini muntazam o‘qib yurgan va unga amal qilgan inson shayton, ins va jinlarning yomonligidan, sehr-jodudan, hasad va nafratdan, balo va ofatlardan, turli xil kasalliklardan omonda bo‘lib, Alloh taoloning himoyasida bo‘ladi. Shuningdek, uning yuzi nurli, umri barakali, rizqi keng, mol-dunyosi ziyoda bo‘lishiga sabab bo‘ladi. Agar kasal bo‘lsa dardiga davo topadi, qiyomatda shafoatchi bo‘ladi, qiyomat kuni dahshatlaridan omonda bo‘ladi, do‘zaxdan esa parda bo‘ladi. Surani o‘qib keyin qilingan duolar mustajobdir, chunki bu surada Alloh taoloning go‘zal ismlari bor. Ushbu surani o‘qish, o‘rganish, oyatlarini tadabbur qilish, unga ixlos bilan amal qilish ulkan ajr, xayr va barakadir. Alloh taolo barchamizni ushbu suraning fazilatlariga muyassar qilsin.

“Tafsiri hilol”, “Qur’oni karim ma’nolarining tarjima va tafsiri”
va boshqa manabalar asosida Dilshodjon MAMADALIYEV tayyorladi.