Аллоҳу акбар!
Аллоҳу акбар!
Аллоҳу акбар!
Аллоҳу акбар!
Ашҳаду ал лаа илаҳа иллаллоҳ!
Ашҳаду ал лаа илаҳа иллаллоҳ!
Ашҳаду анна Муҳаммадар росулуллоҳ!
Ашҳаду анна Муҳаммадар росулуллоҳ!
Ҳайя ъалас-солаҳ!
Ҳайя ъалас-солаҳ!
Ҳайя ъалал фалаҳ!
Ҳайя ъалал фалаҳ!
Аллоҳу акбар!
Аллоҳу акбар!
Лаа илаҳа иллаллоҳ.
Маъноси: Аллоҳ улуғдир!
Аллоҳ улуғдир!
Аллоҳ улуғдир!
Аллоҳ улуғдир!
Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига иқрорман! Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига иқрорман!
Муҳаммад Аллоҳнинг элчиси эканига иқрорман! Муҳаммад Аллоҳнинг элчиси эканига иқрорман!
Намозга шошилинг!
Намозга шошилинг!
Нажотга шошилинг!
Нажотга шошилинг!
Аллоҳ улуғдир! Аллоҳ улуғдир!
Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ!
Бомдод намозининг азонида Ҳайя ъалал фалаҳ! сўзларидан кейин икки марта «Ас-солату хойрум минан-навм! («Намоз уйқудан афзалдир!») калималари айтилади.
АЗОН ДУОСИ
Аллоҳумма робба ҳазиҳид даъватит таммаҳ. Вас-солатил қоимаҳ, ати Муҳаммаданил васийлата вал фазийлаҳ. Вад-дарожатал ъалиятар рофиъа. Вабъас-ҳу мақомам маҳмуданиллазий ваъадтаҳ. Варзуқна шафа-ъатаҳу явмал қиямаҳ. Иннака ла тухлифул миъад!
Маъноси: Ушбу комил даъватнинг ва вақти ҳозир бўлган намознинг Парвардигори, ё Аллоҳ! Муҳаммад (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)га васила, фазилат, баланд ва олий даража ато эт. Уни Ўзинг ваъда қилган мақтовли мақомда тирилтир. Бизга Қиёмат куни унинг шафоатини насиб эт. Албатта, Сен ваъдага хилоф қилмайсан.
ЎМИ матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
حدثنا عيسى بن أحمد العسقلاني وأبو عبيدة السري بن يحيى بن السري قال: نا يعلى بن عبيد نا الأعمش عن عمارة عن عبد الرحمن بن يزيد قال: قال عبد الله: كنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم شبابا ليس لنا شيء قال :”يا معشر الشباب من استطاع منكم الباءة فليتزوج فإنه أغض للبصر وأحصن للفرج ومن لم يستطع فعليه بالصوم فإن الصوم له وجاء.“
Абдуллоҳ розияллоҳу анҳу айтадилар: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва ъалаа олиҳи васаллам билан бирга эдик. Ҳеч нарсамиз йўқ йигитлик чоғимиз эди. У зот алайҳиссалом: “Эй ёшлар! Сизлардан ким оила қуришга қодир бўлса, уйлансин. Зеро, бу кўзни тўсувчироқ ва фаржни сақловчироқдир. Ким қодир бўлмаса, рўза тутсин, мана шу унинг учун бичилишдир”, дедилар.
Абу Саид Ҳайсам ибн Кулайб Шошийнинг
“Муснади Шоший” асаридан
Даврон НУРМУҲАММАД таржимаси