Jobir ibn Abdulloh raziyallohu anhudan rivoyat qilingan hadisi sharifda, Hazrati Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam: “Mo‘min mo‘minning birodaridir, hech bir holatda uning nasihatini yerda qoldirmaydi”. (“Jomi’ as-sag‘ir” 2/157), deb marhamat qilganlar.
Dinimizda mo‘minlar bir-birlari bilan aka-uka kabidirlar. Shunday ekan, mo‘minlar o‘rtasidagi haqiqiy munosabat tug‘ishgan birodarlari bilan qiladigan munosabati kabi bo‘lishi kerak. Hatto ziyodaroq bo‘lishi lozim. Shu sababdan birodarini sevmoq, unga go‘zal muomala qilmoq, uning oldida kamtar bo‘lmoq, o‘zining va aka-ukasining obro‘sini himoya kilgani kabi uning ham sharafini himoya qilmoq mo‘minlik, birodarlik shartlaridandir.
Bunday birodarlik Rasululloh sollallohu alayhi vasallam hazratlari Madinaga borgan vaqtlarida sahobai kirom o‘rtasida tadbiq etilgan. Bunday samimiy birodarlikni dunyo bir marotaba ko‘rdi. Yana bir bor ko‘rishi, balki, faqat jannatda nasib etar. Chunki bu birodarlik Makkada bor-yo‘g‘ini qoldirib, faqat Allohning roziligi uchun hijrat qilgan makkalik muhojirlar bilan ularni quchoq ochib kutib olgan Ma-dina xalqi – ansorlar orasida yuzaga keldi. Islomga yordam berganlari uchun madinalik musulmonlar ansor – yordamchi deyildi. Madinalik ansor makkalik muhojir birodariga bor-yo‘g‘ini topshirib, haqiqiy birodarlik muomalasi qilgan bo‘lsalar ham, ahli Makka – muhojirlar o‘zlariga ko‘rsatilgan bu insoniy birodarlikka minnatdorlik bildirish bilan birga, birodarlariga ortiqcha yuk bo‘lmaslik uchun savdo-sotiq bi-lan shug‘ullana boshladilar. Biroz vaqtdan so‘ng esa ularning o‘zlari boshqa muhtojlarga yordam bera boshladilar. Muhojirlardan hazrati Abdurrahmon ibn Avf (Alloh undan rozi bo‘lsin) Shom safaridan kelgan savdo mollarini tuyalari bilan birga Madina kambag‘allariga ehson qilganlar.
Ma’lumki, inson nuqsondan xoli emas. Ammo musulmon o‘z birodaridagi ba’zi kamchiliklarni shartta yuziga solmaydi. Balki munosib bir vaqtda munosib bir zabon bilan hamda tanho bir joyda aytadi va nasihat qiladi. Birodarining xa¬toyu kamchiliklarini oshkor aytish johillarning harakatidir. Zero, buning foydadan ko‘ra zarari ko‘proq bo‘ladi. Chunki o‘rtada hasad, kin-adovat, janjallar kelib chiqishi mumkin. Shuning uchun nasihat qiluvchilar, mutlaq tanho bir joyda, shirin til bilan o‘zining kamchiliklarini ham biroz misol keltirib, uni o‘zidan sovutib, uzoqlashtirmaydigan darajada o‘git berishlari lozim. Har holda, barchamiz nasihatga muhtojmiz.
Bir-birimizni to‘g‘ri kuzattan holda to‘g‘ri yo‘lga chaqirishimiz ham dinimiz amri, ham dunyoyu oxiratimizning saodati uchun zarurdir. Fayyozi Mutlaq hammamizga shunday go‘zal xulq egasi bo‘lmog‘imizni nasib aylasin.
Shayx Muhammad Zohid Qo‘tquning
“Mo‘minning sifatlari” kitobidan
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Stress – cho‘chish, xavfsirash kabi holatlar bilan kechadigan ruhiy holat. Har bir odam bunday holatlarni boshdan o‘tkazadi. Gohida ishdagi muammolar, gohida oilaviy kelishmovchiliklar yo biror farzandimizning betobligi yo moddiy qiyinchilik ruhiy holatimizga ta’sir qiladi.
Stress xavotirlanish yoki biror ishga aralashib qolish yo bo‘lmasa ichki kurash natijasida paydo bo‘ladi. Xususan, bu kabi holatlar maktab yoshida bolalikdan o‘spirinlikka qadam qo‘yish, keksalik yoshiga yetish yoki 45–50 yoshdan oshgan ayollarda klimaks kabi umrning turli bosqichlariga o‘tish paytlarida kuchayadi. Bunday paytda ko‘pincha lanj bo‘lib, hech nima yoqmay qolishi kuzatiladi. Vaqt o‘tib bu kabi holatlar o‘tib ketadi. Biroq surunkali tus olsa, bunday yoqimsiz holat uzoq davom etishi mumkin.
