Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Эй бандаларим, тун-у кун гуноҳ иш қилсангиз ҳам Мен барча гуноҳларни кечириб юбораман. Мендан мағфират сўранг, мағфират қиламан. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтадилар: Аллоҳ таоло Ҳадиси қудсийда бундай марҳамат қилган: "Иззатим ва Жалолимга қасамки, Агар бандам тунда тавба қилса қабул қиламан, кундузи тавба қилса ҳам қабул қиламан. Агар бандам Мен томон бир қарич яқинлашса, Мен унга бир зироъ яқинлашман. Агар бандам Мен томон бир зироъ яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман. Бандам мен томонга юриб келса, Мен унга югуриб бораман. Истиғфор айтса, кечираман. Айбларини беркитишимни истаса, яшираман. Тавба қилса, тавбасини қабул қиламан. Ким Мен учун бир нарсани тарк этса, унинг эвазига ундан афзалини бераман. Ким Менинг куч-қудратим билан ҳаракат қилса, унга темирни ҳам юшмоқ қилиб қўяман. Агар Мен истаган нарсани истаса, Мен ҳам у истаган нарсани истайман. Мени зикр қилувчилар Мен яхши кўрганларимдир. Менга шукр қилувчилар Мен уларга зиёда қилиб берувчиларимдир. Менга итоатсизлик қилганларни ҳам Раҳматимдан ноумид қўймайман. Агар тавба қилсалар, Мен уларнинг Ҳабибидирман. Агар тавба қилмасалар, Мен уларнинг Табибидирман. Мен тавба қилувчиларни, доимо покланиб юрувчиларни яхши кўраман. Уларни гуноҳ ва маъсиятлардан поклаш учун мусибатлар билан синайман. Ким бир яхшилик қилса, унга ўн баробар ёки ундан ҳам зиёда қилиб яхшиликлар бераман. Борди-ю ким бир гуноҳ иш қилса, ўша ёмон иши учун бир жазо бераман ёки кечиб юбораман. Бандаларимга онанинг фарзандига бўлган меҳр-шафқатидан ҳам кўра меҳрибонроқман".
Юрак уриб турар, ҳаёт давом этар экан тавба қилишга шошилайлик.
Тавба – Аллоҳнинг раҳматидир. Аллоҳ Ўзига истиғфор этишга амр қилибдики, демак албатта, бизни мағфират этади.
Дуоларимизни қабул этади, шунинг учун Ўзига дуо қилишга буюрган.Бандам ҳузуримга Ер юзини гуноҳга тўлдириб келса ҳам унинг гуноҳларини кечиб юбораман.
Даврон НУРМУҲАММАД
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
مع الامام البخاري بعد وفاته :
قال الامام الذهبي في / سير أعلام النبلاء ج12/ص469 :
قال أبو علي الغساني أخبرنا أبو الفتح نصر بن الحسن السكتي السمرقندي قدم علينا بلنسية عام أربعين وستين وأربع مئة قال قحط المطر عندنا بسمرقند في بعض الأعوام فاستسقى الناس مرارا فلم يسقوا فأتى رجل صالح معروف بالصلاح إلى قاضي سمرقند فقال له إني رأيت رأيا أعرضه عليك قال وما هو قال أرى أن تخرج ويخرج الناس معك إلى قبر الإمام محمد بن إسماعيل البخاري وقبره بخرتنك ونستسقي عنده فعسى الله أن يسقينا قال فقال القاضي نعم ما رأيت فخرج القاضي والناس معه واستسقى القاضي بالناس وبكى الناس عند القبر وتشفعوا بصاحبه فأرسل الله تعالى السماء بماء عظيم غزير أقام الناس من أجله بخرتنك سبعة أيام أو نحوها لا يستطيع أحد الوصول إلى سمرقند من كثرة المطر وغزارته وبين خرتنك وسمرقند نحو ثلاثة أميال.
Абу Али Ғассоний айтади: Абу Фатҳ Наср ибн Ҳасан Сакатий ас-Самарқандий 464 йили Валенсиядан бизнинг ҳузуримизга келди. Бир неча йиллардан бери Самарқандда қурғоқчилик ҳукм сурарди. Одамлар қайта-қайта истисқо қилиб Аллоҳга дуо-илтижо этсалар ҳам, ёмғир ёғмас эди.
Шунда тақводорлиги билан танилган бир солиҳ киши Самарқанд қозисининг олдига бориб, унга: "Менда бир фикр (таклиф) бор", деди.
"Қандай фикр экан?" деди қози.
Солиҳ: "Сиз бошчилигингизда Хартангдаги Имом Муҳаммад Исмоил ал-Бухорийнинг қабрига одамлар билан бориб, унинг қабри ёнида Аллоҳга илтижо қилиб дуо қиламиз, шоядки Аллоҳ бизга ёмғир ёғдирса", деди.
"Ажойиб фикр", деди қози.
Қози бошчилигидаги одамлар тўпланиб қабр соҳиби Бухорийни ўртага қўйиб Аллоҳга йиғлаб илтижо қилдилар. Ва ниҳоят Аллоҳ таоло серсув бўлган ёмғирни юборди. Бир ҳафта давомида тинимсиз ёмғир ёғди. Одамлар ёмғир тинишини кутиб бир ҳафта Хартангда қолиб кетишади.
Имом Заҳабий (Сияри аълом ан-нубала. Ж.12. Б.469.)
Даврон НУРМУҲАММАД