Hammamiz ham o‘g‘il uylantirsak, qiz chiqarsak – farzandlarimizning baxtu kamolini ko‘rsak, deb orzu qilamiz. Mehnatlarimiz ham, duolarimiz ham farzandi zurriyodlarimiz uchun.
Shu tabiatimizga ko‘ra, qizimizga sovchi kelsa, “Uyi bormi, tayinli ish joyi bormi, mashinasi bormi? deb boshlagan savolimiz aylanib-aylanib yotoqxona krovati, kir mashinasi, muzlatgich, changyutgich kabilarga boradi va qaynota-qaynonasi bilan birga yashaydimi, alohidami? qabilida yuzlab savollar so‘raladi.
Ammo shu savollar ichida ko‘pincha asosiy savollar so‘ralmay qoladi: Rabbini taniydimi, Ibodatga mahkammi, Qur’oni karimni o‘qiydimi, halol-haromni biladimi? Ertaga tug‘ilajak farzandlariga halol luqma yedirish uchun tunni kunga ulab ishlaydimi?
Zero, dunyo hayotidan maqsad – Jannatga erishmoqdir. Jannatga yetishmoq esa Alloh taoloning roziligi bilan bo‘ladi. Rabbimizning rizosi esa Uning amrlarini bajarmoq, qaytarganlaridan qaytmoq tufayli hsoil qilinadi. Tabiiyki, ikki yoshning birgalikda hayot kechirishi ham Jannatga erishish yo‘lidagi qadamlardan biridir. Qachonki yoshlar shunga intilsa!
Ammo shuncha narsani bilamiz-u, dinimiz biz musulmon oilalarning qachon kundalik hayotiga aylanishini bilmaymiz. Yoshlarimiz qachon namoz bilan turib, namoz bilan yotishni odat qiladi. Qur’oni karimni hayoti markaziga qachon qo‘yadi. Qachon Qur’on deb nafas olib, Qur’on deya nafas chiqaradi? Shuni anglab olmog‘imiz uchun bizga qabristonlarda o‘tganlar ortidan o‘qishimiz kerak bo‘lgan suralar, oyatlar talqin etildi. Tug‘ilganda o‘qidik, janozada o‘qidik, ochilishda o‘qidik, yopilishda o‘qidik... Tiriklarning o‘qiganlarni uqib olishiga ehtiyoji yo‘q kabi tushundik va o‘zimizga zarur bo‘lgan ishtiyoq ila o‘qimadik...
Savolni to‘g‘ri so‘rashimiz kerak. Bu yigit qo‘lni qo‘lga, ko‘ngilni ko‘ngilga bog‘lab yo‘lga chiqyaptimi? Shu qizga Jannatda ham yetishmoqni niyat qilyaptimi?
Jannatda ham birga bo‘ladigan juftlarni so‘raylik.
Jannatda ham birga bo‘ladigan juftlarni topaylik.
Jannatdagi juftimiz bo‘lsin deya juftimizning qadriga yetaylik.
Rabbimiz dunyodagi uylarimizni Jannat timsoli o‘laroq go‘zal hayot kechirmog‘imizni va oxiratda Jannatiga va jamoliga yetishmog‘imizni nasib aylasin.
“Pul yemas ota” jome masjidi imom-xatibi Muzaffarxon A’ZAM tayyorladi.
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Zunnun Misriy rahimahullohdan hikoya qilinadi: “Allohning Baytini haj qilish maqsadida yo‘lga chiqdim. Safar asnosida yo‘ldan adashdim. Bir payt yo‘l ustiga tashlab qo‘yilgan kishiga ko‘zim tushdi. U shu turishda o‘limini kutib yashayotgandek edi.
Borib, salom berdim. Salomimga alik oldi. “Yoningizda turishimni xohlaysiz-mi?” deb so‘radim. “Seni nima qilaman?” dedi hayron bo‘lib. “Sizga suhbatdosh, ulfat bo‘laman”, dedim.
“Senda men uchun qanaqa ulfatlik bor?!” deb so‘radi. “Agar bemor bo‘lsangiz, xizmatingizda bo‘laman”, dedim. U: “Menga Kifoya qiluvchi, Rost so‘zlovchi, ahvolimni Biluvchi Zot bor. Kim Uni do‘st deb bilmasa, unday kimsaga boshqa ulfat, suhbatdosh, do‘st yo‘q” dedi.
“Menga yaxshilik turlaridan birortasini o‘rgating yoki biror nasihat qiling, eshitib, amal qilay” dedim. Shunda u boshini ko‘tarib menga qaradi va: “Ey birodarim! O‘zingni o‘z nafsingdan saqla! Qalbingga biror illat kirishidan ehtiyot bo‘l! Agar bir ma’siyatni qilmoqchi bo‘lsang, boshingni yuqoriga ko‘tar! Kimga qarshi bo‘layotganingni, Kimga jur’at qilayotganingni, Kimga qarshi urush boshlayotganingni bil! Allohga isyon qilgan kimsa, Unga qarshi urushgan kimsa bo‘lib qolishini bilmaysan-mi?! Qilib turgan solih amallaringda bardavom bo‘l! Belingni mahkam bog‘la! Seni bu dunyodan ketkazilishidan oldin o‘zing Alloh sari yuzlan! Jahannam muridlarning kechalarini bedor qilganini, obidlarning qalblarini jarohatlaganini bilmaysan-mi?! U Zot Kitobida ularni maqtab bunday degan:
كَانُوا قَلِيلاً مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ
“Ular kechalari oz uxlar edilar”.
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
“Va ular saharlarda istig‘for aytar edilar” (Zariyat surasi, 17-18-oyatlar).
U ushbu oyatlarni o‘qidiyu, qichqirib yubordi. Shu zahoti joni uzildi. U kishiga o‘xshagan yetuk kishini ko‘rmadim. Alloh rahmatiga olsin!”.
Ahmad ibn Ibrohim Sa’labiyning
"Qur’on oshiqlari" kitobidan olindi