Tushkunlikning ko‘rinishlari sifatida quyidagilarni sanab o‘tamiz:
– Kishining o‘z vazifasi yoki amaliga nisbatan tushkunligi.
– Bemor odamning kasallik sabab stressga tushishi.
– Ona farzandi keladigan vaqtidan kechikkandagi xavotiri.
– Topshirilgan imtihon natijasi haqida qayg‘urish.
– Oilaviy kelishmovchiliklar, ajralishlar.
Bundan boshqa yana ko‘plab hollarda ham inson tushkunlik, stressni boshidan o‘tkazishi mumkin.
Ko‘p hollarda stressga tushgan kishilar o‘zlarida xotirjamlikni his qilishmayotganidan nolishadi, shuningdek, oshqozon-ichak faoliyatining buzilgani va qorindagi og‘riqlar yoki xafaqon[1], tez-tez hojattalab bo‘lish, sovqotish, qizish, javdirash yoki jinsiy hayotning izdan chiqishi kabilardan ham arz qilishadi. Ba’zilar arzimagan narsaga ham tushkunlikka tushadilar va ularni g‘am-alam, doimiy shikoyat qurshab oladi. Natijada esa bunday kishilarning kunlari bezovtalik, tushkunlik va g‘amginlikda o‘tadi.
Agarda siz stress, tushkunlikdan qutulmoqchi bo‘lsangiz, nafsingizga bir nazar soling. Bunday holatlardan qutulishingizga yordam beradigan ba’zi tavsiyalarni taqdim etamiz:
Kelajak borasida bazovtalanmang, rizqning kamligidan xavfsiramang. Zero, rizq beruvchi Alloh. «Osmonda esa, sizlarning rizqlaringiz (ya’ni, Yerda mo‘l hosil bo‘lishiga sabab bo‘lguvchi yomg‘ir) va sizlarga va’da qilinayotgan narsa (ya’ni, jannat) bordir»[2].
O‘tgan ishlarni hadeb o‘ylayvermang, yo‘qotganlaringizga achinmang. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bir hadislarida: “Senga biror ish yetsa, “agarda bunaqa qilganimda, falondaqa bo‘lardi”, demagin. Aksincha, “Alloh taqdirni bitib qo‘ygan, O‘zi xohlagani bo‘ldi”, degin. Zero, “agarda” kalimasi shaytonning ishiga yo‘l ochadi”[3], deya marhamat qilganlar.
Alloh taqdiringizga, peshonangizga nimani bitgan bo‘lsa, barchasiga rozi bo‘ling. Mo‘min banda hayot sinovlaridan cho‘chimaydi. Zero, mo‘minning barcha ishlari yaxshilikdan iboratdir. Bu borada Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday deganlar: “Mo‘minning ishi ajr, uning hamma ishi o‘zi uchun xayrdir. Bunaqasi faqat mo‘min uchundir. Unga xursandchilik yetsa, shukr qiladi, bu unga xayr bo‘ladi. Agar boshiga yomon ish tushsa, sabr qiladi va bu ham u uchun yaxshilik bo‘ladi”[4].
Alloh taoloning ne’matlariga e’tiborli bo‘ling va shukr qiling. Zero, Alloh taolo Ibrohim surasining 34-
oyatida: «...Agar Allohning ne’matlarini sanasangiz, sanog‘iga yetolmaysiz...» , deydi.
O‘z o‘rnida boshqalarga ham e’tiborli bo‘ling, xudbin bo‘lmang. Har kuni biror-bir insonning tabassumiga sabab bo‘ladigan yaxshilik qiling.
Sarvari koinot aytadilar: “Amallar orasida eng yaxshisi – mo‘min birodaringning (qalbi)ga xursandchilik olib kirishing yoki uning qarzini to‘lab qo‘yishing yoki uni non bilan bo‘lsa ham taomlantirishingdir”.
Hasson Shamsiy Poshoning
“Jannat bo‘stonidagi oilaviy oqshomlar” nomli kitobidan
G‘iyosiddin Habibulloh, Ilhom Ohund, Abdulbosit Abdulvohid tarjimasi.
[1] Yurakning tez urib ketishi.
[2] Zoriyot surasi, 22-oyat.
[3] Imom Muslim rivoyati.
[4] Imom Muslim rivoyati.